Środa, 4 grudnia. Dzień powszedni albo wspomnienie św. Jana Damasceńskiego, prezbitera i doktora Kościoła albo wspomnienie św. Barbary, dziewicy i męczennicy

• Iz 25, 6-10a • Ps 23 • Mt 15, 29-37

Jezus przyszedł nad Jezioro Galilejskie. Wszedł na górę i tam siedział. I przyszły do Niego wielkie tłumy, mając z sobą chromych, ułomnych, niewidomych, niemych i wielu innych, i położyli ich u nóg Jego, a On ich uzdrowił. Tłumy zdumiewały się widząc, że niemi mówią, ułomni są zdrowi, chromi chodzą, niewidomi widzą. I wielbiły Boga Izraela. Lecz Jezus przywołał swoich uczniów i rzekł: «Żal Mi tego tłumu! Już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. Nie chcę ich puścić zgłodniałych, żeby kto nie zasłabł w drodze». Na to rzekli Mu uczniowie: «Skąd tu na pustkowiu weźmiemy tyle chleba żeby nakarmić takie mnóstwo? » Jezus zapytał ich: «Ile macie chlebów?» Odpowiedzieli: «Siedem i parę rybek». Polecił ludowi usiąść na ziemi; wziął te siedem chlebów i ryby, i odmówiwszy dziękczynienie, połamał, dawał uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości, a pozostałych ułomków zebrano jeszcze siedem pełnych koszów.

Czy masz już postanowienie adwentowe? Jeśli nie, ta propozycja jest dla Ciebie. Jeśli tak, nie zaszkodzi dorzucić jeszcze jednego – tego, które Jezus podpowiada dziś w Ewangelii. Często zastanawiamy się, czemu jest tak ciężko, wiele trudu, znoju, cierpienia w nas i wokół nas. Może jest tak dlatego, że widzę więcej złego niż dobrego wokół siebie. Łatwiej przecież dostrzec ból niż zdrowie, padający deszcz niż świecące słońce, usłyszeć czyjś krzyk niż delikatną muzykę. Na ten Adwent postanowię sobie dostrzegać małe dobro, które jest wokół mnie, i będę za nie dziękował najpierw Bogu, a potem ludziom, którzy mi je przynoszą.

J.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".