Wtorek, 17 grudnia. Adwent

• Rdz 49, 1a.2.8-10 • Ps 72 • Mt 1, 1-17

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse był ojcem króla Dawida. Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego. Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Tak więc w całości od Abrahama do Dawida jest czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

„Bóg pisze prosto na krzywych liniach naszej historii”. Jaką pewność powinna nam dać wiedza o tym! Słowo Boże jest naprawdę źródłem pokoju i ufności. Bogu podoba się nasze zaufanie do Niego – bardziej niż życie wolne od błędów. Pokazuje nam to w swojej własnej genealogii, gdzie było tak wiele pokoleń – jedne wzorowe, inne z licznymi wadami i upadkami – które jednak nigdy nie spuszczały wzroku z Boga, lecz stale wpatrywały się w Niego. I to właśnie je charakteryzuje, to sprawia, że po upadku powracają do wierności Bogu i do odnowionej nadziei bycia w bliskości z Nim. A na końcu, gdy czas się wypełnił, pomimo tego, co można nazwać „krzywymi ścieżkami ludzkiej historii”, przyszedł Chrystus, Zbawiciel człowieka i świata. Ten ewangeliczny fragment jest mocnym wezwaniem do nadziei. Może się nam przydarzyć, że kiedy widzimy nasze życie pełne upadków, grzechów, jakiejś letniości czy braku nadziei, ogarnia nas zniechęcenie. Ale jak mówi papież Franciszek: „Bóg wie, jak znaleźć nowe drogi dla swojej miłości w naszym upadku. Bóg nie zawodzi”. Bez względu na to, ile upadków mieliśmy w życiu, jak często upadaliśmy, ważne jest, aby nie odwracać się od Boga, aby Mu zaufać.

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".