Piątek, 3 stycznia. Dzień powszedni albo wspomnienie Najświętszego Imienia Jezus

• 1 J 2, 29 – 3, 6 • Ps 98 • J 1, 29-34

Nazajutrz Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

Większość chrześcijan jest przyzwyczajona do nazywania Jezusa Barankiem Bożym. Dla uczniów, którzy usłyszeli te słowa od Jana Chrzciciela, mogły być one zaskoczeniem. Baranek składany był na ofiarę w świątyni, przed Paschą, na pamiątkę wyjścia Izraelitów z Egiptu. Jego krwią pomazane były odrzwia domów synów Abrahama dla ochrony przed aniołem śmierci. Jan wskazuje na Jezusa i mówi, że On jest Barankiem Boga, który się ofiaruje za nas i da się przybić do krzyża dla naszego uwolnienia. Tylko On gładzi nasze grzechy i odpuszcza nam winy. Za takim Barankiem warto pójść, choć nie jesteśmy tego godni i nie zasługujemy na to w żaden sposób, On kocha nas i przez dar swojej Krwi mówi, że mamy wartość w Jego oczach. Potrzebujemy to sobie uświadamiać coraz bardziej, aby dać się Jemu pokochać i wybawić.

D.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".