Niedziela, 12 stycznia. Święto Chrztu Pańskiego

• Iz 40, 1-5.9-11 • Ps 104 • Tt 2, 11-14; 3, 4-7 • Łk 3, 15-16.21-22

Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem». Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: «Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie».

„…wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem”. Hebrajskie słowo „masijah” (mesjasz), a greckie „christos”, oznacza dosłownie „namaszczony, pomazany”. W Starym Testamencie namaszczano oliwą królów, którzy mieli sprawować władzę nad ludem (np. Samuel namaścił oliwą Dawida na króla), aby potwierdzić, że właśnie tego człowieka wybrał Bóg, że ma on ku temu zadaniu potrzebne dary od Boga i że ma on odtąd sprawować swoją funkcję, współpracując z Bogiem. Także kapłanom wprowadzano ich zadania przez namaszczenie. Ewangelista Łukasz, gdy mówi o Jezusie, używa często właśnie tego słowa greckiego – Chrystus (Namaszczony). Na przykład nieco wcześniej, w scenie, gdy pasterzom na polu objawia się anioł, mówi on: „Narodził się wam Zbawiciel, który jest Chrystusem (Namaszczonym), Panem” (Łk 2, 11) lub w czasie działalności Jezusa, gdy z ludzi wychodziły złe duchy, Ewangelista pisze, że wiedziały one, że Jezus jest Chrystusem (Łk 4, 41), a więc że Jezus działa w szczególnej mocy, z namaszczeniem Ducha Świętego. Piotr, gdy Jezus zapytał apostołów, za kogo Go uważają, odpowiada: „za Mesjasza Bożego” (Łk 9, 20). Gdy po swoim zmartwychwstaniu Jezus ukazuje się uczniom w Emaus, pyta: „«Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego” (Łk 24, 26-27). Do dzisiaj w Izraelu istnieje spora grupa ortodoksyjnych Żydów, którzy starają się zachować wszystkie przepisy prawa, nadal czekają na Mesjasza, całkowicie odrzucają państwo Izrael, w tym wszelkie pieniądze od państwa, ponieważ uważają, że tylko Mesjasz namaszczony przez Boga – gdy przyjdzie – może być ich przywódcą. My zaś – jak Piotr – wierzymy, że to Jezus jest Chrystusem, jest namaszczonym przez samego Boga, namaszczonym Duchem Świętym. Jemu zaufaliśmy. Za Nim idziemy. Jego wyznajemy. Jego moc Ducha Świętego, namaszczenie, przyjmujemy przez nawrócenie i chrzest oraz bierzmowanie… „On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem”. Już po zmartwychwstaniu Jezusa i zesłaniu na uczniów Ducha Świętego, św. Piotr jest prowadzony przez Ducha Świętego i z zapałem głosi Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie. Mówi, że gdy zobaczył wśród ludzi, którym głosił Chrystusa, ogień wiary, przypomniał sobie słowa: „Jan chrzcił wodą, wy zaś zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym”. I kontynuuje: „zatem i poganom Bóg dał łaskę nawrócenia, które prowadzi do życia” (Dz 11, 16.18). Poczujmy się dzisiaj wybranymi. Również nad nami w naszym chrzcie Bóg wypowiedział słowa: „Tyś jest mój Syn umiłowany”. Bóg również nas ukochał i obdarzył darami Ducha, byśmy pełnili Jego służbę. Panie namaszczony przez Boga, pomóż nam cenić sakramenty Kościoła, przez które przyjmujemy Twoje namaszczenie. Nasza współpraca z Duchem Świętym niech rozpali w nas Twój ogień i prowadzi do radości życia.

K.K.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".