Wtorek, 21 stycznia. Wspomnienie św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy

• Hbr 6, 10-20 • Ps 111 • Mk 2, 23-28

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: «Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno?» On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu».

Widzimy dzisiaj Jezusa w konfrontacji z przepisami Prawa. Faryzeusze krytykowali Go za wszystko, powołując się przy tym właśnie na te przepisy. Ale Jezus odpowiadał na ich krytykę, przytaczając również przepisy Świętego Pisma. On przecież znał Pisma Starego Testamentu na pamięć. Podczas 30 lat życia w Nazarecie przeżywał intensywnie życie lokalnej wspólnoty. Tam w każdy szabat słuchało się świętych tekstów. A my? Kiedy popatrzymy na siebie, stwierdzamy, że nam brakuje wiele do podobnej znajomości Pisma Świętego i do aktywnego udziału w życiu modlitewnym wspólnoty Kościoła. W życiu rodzinnym albo w tym, co robimy, potrzebujemy zatrzymać się na chwilę, aby zobaczyć, gdzie jesteśmy i dokąd zmierzamy. Ale ponad wszystko potrzebujemy tego w życiu duchowym. Warto zachować we wszystkim równowagę, porządek i umiar, a wtedy będzie nam łatwiej. Dzisiejsze Słowo Jezusa o szabacie pozwala nam na zupełnie nowe spojrzenie na przepisy ludzkiego prawa: zachowajmy najpierw Boże prawo, a ono zachowa nas. Czy modlę się o łaskę dobrego poznania Bożych przekazań i Bożego prawa?

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".