Środa, 5 lutego. Wspomnienie św. Agaty, dziewicy i męczennicy

Hbr 12, 4-7.11-15 • Ps 103 • Mk 6, 1-6

Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze. A wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd On to ma? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce. Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?» I powątpiewali o Nim. A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony». I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.

Jezus jest szczęśliwy, że może przybyć do swojego rodzinnego miasta i spotkać tych, z którymi dorastał. Idzie do synagogi i głosi kazanie. Chce, by Jego rodacy byli zaznajomieni ze wszystkim, co głosi, chce uzdrawiać, wyzwalać. Jednak nie mógł tego uczynić, ponieważ ich serca nie były gotowe usłyszeć tego, co naprawdę chciał im powiedzieć. Często w życiu jesteśmy powierzchowni, nie pozwalamy sobie na zanurzenie się w głębię, a tylko to jest ważne. Jezus pomaga ludziom otworzyć nie tylko oczy, ale i serca. Ale też akceptuje ich odrzucenie i niewiarę. Trudno jest zrozumieć człowieka, który doświadcza w swoim życiu duchowym wielu rzeczy, ale jednak pozostaje zamknięty i nie chce przyjąć oferty i pomocy Boga. A jak wygląda Twoja wiara? Czy masz doświadczenie, że Bóg został uwielbiony w twoim życiu? Czy został uwielbiony w życiu twojej rodziny? Czy myślisz o słowach Jezusa: „I dziwił się ich niedowiarstwu” (Mk 6, 6)? Panie, również wiara jest Twoją łaską. Proszę, aby ta łaska była stale obecna w moim życiu.

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".