Sobota, 8 lutego. Dzień powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę albo wspomnienie św. Hieronima Emilianiego, zakonnika albo wspomnienie św. Józefiny Bakhita, dziewicy

• Hbr 13, 15-17.20-21 • Ps 23 • Mk 6, 30-34

Po swej pracy apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczal A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu. Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich uprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum i zdjęła Go litość nad nimi; byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać.

„Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco”. Wypoczynek jako bycie samemu na pustyni. Dziś w wielości informacji i pędzie życia możemy o tym zapomnieć. Wypoczynek jako bycie samemu. Ta samotność mojej osoby nie może być tylko analizą mojego życia po ludzku, w świetle rozumu. Ale ona ma służyć spotkaniu z Bogiem w moim sercu, w moim sumieniu. Potrzebna jest wiara, tzn. uznanie prawdy o Bogu, który mnie stworzył, odkupił i podtrzymuje w istnieniu. Prawdziwie odpocząć oznacza na nowo odkryć Boga, spotkać się z Nim, słuchać Go, być przed Nim i z Nim. Stworzenie bez Stworzyciela zanika – uczy nas Sobór Watykański II. Prawdziwy odpoczynek to głębia modlitwy, to spotkanie się z Bogiem, który jest osobą, który mnie słucha i który Jest.

B.W.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".