Poniedziałek, 10 lutego. Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy

• Rdz 1, 1-19 • Ps 104 • Mk 6, 53-56

Gdy Jezus i Jego uczniowie się przeprawili, przypłynęli do ziemi Genezaret i przybili do brzegu. Skoro wysiedli z łodzi, zaraz Go poznano. Ludzie biegali po całej owej okolicy i zaczęli znosić na noszach chorych, tam gdzie, jak słyszeli, przebywa. I gdziekolwiek wchodził do wsi, do miast czy do osad, kładli chorych na otwartych miejscach i prosili Go, żeby choć frędzli u Jego płaszcza mogli się dotknąć. A wszyscy, którzy się Go dotknęli, odzyskiwali zdrowie.

„Wszyscy, którzy się Go dotknęli, odzyskiwali zdrowie”. Dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam Jezusa, który pozwala się dotknąć. W tym szczególnym doświadczeniu miłości, ciepła, dobra okazuje swoją wrażliwość. Jezus zawsze szanuje wolność człowieka oraz jego wybór. Pozwala ludziom odnajdować w sobie spełnienie pragnień. Człowiek potrzebuje Bożego serca, aby mógł w Nim odnaleźć bliskość z Bogiem. Dotyk oznacza bliskość, intymność, gest uzdrowienia. W dzisiejszej lekturze Słowa Bożego znajdujemy Jezusa, który pokazuje nam bliskość łączącą człowieka z Nim. Bliskość leczącą, lekarstwo na zranioną przez grzech naturę ludzką, lekarstwo na różne bóle życia. Może warto, abyśmy dziś na nowo odkryli w nas pragnienie bliskości i czułości Boga względem nas i nas względem Boga? Dokonać się to może poprzez osoby, modlitwę, sakramenty, kontemplację dzieł Stwórcy. I ja pragnę dotknąć Jezusa oczami mojej wiary, umysłem zgłębiającym Słowo Boże, trwając przed Nim, a także z Nim w komunii.

M.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".