Reklama

Kolej zbyt dużej prędkości

2013-12-05 11:07

Wojciech Dudkiewicz
Edycja warszawska 49/2013, str. 4-5

www.pkp.pl

Czy kolej dużych prędkości, która ma łączyć Warszawę z kilkoma polskimi metropoliami, ma sens? To zależy dla kogo. Dla mieszkańców okolic Błonia, Ożarowa, Nieborowa, które ma przeciąć, na pewno nie. Dlatego protestują

Plany budowy linii Y – jak roboczo nazwano planowane linie kolejowe dużych prędkości (od kształtu, który miałby przypominać literę Y) od początku wydawały się równie bajkowe, jak inne propozycje rządu Donalda Tuska. Pociągi miały, łącząc Warszawę z Łodzią, Poznaniem i Wrocławiem, poruszać się z prędkością nawet powyżej 300 km na godz.

– Stwierdzenie, że ma to być inwestycja, która będzie skokiem cywilizacyjnym, powodującym, ze między Warszawą, Poznaniem i Wrocławiem, nie będziemy się wlec godzinami, lecz 1, 5 godziny, a między Łodzią i Warszawą tylko 45 minut, robi wrażenie – przyznaje Karol Trammer, szef pisma „Z biegiem szyn”. – Ale oprócz tego wystąpią efekty tunelu, antytunelu, pompy i starorzecza, na których ucierpi wiele miejscowości na trasie, w których nie będą zlokalizowane stacje. Nie będą z tego miały żadnej korzyści. Przeciwnie: będą miały hałas, bariery w dostępie do terenów położonych za torami, odcięte przez nie dotychczasowe drogi, pola, itp.

Tego m.in. obawiają się mieszkańcy okolic przez które miałyby przechodzić „Y”. Współtworzone przez nich stowarzyszenia – m.in. w okolicach Warszawy początkowo domagały się zmian proponowanego przebiegu linii. Dziś żądają zaprzestania prac na projektem.

Reklama

Jeden gorszy od drugiego

Jak przyjęto ukończoną już budowę autostrady w Duchnicach koło Ożarowa Mazowieckiego? – Ze zrozumieniem – twierdzi Janusz Lenart ze Stowarzyszenia Przyjazne Duchnice, choć tony asfaltu wylewano w ich najbliższej okolicy. – Ludzie wiedzieli, że jest niezbędna, że to potrzebne dla gospodarki, rozwoju kraju itp. – mówi. – Co do budowy kolei dużych prędkości, takiego przekonania nie mają. Przeciwnie. Co nam ona da, oprócz hałasu, przecięcia terenów gminy, ruiny gospodarczej?

W gminie Ożarów w grę wchodziły, jak zaznacza Lenart, dwa warianty przebiegu KDP, jeden gorszy od drugiego. Jeden wiązałby się z pewnymi wysiedleniami, linia przechodziłaby tuż obok osiedla, ale nade wszystko miała przebiegać środkiem gminy. Dlatego burmistrz Ożarowa przedstawił koncepcję, żeby odsunąć linię blisko autostrady.

– Zakłada więcej wysiedleń, a burmistrz skłaniał się do niego, bo mniej psuje mu koncepcję rozwoju gminy. Ale skutki dla ludzi byłyby większe. Korytarz między koleją i autostrada w ogóle nie nadaje się do mieszkania – mówi Janusz Lenart. – Początkowo protestowaliśmy przeciwko wybranemu wariantowi przebiegu linii. Jednak każdy z nich zakłada wysiedlenia, utrudnia życie, tnie gminę na kawałki. Dlatego dziś chcemy w ogóle przeciwstawić się budowie.

Między autostradą i koleją

Samo podjęcie działalności przez stowarzyszenia protestujące przeciwko „Y” wynikało nie tyle z samej projektowanej linii, lecz z arogancji władzy, chęci ominięcia przez nią konsultacji społecznych. – Oni nas zmusili do działania niemądrymi decyzjami, niesłuchaniem ludzi – mówi Anna Ludwin-Właszczuk ze Stowarzyszenia „Aktywni dla Regionu” z podwarszawskiego Błonia.

O tym, jak ma przebiegać „Y” w okolicy Nieborowa pod Łowiczem, i że to już przesądzone, mieszkańcy dowiedzieli się wiosną od proboszcza ks. Huberta Wiśniewskiego z ambony – zaznacza Katarzyna Fereniec-Obszańska ze Stowarzyszenia Ochrony i Rozwoju Ziemi Nieborowskiej.

– Pędzące pociągi będzie widać z okien pałacu-muzeum w Nieborowie. KDP ma iść przez teren zespołu pałacowego, perełki nie tylko w środkowej Polsce. – Pałac uznano za drugorzędny zabytek. Okolice czeka ruina gospodarcza. Padną dobrze rozwijające się gospodarstwa agroturystyczne. Ksiądz nas ostrzegł, wójt uważał, że na razie nie ma problemu – zaznacza Fereniec-Obszańska.

Problem jednak jest, okolica, w tym Puszcza Bolimowska, jest już rozcięta przez autostradę A2, ale teraz ma być przecięta dodatkowo przez KDP! kolej podzieli gminę na kolejne części. – Mamy teraz żyć między autostrada i szybką koleją? – Tam nie da się żyć! – denerwuje się Fereniec-Obszańska. Dlatego szybko w stowarzyszeniu zrezygnowali z dyskusji z władzami na temat przebiegu linii przez ich gminę, tylko w całości odrzucili ten pomysł.

Kręcenie lodów

Dwie podwarszawskie, dwie podłódzkie i jedno wielkopolskie organizacje protestujące przeciwko budowie kolei w najbliższych dniach utworzą ponadregionalne porozumienie. Chcą wspólnie walczyć o odstąpienia od budowy KDP i – jak twierdzi Katarzyna Fereniec-Obszańska – zbierają siły i argumenty. – Argumentów jest sporo i są dość oczywiste. Budowa pochłonie mnóstwo pieniędzy, zabierze nowe tereny, poprzecina gminy, utrudni komunikację – mówi.

– Ta budowa służy lobby związanemu z PKP, bo to są olbrzymie pieniądze projekty, konsultacje, dużo nowych stanowisk, dużo inwestycji, przy których można się pożywić – mówi Janusz Leniart. Wielu, jak uważa, już zaciera ręce, bo to świetna okazja do kręcenia lodów. – To dobry interes dla tych, którzy budują. Wyda się mnóstwo pieniędzy, które nic nie dadzą gospodarce. Ale kto będzie z tych linii korzystał? Jeszcze nikt nie powiedział, ile będzie kosztować bilet np. na przejazd z Warszawy do Wrocławia.

W różnych ankietach pyta się ludzi: czy chcielibyście KDT? Nic dziwnego, że mówią: no, jasne, że tak. Chcielibyśmy jechać dwie godziny do Wrocławia. – Nikt nie zapytał jednak, ile kosztowałby bilet. Najpewniej aż kilka razy więcej niż teraz, tyle, co samolot – podkreśla Janusz Leniart. – Pewnie są biznesmeni, menadżerowie itp., dla których te pieniądze są niewielkie, a zależy im na oszczędzeniu godziny. Ale to jest wąska grupa. Dla nich mamy wydawać ogromne pieniądze i jeszcze dopłacać, bo te linie z pewnością będą deficytowe.

Zasłony dymne

W gminie Błonie, pierwszy, kuriozalny, zdaniem „Aktywnych…”, wariant przewidywał przecięcie linią Y miasta. Po miesiącach wniosków mieszkańców, w połowie ub.r. odbyło się spotkanie z projektantami. – Przedstawiliśmy nasze propozycje, oni wysłuchali nas, ale tym, co potem nam pokazali, wdeptali nas w ziemię – mówi Anna Ludwin-Właszczuk. – W ogóle nie kierowali się naszymi wnioskami, jeszcze bardziej pokroili gminę i bardziej inwazyjnie weszli w teren. Zaczęliśmy pisać do marszałka Struzika, ministerstwa, posłów itp. Bez skutku. Nie chciano z nami poważnie rozmawiać. Dlatego zaczęliśmy protestować.

Co prawda były minister Sławomir Nowak zamroził przed dwoma laty plany budowy KDP, ale w Nieborowie, Błoniu i Ożarowie nie uwierzyli w to. – Minister niestety minął się z prawdą. Finalizacja budowy linii miała zostać przesunięta na rok 2030, ale prace, m.in. nad studium wykonalności, trwały – mówi Anna Ludwin-Właszczuk. Wkrótce mają się też rozpocząć prace nad szczegółowym przebiegiem „Y” oraz oceną oddziaływania na środowisko.

– Niedawno kolej prowadziła konsultacje w tej sprawie, do końca roku mają być kolejne konsultacje. To zamrożenie to zasłona dymna. Chodzi o uspokojenie nas – dodaje Katarzyna Fereniec-Obszańska.

Tagi:
kolej

Reklama

Częstochowa: jubileusz 20-lecia kaplicy na dworcu PKP

2018-11-26 16:56

Ks. Mariusz Frukacz

Ks. Mariusz Frukacz/Niedziela

„Jesteśmy silni duchowo, jeśli nie odchodzimy od Dekalogu” – mówił w homilii 26 listopada biskup senior Antoni Długosz, który przewodniczył Mszy św. w kaplicy pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej, św. Rafała Archanioła i św. Krzysztofa na dworcu PKP w Częstochowie. Msza św. była dziękczynieniem za 20 lat istnienia pierwszej w Polsce kaplicy na dworcu PKP.

Mszę św. z biskupem seniorem koncelebrowali: ks. Tadeusz Zawierucha, proboszcz parafii pw. Narodzenia Pańskiego w Częstochowie, kapelan częstochowskiego oddziału Katolickiego Stowarzyszenia Kolejarzy Polskich i duszpasterz w kaplicy na dworcu PKP w Częstochowie i ks. kan. Wojciech Gaura, proboszcz parafii pw. Zesłania Ducha Świętego w Winownie i były kapelan częstochowskiego oddziału Katolickiego Stowarzyszenia Kolejarzy Polskich oraz duszpasterz kaplicy na dworcu PKP.

Zobacz zdjęcia: Jubileusz kaplicy na dworcu

W uroczystości wzięli udział m. in. przedstawiciele Polskich Linii Kolejowych w Częstochowie z rodzinami. Obecni byli: Helmut Klabis, dyrektor Zakładu Polskich Linii Kolejowych w Częstochowie, Maciej Siorak, prezes częstochowskiego oddziału Katolickiego Stowarzyszenia Kolejarzy, Teresa Wojtyna z Terenowego Oddziału Emerytów i Rencistów Kolejarzy. Obecne były poczty sztandarowe braci kolejarskiej.

„Mija 20 lat funkcjonowania naszej kaplicy. Powstała ona dzięki inicjatywie ks. prał. Mariana Dudy. Zmieniała na przestrzeni tych lat swoje oblicze, ale zawsze tętniła życiem i modlitwą. Kaplica nasza przeżywała także smutne chwile, kiedy pojawiły się zakusy, aby ją zamknąć. Jest ona wciąż ważnym miejscem dla podróżnych, pielgrzymów i kolejarzy” – mówił na początku Mszy św. ks. Tadeusz Zawierucha.

W homilii bp Antoni Długosz pytał czym byłaby Polska bez chrztu w 966 r.? - Dzięki sakramentowi chrztu, jako naród należymy do wielkiej rodziny Chrystusa – podkreślił bp Długosz.

- Jesteśmy silni duchowo, jeśli nie odchodzimy od Dekalogu – kontynuował biskup i przypomniał słowa św. Jana Pawła II, który na początku pontyfikatu wołał: „Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”.

Wskazując na św. Katarzynę Aleksandryjską, patronkę kolejarzy bp Długosz podkreślił, że „św. Katarzyna Aleksandryjska wiedziała, że trzeba być konsekwentnym realizując zobowiązania wypływające z chrztu. Ona ofiarowała Bogu swoje życie”.

- Ta święta pokazuje, że chrześcijaństwo odgrywa wielką rolę w dziejach ludzkości. Pokazuje też, że największą wartością jest więź z Bogiem – dodał biskup senior.

Bp Długosz odnosząc się do współczesnych czasów przypomniał, że prześladowanie chrześcijan nadal trwa - W dzisiejszym świecie wszystko jest odwrócone do góry nogami. Ludzie stawiają się na miejscu Stwórcy – zauważył biskup i zaapelował: „ Trzeba cierpliwie i spokojnie dochowywać wierności Chrystusowi w codziennym życiu”.

Zwracając się do kolejarzy i ich rodzin biskup podkreślił, że ich posługa związana jest z zatroskaniem o drugiego człowieka – Trzeba abyście mieli oczy, serce i ręce Jezusa – zachęcił bp Długosz.

Kaplica przy dworcu głównym PKP w Częstochowie powstała w 1998 r. Z inicjatywą zorganizowania kaplicy wystąpił ówczesny proboszcz parafii archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie ks. prał. Marian Duda. Już 9 października 1998 r. w liście do PKP - Zarządu Przewozów Pasażerskich w Częstochowie ks. prał. Marian Duda uzasadniał: „Dworzec kolejowy w duchowej stolicy Polski, jaką jest Częstochowa, spełnia szczególnie służebną rolę wobec pielgrzymów, którzy przybywając tutaj pociągiem stąd rozpoczynają swoją pielgrzymkę na Jasną Górę. Oczekując także na pociąg powrotny będą mogli ostatnie chwile w naszym mieście spędzić na modlitwie. Kaplica będzie także służyła wierzącym i praktykującym kolejarzom, którzy nieraz ze względu na swoją służbę zawodową nie są w stanie spełnić swoich obowiązków w parafii”.

Kaplica dworcowa została poświęcona 8 listopada 1998 r. przez abp. Stanisława Nowaka. Ówczesny metropolita częstochowski dedykował kaplicę : św. Katarzynie Aleksandryjskiej, św. Rafałowi Archaniołowi oraz św. Krzysztofowi.

25 listopada 2017 r. bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej dokonał w kaplicy wprowadzenia relikwii św. s. Faustyny Kowalskiej.

Opiekunami kaplicy na dworcu PKP w Częstochowie kolejno byli: ks. Marian Duda, ks. Jacek Fuljanty, ks. Andrzej Kuliberda, ks. Wojciech Gaura, a obecnie ks. Tadeusz Zawierucha. Msza św. w kaplicy odprawiana jest każdego dnia o godz. 15. Przed Eucharystią odmawiana jest Koronka do Bożego Miłosierdzia. Od wielu lat posługę zakrystianki w kaplicy na dworcu PKP pełni p. Lidia Olczyk.

Warto przypomnieć, że wcześniej, w miejscu dzisiejszej kaplicy od 1992 r. klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej organizowali wigilie dla bezdomnych, które kończyły się Mszą św. Pasterką, pod przewodnictwem abp Stanisława Nowaka. Na pierwszej wigilii było ponad stu bezdomnych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Warszawa: premiera Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego z udziałem Prezydenta RP

2019-10-16 17:08

tk, maj, mp / Warszawa (KAI)

Z udziałem prezydenta Andrzeja Dudy w warszawskim Wilanowie odbyła się premiera muzeum Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego. „Jan Paweł II był największym Polakiem w naszych dziejach i postacią, która mocno odcisnęła się w historii świata” - powiedział podczas uroczystości prezydent Andrzej Duda. Podczas uroczystości zorganizowanej w dniu 41. rocznicy wyboru kard. Wojtyły na papieża zaprezentowano 9 głównych stref muzealnych, zlokalizowanych na wysokości 26 metrów - w pierścieniu kopuły Świątyni Opatrzności Bożej.

Magdalena Wojtak/Niedziela
Zobacz zdjęcia: Premiera Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego

Prezydent stwierdził, że wkład kard. Wyszyńskiego, Jana Pawła II i ks. Jerzego Popiełuszki, którego 35. rocznica męczeńskiej śmierci przypada za kilka dni, pozwolił Polakom przetrwać najtrudniejsze chwile w historii, podnosić się i zwyciężać. „Jestem pewien, że pomoże to nam także przetrwać przyszłe kryzysy” – powiedział Andrzej Duda.

Prezydent wyznał, że pamięta jeszcze kard. Wyszyńskiego zaś wielokrotnie miał okazję obserwować i słuchać Jana Pawła II, także pod oknem na Franciszkańskiej. „Nie mam wątpliwości, że to był najważniejszy Polak w polskiej historii, który też mocno odcisnął się w historii świata” – mówił Andrzej Duda podkreślając też wkład polskiego papieża upadek komunizmu.

Prezydent nazwał Świątynię Opatrzności Bożej „jednym z najpiękniejszych symboli stolicy i wielkim symbolem tego, że Polska rośnie w siłę”.

O znaczeniu Kościoła w czasach PRL dla przetrwania polskiej tożsamości mówił wicepremier i minister kultury i dziedzictwa narodowego, prof. Piotr Gliński, który nazwał Jana Pawła II „dziedzicem kard. Wyszyńskiego”. Wicepremier wyraził wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do zbudowania Muzeum i wyraził nadzieję, że będzie ono ważnym miejscem zwłaszcza dla polskiej młodzieży.

Prof. Gliński wyraził opinię, że gdy zabrakło Jana Pawła II, w polskim życiu politycznym rozpoczęło się piekło, w tym „przemysł pogardy” dodając, że gdy papież żył, to „nikt się na to nie odważył”. Zwracając się do młodzieży minister kultury powiedział: „Pamiętajmy o tym, że potrzebujemy siły wartości i najprostszej uczciwości w życiu publicznym. To miejsce będzie wam pokazywało jak można wybierać wartości i zachowywać je”.

Metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz wskazywał, że zarówno Karol Wojtyła jak i kard. Wyszyński wpłynęli na to, kim jesteśmy jako Kościół, naród, społeczeństwo. „To muzeum będzie się rozwijało a ufam, że za pół roku trzeba będzie dodać jeszcze jedną strefę: Beatyfikacja kard. Wyszyńskiego” – dodał.

Kard. Nycz wyraził wdzięczność dla rządu i ministerstwa za wsparcie Muzeum i utrzymywanie placówki wraz z archidiecezją warszawską. Życzył młodzieży, by potrafiła tu odczytywać symbolikę muzealnej ekspozycji. Dyrektor Muzeum, Marcin Adamczewski powiedział, że powstało ono głównie z myślą o młodym pokoleniu, o urodzonych po roku 2000, a więc tych, którzy nie zetknęli się z Janem Pawłem II ani kard. Wyszyńskim. Te postacie uformowały Polaków jako naród i wspólnotę - dodał.

Podczas uroczystości zaprezentowano 9 głównych stref muzealnych. Każda z nich - „Wspólnota”, „Dom”, „Kraków”, „Będziesz miłował”, „Mamo”, „Zło dobrem zwyciężaj”, „Pokój łez”, „Urbi et Orbi” oraz „Dekalog” - związana jest z kluczowymi momentami życia Patronów muzeum. Ekspozycja główna znajduje się na wysokości 26 metrów (ósmego piętra) i zajmuje około 2000 metrów kwadratowych powierzchni.

Przed premierą Mt, 5,14 Muzeum Jana Pawła II i kard. Stefana Wyszyńskiego odbył się performance znanego artysty, jednego z pierwszych performerów w Polsce, Jerzego Kaliny pt. "Strumień pamięci. Suplikacja". Zgodnie z zapowiedzią autora była to "akcja obrzędowa w obecności i ze współudziałem publiczności zgromadzonej przed frontonem Świątyni Opatrzności Bożej". Przed wejściem głównym do Świątyni, na długości 80 metrów rozłożone zostały dwie części flagi - biała i czerwona. Części te były zszywane nićmi w kolorze flagi papieskiej, co symbolizowało papieża - Polaka, który łączy.

Wraz z premierą Mt 5,14 - jak zapewnia Andrzej Arseniuk, rzecznik prasowy Muzeum - rozpoczną się testy techniczne ekspozycji głównej jej uzupełnianie oraz ostateczne odbiory techniczne. Potrwa to jeszcze pewien czas. Nie wyklucza to odwiedzin muzeum przez pierwszych gości, którymi będą zaproszone na lekcję muzealną grupy młodzieży szkolnej. W ten sposób ekspozycja główna muzeum jeszcze w tym roku zostanie udostępniona zwiedzającym.

Ekspozycję muzealną stanowi m.in.– wielkoformatowa projekcja filmowa pt. „Wspólnota”, prezentująca historyczną homilię wygłoszoną przez Jana Pawła II 2 czerwca 1979 r. na placu Zwycięstwa.

Część zatytułowana „Dom” składa się z trzech mniejszych stref. Strefa rosyjska wskazuje, że Stefan Wyszyński urodził się w zaborze rosyjskim, w mazowieckiej Zuzeli. Strefa polska prezentuje losy bohaterów muzeum w niepodległej Polsce: dzieciństwo i młodość Karola Wojtyły w Wadowicach oraz działalność duszpasterską, publicystyczną i społeczną młodego ks. Stefana Wyszyńskiego we Włocławku. Część niemiecka, dotycząca okupacji przedstawia działalność kapłańską ks. Wyszyńskiego w Kozłówce, Żułowie i Laskach, gdzie pełnił funkcję kapelana w Powstaniu Warszawskim oraz aktywność poetycką i teatralną Karola Wojtyły, jego pracę fizyczną w fabryce Solvay i wreszcie wstąpienie do tajnego seminarium duchownego. W strefie znajdują się eksponaty z lat dziecięcych Karola Wojtyły, w tym laska jego ojca.

Z kolei „Kraków” – to strefa zaaranżowana na przedwojenne atelier fotograficzne, służąca jako tło do pokazania aktywności studenckiej, aktorskiej i twórczej Karola Wojtyły. Atrakcją są autentyczne meble z zakładu fotograficznego Pawła Bielca, w którym wykonano słynny portret Wojtyły, tableau aktorskie oraz aparat fotograficzny, którym ten portret wykonano

Strefa zatytułowana „Będziesz miłował” przybliża stalinizm, okres największego prześladowania Kościoła. Apogeum tego prześladowania stanowi aresztowanie prymasa Stefana Wyszyńskiego. Wśród eksponatów znajduje się m.in. stuła prymasa, której używał podczas ostatniej Mszy św. przed aresztowaniem.

Dwie duże projekcje filmowe prezentujące konfrontację Stefana Wyszyńskiego i Władysława Gomułki można zobaczyć w strefie zatytułowanej „Dialog” a poświęconej okresowi po odzyskaniu wolności przez Stefana Wyszyńskiego.

„Forma Polonia” to ukazanie Jasnej Góry jako duchowej stolicy Polski, najważniejszego miejsce dla Stefana Wyszyńskiego i Karola Wojtyły. Przybliżone są tu doniosłe wydarzenia: Śluby Jasnogórskie, Wielka Nowenna i Milenium Chrztu Polski. W centrum znajduje się wierna kopia obrazu Czarnej Madonny. Z założenia jest to strefa przeznaczona na refleksję.

Część „Zło dobrem zwyciężaj” odnosi się do ponurej rzeczywistość PRL-u, z akcentem na polskie miesiące: czerwiec 1956, grudzień 1970, czerwiec 1976, sierpień 1980. W tej samej strefie nawiązuje się do Soboru Watykańskiego II jako przełomowego wydarzenia w życiu Kościoła, z uwzględnieniem roli prymasa Stefana Wyszyńskiego i arcybiskupa Karola Wojtyły.

Z kolei „Pokój łez” przybliża okoliczności wyboru Karola Wojtyły na papieża, reakcje świata (także komunistów), pierwsze gesty i słowa Jana Pawła II. Scenograficzną atrakcją jest tzw. pokój łez (garderoba w Kaplicy Sykstyńskiej, gdzie nowo wybrany papież przebiera się z szat kardynalskich w papieskie), w którym eksponowane są realistyczne obrazy Aldony Mickiewicz.

Strefa „Pontifex – Budowniczy Mostów” stara się przybliżyć ogrom tematów związanych z pontyfikatem i stanowi opowieść o polskich i zagranicznych pielgrzymkach, encyklikach i działalności papieża w Watykanie. Symbolicznym środkiem wyrazu jest łódź. Przełamanie łodzi podkreśla dramatyczne wydarzenia związane z 1981 r. – zamach na Jana Pawła II, śmierć prymasa Wyszyńskiego i wprowadzenie stanu wojennego. Kluczem do zrozumienia pontyfikatu są następujące wartości: Miłość, Odpowiedzialność, Odwaga, Pokój, Prawda, Przyjaźń, Wierność, Wolność, Pamięć, Piękno, Dobro i Pokora.

Strefa „Urbi et Orbi” (Miastu i światu) odnosi się do odchodzenia Jana Pawła II, jego ostatniego – niemego – błogosławieństwa i pogrzebu. W strefie eksponowana jest kopia kapy, w której Jan Paweł II otwierał Drzwi Święte w bazylice św. Piotra, inaugurując Wielki Jubileusz Roku 2000.

W „Dekalogu” autorzy ekspozycji przybliżają nauczanie i życie Stefana Wyszyńskiego i Karola Wojtyły, z cytatami, wyrażonymi w symbolice malarskiej przez Stefana Gierowskiego, wybitnego przedstawiciela polskiej awangardy.

Muzeum Mt 5,14 | Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego mieści się na terenie Centrum Opatrzności Bożej, stanowiąc jego integralną część. Jest ono instytucją kultury współprowadzoną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Archidiecezję Warszawską.

Dyrektorem Muzeum jest Marcin Adamczewski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bóg afrykańskich dzieci

2019-10-17 12:57

Agata Pieszko

W Kamerunie mieszka ok. 150 Polaków, a wśród nich pallotynka, s. Hanna Gnatowska, która opowiada o realiach misji i o tym, jak wygląda Bóg afrykańskich dzieci.

Archiwum prywatne s. Hanny

Agata Pieszko: – Siostro, jak wygląda Bóg afrykańskich dzieci?

S. Hanna Gnatowska: – Widzę, że Bóg jest dla nich kimś wielkim, mają do niego wiele szacunku, one Go czują. Chciałabym im przedstawić Boga Ojca, bo im często brakuje własnych, ziemskich ojców, którzy niestety odchodzą szybko z powodu różnych chorób.

– Czy Siostra musi tłumaczyć, kim jest Bóg?

– Ja tego nie tłumaczę, ja po prostu jestem z tymi dziećmi. Kiedy przyjeżdżam do szkoły, widzę je wszystkie w mundurkach szkolnych, głodne, zmęczone i zaspane, ale podnoszą flagę, odśpiewują hymn i dzielnie idą na zajęcia. Kiedy ok. godz. 9 mają przerwę, wówczas wjeżdżam z wielką afrykańską muzyką, a one rzucają nawet ukochaną piłkę, podbiegają i krzyczą: „Ma soeur, la musique!”, co po francusku znaczy: „Siostro, muzyka! Prosimy o muzykę!”. Wtedy razem śpiewamy i tańczymy. Może to pyszne, ale myślę, że one odnajdują w tym Boga.

– Pierwsza myśl, kiedy postawiła Siostra stopę na afrykańskiej ziemi?

– Łzy szczęścia. Nie było słów. Kiedy samolot lądował, widziałam czerwoną ziemię, bananowce, tę egzotykę. Bóg jest wielki. To on ofiarował mi misję w dżungli. O Nim trzeba mówić.

– Czemu akurat Afryka?

– Od zawsze była moim marzeniem. Mama śpiewała mi o niej piosenki, kiedy byłam dziewczynką. Pytanie, które zadałam siostrom pallotynkom jako pierwsze, było takie: czy wyjeżdżają na misje do Afryki. Kiedy polskie misje w Rwandzie zostały otwarte, zgłosiłam się. W przeddzień wieczystej profesji otrzymałam informację, że jestem dopuszczona. Już niczego więcej nie musiałam w życiu szukać. Zresztą już w siódmej klasie mówiłam, że chcę być siostrą i chcę mieć pod moim oknem pomarańcze.

– Co jest największym problemem kameruńskiej codzienności?

– Nie wiem, czy największym, ale jednym z wielu jest tradycja czarowników, tzw. marabu, bardzo mocno zakorzeniona w afrykańskiej kulturze. Ludzie mogą być religijni, chodzić do kościoła, ale kiedy z niego wychodzą, często powracają do dawnych wierzeń. Szczególnie niebezpieczne są sytuacje, w których choroba mylona jest np. z opętaniem. Wtedy rodzina, szukając pomocy, często zamiast do ośrodka zdrowia udaje się do czarownika. Samo oskarżenie o opętanie bywa niebezpieczne, ponieważ zdarza się, że wtedy osoby chore są wykluczane ze swojej społeczności i zaczynają być zdane wyłącznie na siebie. W całej miłości tych ludzi jest jeszcze, niestety, wiele dawnych wierzeń, dlatego misjonarze mają czasem utrudnione pole działania.

– Kobieta dżungli?

– Nie dałabym sobie takiego przywileju, ponieważ jestem tam za krótko, ale w sercu jestem człowiekiem Afryki, a dżunglą jestem zachwycona. Od młodości pociągało mnie wszystko to, co było poza codziennością. Miałam takie młodzieńcze zrywy. Kochałam jazdę konną, sportowe wyczyny i oryginalne zabawy, dlatego wiadomość o tym, że tak wcześnie poszłam do zgromadzenia była dla bliskich zaskoczeniem. Już w liceum byłam zdecydowana.

– Czy misjonarz miewa wolne?

– W trakcie urlopu również szukamy pomocy. Kiedy przybywamy do Ojczyzny, nadal gromadzimy kontakty, pracujemy, żeby przygotować kolejne lata posługi.

– Jakie są cele na misjach w Afryce?

– W szkole św. Pawła w Nkoum z roku na rok przybywa dzieci. Karmię je dwa razy w tygodniu. Gotujemy wtedy ogromne kotły ryżu, dodając do każdego kilka puszek sardynek i sos pomidorowy. Do tego orzeszki ziemne, które są odżywcze, ale bardzo drogie, mimo że są lokalnym produktem. Pragnę ofiarować dzieciakom trzeci posiłek. Kocham je, dlatego chciałabym im pomóc, jednocześnie nie wyrywając ich z rzeczywistości, którą znają. Konieczne są także odpowiednie filmy i kreskówki ewangelizacyjne, mówiące o Bogu w zrozumiały dla nich sposób. Czekam aż powstanie sala z rzutnikiem, w której będzie można przeprowadzać katechezy. Mamy już głośnik i maszynę do produkowania prądu. Potrzebne są także filtry oczyszczające wodę ze studni. Higiena jest tu na bardzo niskim poziomie. Dzieci są bardziej zakochane w Bogu niż we własnym staraniu się o zdrowie, dlatego trzeba ich tego nauczyć.

– Dlaczego warto pomóc?

– Te dzieci są zdane na pomoc z zewnątrz. Rodziców często nie ma, dziadkowie nie mają pojęcia o szkole, a ona jest dla nich wytchnieniem od tej trudnej rzeczywistości, od tej sklejonej chałupy, w której są głód, choroby i cierpienie. Dzięki zebranym funduszom staramy się podnieść ich stopę życia. Człowiek afrykański jest piękny. On przyjmuje, on daje, dzieli się tym, co ma, także swoją nieporadnością.



CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem