Sobota, 1 marca. Dzień powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę

• Syr 17, 1-15 • Ps 103 • Mk 10, 13-16

Przynosili Jezusowi dzieci, żeby ich dotknął; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego. A Jezus widząc to, oburzył się i rzekł do nich: «Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego». I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je.

W dzisiejszym fragmencie Ewangelii czytamy, jak przyprowadzano do Jezusa dzieci, żeby je dotknął, a uczniowie tego zabronili. Jezus przyciągał coraz większe tłumy i uczniowie na pewno w dobrej intencji chcieli, aby Jezus miał spokój i przestrzeń do głoszenia, lub aby mógł skoncentrować się na kimś potrzebującym, a w zamieszaniu często nie jest to możliwe. Ale Jezus w tej sytuacji gani uczniów i mówi im, aby pozwolili przychodzić do Niego dzieciom. Jezus wykorzystuje każdą sytuację do głoszenia, wykorzystuje każdą sytuację, aby nauczać tych, którzy są koło Niego. Dziś, może trochę i w sposób zaskakujący, Jezus zdaje się wynosić dzieci ponad dorosłych, którym mówi, że jeśli nie przyjmą królestwa Bożego jak dzieci, nie wejdą do niego. Co to znaczy? Jakie są cechy dziecka? Dzieci są ciekawskie, pytają dorosłych, gdy coś je interesuje. Wydaje się, że dzieci potrafią żyć w chwili obecnej – jeśli się bawią, nie myślą zbytnio o tym, co będzie potem, jakby cały ich czas był tą zabawą. Jeśli dzieci się boją, będą szukać ochrony u mamy lub taty. Kiedy zdajemy sobie sprawę, że także my jesteśmy dziećmi Bożymi, z relacji dzieci do rodziców możemy uczyć się tego, jak odnosić się do Ojca Niebieskiego, jak żyć chwilą obecną, do kogo się zwrócić w strachu, niewiedzy, zamieszaniu. Jeżeli nie przyjmiemy królestwa Bożego jak dzieci, nie wejdziemy do niego.

S.H.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".