Poniedziałek, 10 marca. Wielki Post

• Kpł 19, 1-2.11-18 • Ps 19 • Mt 25, 31-46

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie, pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jedne od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata. Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”. Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?” A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”. Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom. Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie”. Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie? „Wtedy im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili”. I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».

Wszystkie niepewności, które człowiek napotyka w życiu, są niczym w porównaniu z tym, że On ma się nam ukazać, w porównaniu z tym, że mamy stanąć przed Panem na sądzie ostatecznym. Gdy rozważamy ten fragment Ewangelii, pojawia się w nas jednak też nadzieja i radość spotkania, ponieważ naszym ostatnim sędzią będzie Jezus, a nie jakiś człowiek. Jezus nas wzywa, zaprasza i zachęca do większej mądrości w naszym życiu, a zwłaszcza w naszych osądach i do większej miłości i dobroci w naszych działaniach. Sama wiedza lub same słowa nas nie uratują, ale miłość, którą okazujemy w konkretnych wyzwaniach dzisiejszego świata i czasów. Być chrześcijaninem w dzisiejszym świecie oznacza wejść w osobiste spotkania z Jezusem – usłyszeć Jego wołanie, ten krzyk Chrystusa w dzisiejszym człowieku i człowieczeństwie. Czy umiem usłyszeć ten krzyk i wołanie dzisiejszego człowieka, świata? Jak i w jaki sposób odpowiadam na potrzeby świata i ludzi?

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".