Poniedziałek, 28 kwietnia. Uroczystość św. Wojciecha, biskupa i męczennika, Głównego Patrona Polski

• Dz 1, 3-8 • Ps 126 • Flp 1, 20c-30 • J 12, 24-26

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».

Ziemia jest potrzebna ziarnu, żeby mogło wydać plon obfity. Bez niej nic się nie uda, nawet jeśli ono obumrze. Telefon komórkowy potrzebuje naładowanej baterii, by móc wysłać dobrego SMS-a, zadzwonić, bo ktoś potrzebuje mojej obecności, choćby na odległość. Bez prądu, choćby bardzo chcieć, nie da się zadzwonić… Podobnie jest ze mną. Bez Jezusa moje życie nie ma sensu, nie może mieć większej wartości, bo nawet jeśli będzie obfitować we wszelkie pyszności, dobrostan, bogactwo, to i tak się skończy śmiercią i pogrzebem. Tylko Jezus nadaje sens życiu. Jednakowoż przynosi to ze sobą wezwanie i wyzwania. Stąd potrzeba umierać dla tego świata. Nie chodzi o to, by kompletnie z niego zrezygnować, przestać dbać o zdrowie, wygląd, ale nie może to być najważniejsze. Wszystko jest dobre, jeśli służy mojej relacji z Bogiem, mojemu rozwojowi ku wieczności. Nie trzeba już nic więcej pisać… teraz czas na osobistą refleksję. Ile z mojego dnia czasu wypełniają mi czynności, które będą służyć mojemu zbliżaniu siebie i innych do Chrystusa i królestwa Bożego? Możliwe, że całkiem sporo albo mało. Odpowiedź niech mnie poprowadzi do konkretnej decyzji – co jeszcze mogę zrobić, by moje życie służyło Chrystusowi?

J. S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".