We współczesnym świecie zapanowała tendencja do budowania modelu rodziny 2+1, czyli rodzice plus jedno dziecko. Rodziny wielodzietne nie są uważane za postępowe, spotykają się z powszechną dezaprobatą. W Polsce jest nas 38 mln i w najbliższej przyszłości, według sondaży, nie przekroczymy liczby 40 mln. GUS przyjął 1999 rok za przełomowy, w którym Polska miała wyjść z dołka demograficznego przy założeniu, że w Polsce zwiększy się liczba kobiet w wieku prokreacyjnym (granica wieku rodzących przesunęła się do góry 25-29 lat, podczas gdy dotychczas wynosił on średnio 25 lat). Wiek osób zawierających związek małżeński przesunął się z 27 na 29 lat.

Niestety, istnieje powszechna tendencja do posiadania jak najmniejszej liczby potomstwa. Statystyki są przerażające. Przyrost naturalny jest ujemny. W tym względzie upodabniamy się do Europy Zachodniej. Stanęliśmy już przed widmem populacji starzejącej się.

Istnieje wiele czynników wpływających na taki stan rzeczy. Najczęstsze są czynniki społeczne i ekonomiczne. Pogarszające się warunki życia rodzin, brak pracy, wysokie koszty utrzymania, zła polityka prorodzinna nasilają niechęć do posiadania większej liczby dzieci. Przedszkola i żłobki są drogie i dla wielu są to koszty zbyt duże. Wprawdzie w 1998 r. wprowadzono wydłużenie urlopu macierzyńskiego, ale to nie rozwiązało całego problemu.

W województwie mazowieckim zaznacza się tendencja spadkowa. Przyrost naturalny jest ujemny, mimo że warunki kobiet w szpitalach ginekologiczno-położniczych są coraz lepsze. Powstały Instytuty Matki i Dziecka, Centrum Zdrowia Dziecka, a mimo to wskaźnik urodzeń w byłym województwie ostrołęckim w 1997 r. spadł z 1300 na 960. Duża liczba noworodków umiera we wczesnej fazie swego życia (umieralność niemowląt w Ostrołęckim wynosi 3,8%, w Ciechanowskim dwukrotnie więcej). Wskaźnik epidemiologiczny gorszy jest u kobiet na wsi. Badania i wizyty kontrolne w czasie ciąży nie są przestrzegane z różnych powodów - a to z kolei niejednokrotnie odbija się na zdrowiu dziecka.

Aurelia Ostrowska z Mazowieckiej Kasy Chorych wystąpiła do kobiet w stanie błogosławionym z Programem opieki nad kobietą w ciąży fizjologicznej. Każda kobieta spodziewająca się dziecka otrzyma książeczkę wraz z bloczkiem kuponów. Każdemu badaniu lekarskiemu czy laboratoryjnemu przewidzianemu w programie odpowiada jeden kupon. Wartość całego kuponu ciążowego wynosi 3 tys. zł, z czego połowa przeznaczona jest na opiekę i badania przed porodem.

Według założeń tego programu, kobiety w ciąży będą mogły korzystać z bezpłatnej opieki lekarskiej w czasie ciąży i porodu oraz będą miały możliwość wyboru lekarza prowadzącego ciążę, a każdy kupon z książeczki wydawanej na okres ciąży będzie finansowany. Program ten nie dotyczy kobiet, u których okres ciąży przebiega z różnego typu powikłaniami.

Program ten wchodzi w życie w styczniu 2001 r. i, jak zapewnia dyrektor Mazowieckiej Kasy Chorych, nie jest to akcja jednorazowa. Na ten cel przeznaczono około 180 mln zł.