Sobota, 3 maja. Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski

Ap 11, 19a; 12,1-6a.10ab • Jdt 13, 18bcd19-20a • Kol 1, 12-16 • J 19, 25-27

Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

„Niewiasto, oto syn Twój”, „Oto Matka twoja” (J 19, 26-27). Jaki kontrast; zaledwie kilka zdań tego fragmentu Ewangelii, a ile treści… Jezus, wypowiadając tych kilka słów na krzyżu, uczynił bardzo wiele dla swoich uczniów, dla Maryi i dla wszystkich ludzi… Pokazał jak można kochać swoich bliskich i nieprzyjaciół. Jak zaopiekować się tymi, za których jest się odpowiedzialnym. Uczy nas, że nawet w największym cierpieniu można służyć. Uczy nas, że będąc w największym cierpieniu, właśnie wtedy, można uczynić najwięcej… Uczy nas oszczędności słów i niekoncentrowaniu się na sobie, lecz na pomocy tym, którzy są w potrzebie. Jezus jest prawdziwym Pasterzem, który kocha i służy do końca. A jak to wygląda w twoim życiu? Każdy z nas jest powołanym, by w pewnym sensie, być „dobrym pasterzem”. By zaopiekować się tymi, których Bóg postawił na drodze naszego życia. Czy mam pragnienie służby? Czy potrafię pomagać bezinteresownie? Ile w moim życiu słów bez pokrycia? Niespełnionych obietnic? Czy potrafię kochać „aż do krwi”? Czy wpatruję się w Maryję, Królową wszelkiej opieki, i czy Jej zawierzam moje „pasterzowanie”?

I.J.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".