Czwartek, 15 maja

• Dz 13, 13-25 • Ps 89 • J 13, 16-20

Kiedy Jezus umył uczniom nogi, powiedział im: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. Wiedząc to będziecie błogosławieni, gdy według tego będziecie postępować. Nie mówię o was wszystkich. Ja wiem, których wybrałem; lecz /potrzeba/, aby się wypełniło Pismo: Kto ze Mną spożywa chleb, ten podniósł na Mnie swoją piętę. Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście, gdy się stanie, uwierzyli, że Ja jestem. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje. A kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał».

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał”. Porównanie, którego Jezus dokonuje w dzisiejszej Ewangelii, pomaga nam zmienić się we właściwy sposób. W rzeczywistości bardzo często nie potrafimy zrozumieć, z czym związać się w naszym życiu, zrozumieć, czy jesteśmy we właściwej perspektywie, a przede wszystkim czy naprawdę stajemy się tym, kim jesteśmy. Jeśli ktoś zapyta nas, dlaczego czytamy Ewangelię, powinniśmy wiedzieć, co odpowiedzieć. Odkrywanie życia i wyborów Chrystusa pomaga nam zrozumieć, jakie powinny być horyzonty i wybory naszego życia. I to nie dlatego, że musimy kopiować Jego życie, to samo, co On robił, ale musimy naśladować Jego potencjał, wyjątkowość, oryginalność. Jezus był jedyny w swoim rodzaju i aby być do Niego podobnymi, nie możemy bać się być wyjątkowymi, wyemancypować się z logiki tłumu. Jezus czuł się mocnym ponieważ miał relację z Ojcem i abyśmy poczuli tę samą siłę musimy znaleźć w naszym życiu te znaczące relacje, które przypominają Jego relacje z Ojcem. Kto na przykład, myśli, że jego spełnienie polega na tym, że nikogo nie potrzebuje, zaprzecza temu, co Chrystus pokazał przez całe swoje życie, to znaczy, że zawsze potrzebował Ojca. Każdy, kto myśli, że jesteśmy szczęśliwi z tym, co mamy, sprzeciwia się przykładowi, który zostawił nam Chrystus, gdy pokazał nam, że największą radością jest dawanie, a nie otrzymywanie. Ci, którzy chcą jak najdłużej za wszelką cenę zachować swoje życie, są przeciwko przykładowi Chrystusa, który nauczał nas, że ziarno pszenicy, które wpada w ziemię i nie umiera, pozostaje samo, ale jeśli umrze, przynosi wiele owoców. Ewangelia jest papierkiem lakmusowym, który daje prawdziwy osąd naszego życia, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy. Bez Ewangelii pozostajemy w relacji jedynie do naszych przekonań.

K.M.P

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".