Piątek, 30 maja. Dzień powszedni albo wspomnienie św. Jana Sarkandra, prezbitera i męczennika albo wspomnienie św. Zdzisławy

• Dz 18, 9-18 • Ps 47 • J 16, 20-23a

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu z powodu radości, że się człowiek narodził na świat. Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic Mnie nie będziecie pytać».

W czasie ostatniej wieczerzy Jezus ukazuje uczniom kolejny raz, że droga Jego ucznia i podążanie nią obfitować będzie w mnóstwo przeciwności, kroczenia pod prąd, sytuacji trudnych i niezrozumiałych. Mówi im o tym otwarcie: świat będzie się weselił, a wy będziecie smutni. Ale to smutek przejściowy i konieczny, bo po nim nastąpi radość, której nikt wam nie będzie w stanie odebrać. To tak jak kobieta przed porodem; gdy nadchodzi jej godzina, jest pełna smutku, jednak po narodzeniu nie pamięta o bólu, bo jest pełna radości, że człowiek się narodził. Uczeń Jezusa, który świadomie kroczy za Nim, powinien być na tym doświadczenia gotowy, bo z nich rodzi się prawdziwe życie, przyjaźń i więź wypróbowana i oparta na Jezusie. Takie doświadczenia smutku i trudności pozwalają uczniom odkrywać ich głębię, znaczenie i sens pójścia za Jezusem, który swoją obecnością obejmuje i ma wpływ na to, żeby życie coraz bardziej było utwierdzone i zjednoczone z Nim. Czy jestem gotowy i pragnę doświadczać pełnię radości z Jezusem?

H.C.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".