Piętnaście lat temu, Jan Paweł II przybył do nas z drogowskazami ośmiu błogosławieństw. Jego pielgrzymka była wielkim przesłaniem na nowe czasy. Wbrew oczekiwaniom wielu środowisk kształtujących opinię publiczną, Papież nie przybył głosić prostej pochwały polskiego sukcesu, rozszerzając poczucie tryumfalizmu. Nie przyniósł pustych sloganów ani łatwych pochwał. Patrzył z mądrością w przyszłość swojego narodu i dostrzegał zagrożenia, które doskonale znał z obserwacji zachodnich społeczeństw. Chciał nas uchronić od tragicznych błędów i bolesnych rozczarowań – mówił podczas homilii 12 czerwca ks. Jan Biedroń, rektor WSD w Sandomierzu. – Pytamy dziś z perspektywy czasu, z perspektywy ostatnich lat: co stało się z tym ziarnem Ewangelii na przestrzeni ostatnich pokoleń? Czy ziarno błogosławieństw rzucone kolejny raz 15 lat temu, trafiło na glebę urodzajną?

W 15. rocznicę pobytu św. Jana Pawła II w Sandomierzu, w bazylice katedralnej bp Krzysztof Nitkiewicz wraz z bp. Edwardem Frankowskim przewodniczyli Mszy św. dziękczynnej za pontyfikat Jana Pawła II i oraz za dar Jego kanonizacji. Rozpoczynając modlitwę Ksiądz Biskup mówił o duchowym wymiarze pontyfikatu Ojca Świętego: – Naśladując Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana, św. Jan Paweł II nieustannie składał w ofierze Bogu swoje życie i służył drugiemu człowiekowi. Taki wymiar miały również papieskie pielgrzymki. Przeżywając 15. rocznicę Jego pobytu w Sandomierzu, pragniemy uczyć się od tego wielkiego Świętego naszych czasów postawy służby i ofiarności – powiedział bp Nitkiewicz. Liturgię uświetnił śpiewem chór katedralny. Wzięli w niej udział nie tylko sandomierzanie, ale przybyli z diecezji wierni pamiętający to niecodzienne wydarzenie. Po Eucharystii wszyscy przeszli na sandomierskie Błonia, gdzie przed piętnastu laty było miejsce celebry. Przed figurą św. Jana Pawła II poprzez modlitwę i śpiew uczestnicy spotkania wyrazili radość z obecności Świętego w naszej diecezji.