Wtorek, 10 czerwca

• 2 Kor 1, 18-22 • Ps 119 (118) • Mt 5, 13-16

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie».

Jezus często przemawiał za pomocą obrazów, a dzisiaj mamy przed sobą obraz soli ziemi i światła świata. Jezus mówi swoim uczniom, że są powołani, aby być tymi, którzy będą nieść Jego Słowo światu, szczególnie tym, którzy Go jeszcze nie poznali, w pewien sposób, powołany jest do tego każdy, kto poznał Jezusa, także ty i ja. Dlaczego mielibyśmy to robić? Jeśli mamy świadomość, że Jezus wzywa nas do nieba i ostrzega nas, że to niebo możemy utracić, to są do tego wezwani wszyscy ludzie wokół nas i nie może być mi obojętne, jak żyją ludzie wokół mnie, bo jeśli mi grozi, że niebo mogę utracić, to i wszystkim wokół. Jezus wzywa swoich uczniów, aby byli wiarygodni, aby naśladowali Go swoim życiem, czynami i słowami. Nasze wiarygodne życie jest najmocniejszym argumentem na to, że spotkaliśmy Jezusa, że nie żyjemy tylko dla tego świata, ale dla nieba. Nasze życie, jak powiedział jeden z autorów, powinno być palcem wskazującym niebo, aby inni, widząc, jak je przeżywam, również się zainteresowali i zdecydowali się na taki sposób życia.

S.H.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".