W niedzielę Świętej Rodziny, która w tym roku przypadła na 29. dzień grudnia, bp Stanisław Stefanek wraz z bp. Tadeuszem Zawistowskim i wikariuszem biskupim ks. prał. Janem Sołowianiukiem odprawili Mszę św. w łomżyńskiej katedrze w intencji rodzin. W modlitewnym spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele Kościoła Domowego oraz małżeństwa, które w tym roku obchodzą swój jubileusz pożycia małżeńskiego. Najstarsza para, która przybyła na Eucharystię, mogła się pochwalić 57-letnim stażem małżeńskim.
Wszystkich zgromadzonych w łomżyńskiej katedrze powitał proboszcz ks. Marian Mieczkowski. "Gromadzi nas dzisiaj przy sobie Święta Rodzina: Jezus, Maryja i Józef. Zapraszają nas do Betlejem, abyśmy przypatrzyli się pewnym wartościom rodzinnym" - powiedział na wstępie Biskup Stanisław. Temat rodziny rozwinął w homilii. Zaznaczył, że Bóg Ojciec posłał swego Syna na ziemię, aby rozwijał się i wzrastał w rodzinie. "Rozwijał się, ale i wychowywał w rodzinie" - dodał. W homilii odniósł się do informacji o prawdopodobnym sklonowaniu człowieka. "Nie ma innego początku życia, jak stwórcze dzieło Boga (...). Świat próbuje za wielkie pieniądze dokonywać kryminalnych eksperymentów. Próbuje za wszelką cenę zająć w życiu miejsce stwórcze Boga" - powiedział Hierarcha.
Biskup Stanisław przypomniał również, że mocą i siłą każdej rodziny, szczególnie w obecnym czasie, staje się modlitwa różańcowa. Przypomniał słowa Ojca Świętego z listu apostolskiego Rosarium Virginis Mariae dotyczące rodziny: "Różaniec święty zgodnie z dawną tradycją jest modlitwą, która szczególnie sprzyja gromadzeniu się rodziny". Jednocześnie zaznaczył, że "każda rodzina na różańcu ma szansę uczyć się wytrwałości na modlitwie". Zaapelował, aby w swoich środowiskach organizować kółka różańcowe. "Jest niepowtarzalną szansą, aby modlitwa różańcowa przełamała marazm duchowy i anonimowość w swoim środowisku (...). Różaniec w rodzinie pozwoli, że nauczymy się przebaczać, nauczymy się patrzeć sobie w oczy, nauczymy się być blisko prawdy" - dodał Ksiądz Biskup.
Po homilii Jubilaci odnowili w obecności Księży Biskupów przyrzeczenia małżeńskie. Na zakończenie modlitewnego spotkania każdy z Jubilatów otrzymał od Księdza Biskupa List apostolski o Różańcu.
Pierwszym kanonizowanym świętym jest ewangeliczny Dobry Łotr, którego krzyż stał obok Krzyża Jezusowego na Kalwarii. Formułą kanonizacyjną były słowa Chrystusa: „Dziś jeszcze ze mną będziesz w raju”
(Łk 23, 43). W przypadku Dobrego Łotra widać najwyraźniej bezgraniczną moc Bożego miłosierdzia. On sam pokazuje jednocześnie, że w każdej chwili, nawet w ostatnim momencie życia, można jeszcze powrócić
do Boga. Trzeba jedynie wyznania win, szczerej skruchy, żalu za popełnione grzechy i bezgranicznego zaufania Bogu. To, czego doświadczył Dobry Łotr na Kalwarii w dniu, w którym umarł Chrystus, można bez
obawy nazwać spowiedzią.
Imię Dobrego Łotra - Dyzma - znamy z apokryfów. Jeden z nich mówi, że Matka Boża, uciekając razem ze św. Józefem i Dzieciątkiem Jezus do Egiptu, zatrzymała się w jednej z przydrożnych
gospód. Miała ona należeć do rodziców Dyzmy, który w ten sposób pierwszy raz w swoim życiu spotkał Chrystusa. Później zszedł na złą drogę, ale ostatecznie, dzięki postawie na krzyżu, dostąpił zbawienia.
Kościół na Wschodzie czci Dyzmę jako męczennika. W Polsce w sposób szczególny oddaje się cześć Dobremu Łotrowi w archidiecezji przemyskiej. Jest patronem skazanych na śmierć oraz grzeszników wracających
do Boga. Liturgiczne wspomnienie Dobrego Łotra Kościół obchodzi 26 marca.
Rdz 17 opisuje moment, w którym Abram upada na oblicze i słyszy słowa Boga o trwałej więzi z jego rodem. Hebrajskie berît oznacza zobowiązanie, które Bóg sam ustanawia i podtrzymuje. W kontekście rozdziału Bóg objawia się jako El Szaddaj i wzywa do chodzenia „przed Nim” w nienaganności. Gest prostracji ma tło bliskowschodnie. Wyraża uznanie zwierzchności i gotowość przyjęcia słowa. Obietnica dotyczy „mnóstwa narodów”, a także królów, którzy mają wyjść z Abrahama. Bóg zmienia imię Abrama na Abraham. W samym tekście zmiana zostaje objaśniona. Nowe imię niesie program życia i misji. Augustyn komentuje, że „Abram” tłumaczono jako „ojciec wywyższony”, a „Abraham” jako „ojciec wielu narodów”. Łączy to z obietnicą, która przekracza granice jednego ludu i wypełnia się w Chrystusie.
W ramach rocznego rozliczenia z fiskusem, warto przekazać 1,5% podatku na organizacje pożytku publicznego.
Jedną z takich organizacji jest Caritas Archidiecezji Lubelskiej. Ta kościelna instytucja już od 35 lat pomaga osobom potrzebującym: chorym i niepełnosprawnym, dzieciom, ubogim rodzinom, seniorom, bezdomnym i bezrobotnym. – Jesteśmy katolicką organizacją pozarządową, działającą na Lubelszczyźnie od 1991 roku. W swojej działalności koncentrujemy się na pomocy osobom potrzebującym, znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej, bądź też zmagającym się z ciężkimi sytuacjami losowymi. Organizujemy wypoczynek dla dzieci, prowadzimy świetlice i fundusze stypendialne, walczymy z problemem głodu. Prowadzimy Centrum Charytatywne Caritas w Krasnymstawie z ośrodkiem rehabilitacji i hospicjum domowym, opiekujemy się bezdomnymi – wyliczają pracownicy Caritas z dopowiedzeniem, że to tylko część ich codziennej pracy. – Jesteśmy wszędzie tam, gdzie jest człowiek w potrzebie – podkreślają.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
