Czwartek, 3 lipca. Święto św. Tomasza, apostoła

• Ef 2, 19-22 • Ps 117 • J 20, 24-29

Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana». Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę». A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż ją do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym ». Tomasz Mu odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój!» Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

Nieobecność Tomasza podczas pierwszego spotkania Jezusa Zmartwychwstałego z uczniami skutkuje tym, że nie wierzy on ich świadectwu: „widzieliśmy Pana”. Gdy Jezus przychodzi do nich ponownie pomimo drzwi zamkniętych i Tomasz jest wśród nich, zwraca się właśnie do niego, z delikatnym zarzutem, by uczynił to, w co nie wierzył, a więc: „Zobacz i dotknij Moich rąk i mojego boku i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”. „Pan mój i Bóg mój” – te słowa Tomasza świadczą o tym, że wątpliwości minęły. Jezus jednak podkreśla wyraźnie, że to wiara oparta na zmysłach, którymi, dotykając i widząc, zrobił ten krok wiary. Dalej Jezus czynił błogosławionymi, czyli szczęśliwymi tych, którzy nie widzieli, a uwierzyli. Można się dziś zatrzymać przy tych Słowach i zastanowić, czy należy się do tych błogosławionych przez Jezusa. Czy moja wiara jest oparta na Jezusie i Jego zmartwychwstaniu?

H.C.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".