Reklama

Aspekty

Oaza Dzieci Bożych

Z ks. Grzegorzem Laskowskim, wikariuszem parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szprotawie oraz moderatorem Diakonii Oaz Dzieci Bożych naszej diecezji, rozmawia ks. Adrian Put

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 39/2014, str. 6

[ TEMATY ]

oaza

Archiwum ks. Grzegorza Laskowskiego

KS. ADRIAN PUT: – Jak rozpoczęła się Księdza przygoda z Oazami Dzieci Bożych?

KS. GRZEGORZ LASKOWSKI: – Żartobliwie mówiąc: dawno, dawno temu… Dokładnie 14 lat upłynęło, kiedy po raz pierwszy pojechałem na Oazę Dzieci Bożych. Byłem wtedy animatorem muzycznym, czyli kimś, kto prowadzi i uczy śpiewu. Posługiwałem w Rokitnie. Potrzebny byłem do pomocy, ponieważ tych kilkanaście lat temu w turnusach dziecięcych uczestniczyło po 120, a nawet i więcej dzieci. Później na Oazy Dzieci Bożych jeździłem, będąc klerykiem, a od kilku lat jako moderator, z czego jestem bardzo dumny.

– Od kilku lat posługuje Ksiądz w diakonii – wspólnocie oazowej, która zajmuje się grupami Dzieci Bożych. Co konkretnie należy do Księdza obowiązków?

– Nasza diakonia troszczy się przede wszystkim o organizację wakacyjnych Oaz Dzieci Bożych. Zabiegamy o to, aby powstawały grupy formacyjne dzieci w parafiach, przyglądamy się ich funkcjonowaniu, podpowiadamy, w jaki sposób je założyć i prowadzić. Organizujemy także formację specjalistyczną animatorów posługujących we wspólnotach dziecięcych.

– Obok Księdza potrzebni są także animatorzy w tej posłudze. Czy do pracy z dziećmi trzeba mieć jakieś szczególne predyspozycje?

– Dzieci są bardzo dobrymi obserwatorami, są szczere i mają bardzo dużo pomysłów. Dlatego animator w pracy z nimi powinien być do tego przygotowany. Mam tu na myśli odpowiedni warsztat pracy oraz w głowie bank pomysłów do jego realizacji. Dzieci nie można pozostawić bez opieki. Trzeba być przygotowanym w kilku wariantach zagospodarowania czasu na każdą pogodę. Entuzjazm, wytrzymałość, odpowiedzialność i oczywiście miłość do dzieci to są te cechy, które z pewnością się przydadzą.

– Ostatnimi czasy możemy zauważyć prawdziwy renesans grup Dzieci Bożych. Organizowane są nowe oazy wakacyjne dla nich oraz powstają nowe wspólnoty. Wielu jednak księży, katechetów i animatorów skarżyło się, że brakowało materiałów do rocznej formacji dla oazowych grup dziecięcych. Ostatnio jednak nastąpiły pewne zmiany...

– Zgadzam się z tym, że problem stanowił brak materiałów do formacji w ciągu roku. Chcę jednak zaznaczyć, że nie oznaczał on braku formacji w ciągu roku dzieci. Zauważyłem, że w wielu parafiach naszej diecezji ta formacja była prowadzona, choć często nieświadomie. „Katechizm służby liturgicznej”, który widziałem w biblioteczkach parafialnych, stanowi podstawę do spotkań z ministrantami. Jest to formacja Dzieci Bożych. Prowadzenie scholi dziecięcych również. Z tego miejsca chcę podziękować za tę już wykonaną pracę. Moją odpowiedź na to pytanie zacząłem od stwierdzenia, że problem stanowił brak materiałów do formacji w ciągu roku. Stan ten zmienił się w ostatnim czasie. Przez cztery lata trwały prace nad ujednoliconym programem. Ruch Światło-Życie archidiecezji warszawskiej przygotował materiały pilotażowe, które zostały poddane weryfikacji w kilku innych diecezjach. W efekcie tych starań w sierpniu tego roku ukazały się materiały studyjne do spotkań formacyjnych w grupach Oazy Dzieci Bożych w cyklu trzyletnim. Dostępne będą także w naszej diakonii.

– Jak dzisiaj pracuje się z dziećmi w Kościele? Czy jest to posługa trudna?

– Dzieci są wymagające, są dynamiczne. Dobrze mieć świadomość tego, co robić najpierw. Pokazał nam to Pan Jezus – błogosławmy dzieci. Święto Podwyższenia Krzyża Świętego nam o tym przypomina. Ilu to rodziców czyni znak Krzyża Świętego na czołach swoich dzieci? Kapłani i animatorzy też nie mogą o błogosławieństwie zapominać. Wtedy praca z dziećmi będzie wymagająca, owszem, ale przynosi radość i satysfakcję. Dzieci w Kościele mogą znaleźć swoje miejsce. Sam to zauważam, kiedy chociażby w liturgii Mszy św. są bardzo chętne do podejmowania takich zadań, jak: czytanie komentarzy, śpiewanie, niesienie darów, pełnienie służby przy ołtarzu. Trudne może okazać się własne zaangażowanie, ewentualnie niewystarczające siły. Najzwyczajniej często ich brakuje. Praca ta wymaga, jak już wspomniałem przy okazji innego pytania, pracy nad sobą. Cały czas należy pracować nad warsztatem, aby nie zabrakło pomysłów. Do tego, żeby zachęcić dzieci do regularnych spotkań, należy zapewnić im pewną atrakcyjność. Kościół dzisiaj ma bardzo dużą konkurencję. Inną ważną kwestię stanowi też odniesienie do własnej godności, świadomość godności dziecka Bożego. W pracy z dziećmi bycie przewodnikiem, wzorem jest podstawą.

– Gdyby ktoś chciał założyć grupę Dzieci Bożych w parafii, to co powinien zrobić?

– Zacząć od modlitwy… Bez tego zaplecza trudno jest cokolwiek zrobić. Następnie dobrze jest zorientować się, czy w parafii jest dostępne pomieszczenie, w którym spotkania mogłyby się odbywać. Pomyśleć też o konkretnej porze, która godzina byłaby najlepsza dla prowadzącego, ale też i dla dzieci. Wreszcie mile widziane jest zastanowienie nad tym, jak spotkania miałyby przebiegać. Kiedy jest już opracowany taki ogólny plan działania, przychodzi kolej na przedstawienie go, jako propozycji, księdzu proboszczowi. Ten na pewno pomoże przejść do jego realizacji. Oczywiście, zapraszam do kontaktu z Diakonią Oaz Dzieci Bożych. Na naszej diecezjalnej stronie oazowej: www.adonai.oaza.pl w zakładce: Diakonie Diecezjalne są podane nasze dane. Pomożemy na tyle, ile sami potrafimy.

2014-09-24 15:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Taki jest młody Kościół

2020-09-23 09:47

Niedziela małopolska 39/2020, str. I

[ TEMATY ]

ewangelizacja

oaza

KSM

Anna Bandura

Parafia św. Wojciecha w Bronowicach od 30 lat stwarza przestrzeń do rozwoju duchowego dla młodych ludzi

Parafia św. Wojciecha w Bronowicach od 30 lat stwarza przestrzeń do rozwoju duchowego dla młodych ludzi

Tu kształtowały się serca setek młodych krakowian. Obchody 30-lecia Oazy Bronowickiej były okazją do spotkania wielu – byłych i obecnych – członków wspólnoty.

Oaza młodzieżowa Ruchu Światło-Życie przy kościele św. Wojciecha w Bronowicach powstała w połowie lat 80. XX wieku. 20 września br. oazowicze, otwierając kolejny rok formacyjny, dziękowali Panu za 30 lat błogosławieństw i łask, których doświadczyli członkowie wspólnoty i ich rodziny.

CZYTAJ DALEJ

Apokalipsa ks. Dolindo. Czasy ostateczne oczami wielkiego mistyka z Neapolu

2020-09-25 09:56

[ TEMATY ]

Pismo Święte

o. Dolindo

esprit.com.pl

„Apokalipsa ks. Dolindo. Czasy ostateczne oczami wielkiego mistyka z Neapolu” to nowość Wydawnictwa Esprit, przekazująca komentarze ks. Dolindo do ostatniej księgi Nowego Testamentu. Co najbardziej chciał nam przekazać autor słynnej modlitwy „Jezus, Ty się tym zajmij”?

Książka o sposobie komentowania Apokalipsy św. Jana, ostatniej i najtrudniejszej księgi Nowego Testamentu, odsłaniającej Boży sens historycznych wydarzeń, w których żyje Kościół i które będą miały wpływ na jego przyszłość, została napisana przez katolickiego dziennikarza, który na co dzień zajmuje się omawianiem w mediach aktualnych doniesień z kraju i ze świata.

Jan Paweł II uważał, że Kościół potrzebuje dziennikarzy, którzy będą potrafili odczytać sens zdarzeń w duchu wiary. Zresztą, nie chodzi tu tylko o dziennikarzy. Wybitny biblista Alfred Cholewiński SJ lubił powtarzać, że dzisiejszy chrześcijanin i głosiciel Ewangelii nie powinien nigdy wypuszczać z jednej ręki Pisma Świętego, a z drugiej gazety.

Był to obrazowy sposób powiedzenia, że Bóg jest Panem historii przemawiającym do nas przez konkretne wydarzenia. Potrzebujemy uważnego wsłuchania się w głos Biblii, by zrozumieć, że Bóg wciąż rozmawia z nami nie tylko przez starożytne teksty, lecz także przez aktualne dzieje świata oraz okoliczności życia. Wiedział o tym ks. Dolindo Ruotolo, który pozostawił nam trzydzieści trzy tomy komentarzy do całego Pisma Świętego, z których ostatni, napisany w 1944 roku, a wydany trzydzieści lat później, dotyczył Księgi Apokalipsy.

Grazia Ruotolo, żyjąca krewna ks. Dolindo i kustosz jego pamięci, podczas mojego pierwszego z nią spotkania w Neapolu powiedziała mi, że najgorętszym pragnieniem ks. Dolindo było to, by Biblia powróciła materialnie do rąk wszystkich katolików. Ksiądz Dolindo był w tym względzie absolutnym prekursorem Soboru Watykańskiego II, którego jednym z podstawowych postulatów było przywrócenie słowu Boga należnego mu centralnego miejsca w liturgii i życiu wiernych:

W księgach świętych Ojciec, który jest w niebie, spo­tyka się miłościwie ze swymi dziećmi i prowadzi z nimi rozmowę. Tak wielka zaś tkwi w słowie Bo­żym moc i potęga, że jest ono dla Kościoła podporą i siłą żywotną, a dla synów Kościoła utwierdzeniem wiary, pokarmem duszy oraz źródłem czystym stałym życia duchowego.

„Chrześcijaństwo jest religią słowa Bożego” – napisał Benedykt XVI w adhortacji Verbum Domini [nr 7] i dodał: „Realistą jest ten, kto w słowie Bożym rozpoznaje fundament wszystkiego” [nr 10]. Słowo Boga zawarte w Piśmie Świętym jest tak ważnym pokarmem duchowym dla chrześcijanina, iż, jak się wyraził papież Benedykt, niekorzystanie z tej łaski winno być wyznawane jako grzech na spowiedzi.

Apokalipsa jest podręcznikiem przetrwania dla synów i córek Bożych. Życie nasze przesuwa się po drukowanych stronicach Pisma Świętego. Nie są to jedynie litery, układające się w zwykłe, choćby najpiękniej brzmiące słowa, ale to Słowo Życia. Bóg przynagla: „Stań się czujnym i umocnij resztę, która miała umrzeć” [Ap 3, 2]. Apokalipsa jest księgą pocieszenia, ale i ostrzeżenia. Swój szczyt osiąga w Chrystusowym zapewnieniu: „Przyjdę niebawem” [Ap 22, 20].

Ta ostatnia księga Nowego Testamentu, choć obfituje w opisy wojen, gróźb ze strony Boga i zapowiedzi nieszczęść, jest przede wszystkim przesłaniem Apostoła Miłości, św. Jana, który podczas ostatniej wieczerzy spoczywał na piersi Jezusa i poznał z bliska bicie Jego serca. Spisana przezeń księga jest opowieścią o miłości Chrystusa do Kościoła, swej mistycznej Oblubienicy. Wizje w niej zawarte miały pocieszyć uczniów Zmartwychwstałego poddawanych próbom i prześladowaniom.

Znamienne, że owe „próby i prześladowania” Katechizm Kościoła katolickiego umieszcza w aktualnych czasach, ostrzegając:

Przed przyjściem Chrystusa Kościół ma przejść przez końcową próbę, która zachwieje wiarą wie­ lu wierzących. Prześladowanie, które towarzyszy jego pielgrzymce przez ziemię, odsłoni „tajemnicę bezbożności” pod postacią oszukańczej religii, da­jącej ludziom pozorne rozwiązanie ich problemów za cenę odstępstwa od prawdy. Największym oszu­stwem religijnym jest oszustwo Antychrysta, czyli oszustwo pseudomesjanizmu, w którym człowiek uwielbia samego siebie zamiast Boga i Jego Mesja­ sza, który przyszedł w ciele [nr 675].

Świat liberalnej demokracji to świat zsekularyzowanego mesjanizmu. Wielu uważa, że zwycięstwo dobra nad złem dokona się w nim na drodze ewolucji bądź rewolucji opartych na wierze w człowieka, który potrafi zbawić sam siebie. „Dzieci, jest już ostatnia godzina” – woła św. Jan [1 J 2, 18]. Szatan wydaje się nie tylko uwolniony z łańcuchów, w które zakuto go po odkupieniu człowieka, lecz sprawia wręcz wrażenie posiadania pełni władzy nad tym światem.

_______________________

Artykuł zawiera fragmenty wstępu ks. Roberta Skrzypczaka do książki Jakuba Jawłowiczora "Apokalipsa ks. Dolindo. Czasy ostateczne oczami wielkiego mistyka z Neapolu", wyd. Esprit 2020. Zobacz więcej: Zobacz

CZYTAJ DALEJ

W Ciszy “bez kontroli w Małuszynie” [Zaproszenie]

2020-09-26 09:59

mat. pras

Coraz więcej osób poszukuje ciszy w swoim życiu. W codziennym zabieganiu, szumie medialnym, chaosie dnia odrobina spokoju to skarb. A może jesteś kimś, kto się boi ciszy? To może być propozycja dla Ciebie.

Siostry Boromeuszki w Małuszynie pod Trzebnicą prowadzą dom rekolekcyjny i zapraszają na “duchowe ćwiczenia” od 16 do 18 października pod hasłem: “W ciszy “bez kontroli”, które prowadzić będzie o. Tomasz Nowak, OP (dominikanin).

Osoby, które z różnych względów nie będą mogły nocować w Małuszynie, mogą uczestniczyć w sposób dojazdowy. (Takim osobom siostry także zapewniają posiłki) . Dodatkowo wszyscy chętni mogą wziąć udział w niedzielnej Eucharystii (18.10.2020 r.) sprawowanej o godz.9:30, podczas której o. Tomasz wygłosi kazanie.

Więcej informacji na stronach:

- domwmaluszynie.blogspot.com/

- fb.com/domwmaluszynie

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję