Środa, 13 sierpnia. Dzień powszedni albo wspomnienie świętych męczenników Poncjana, papieża, i Hipolita, prezbitera

• Pwt 34, 1-12 • Ps 66 • Mt 18, 15-20

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy twój brat zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź ze sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków opierała się cała prawda. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik. Zaprawdę powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Dalej zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich».

W pierwszej części dzisiejsza Ewangelia przypomina nam o kryzysie relacji, dialogu i rozmów pomiędzy ludźmi. Jeśli nie ma rozmów, to nie będzie też upomnienia. Wiemy, że zło jest w nas, w naszych sercach i nie jesteśmy aniołami. Potrzebujemy wciąż przemiany, nawrócenia. Czasami ktoś obok, nasz brat, nie widzi swojego błędu, swojego grzechu i trzeba go upomnieć, trzeba podjąć trudną rozmowę. Bywa i tak, że w samym małżeństwie trzeba rozmawiać o trudnych sprawach, aby miłość i cała atmosfera w rodzinie zostały odnowione. Skąd brać siły, aby odbudowywać relacje pomiędzy ludźmi? Skąd czerpać siły do walki ze złem i grzechem w sobie i innych? Z modlitwy i to nie tylko indywidualnej, lecz wspólnej. Kiedy mamy relację z Bogiem na modlitwie, to jest szansa odbudowania relacji między ludźmi. „Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie”. W oryginale słowa Jezusa brzmią: „Zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi wejdzie ze sobą w symfonię (gr. symfonesosin) – i tak prosić będą, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich.”.To wejście w symfonię, ta więź duchowa jest dla Jezusa tak ważna, że sprowadza obecność samego Jezusa i to On wstawia się u Boga w naszym imieniu. Wysuwa się tutaj bardzo istotny wniosek, że powinniśmy w naszym życiu przede wszystkim troszczyć się o więzi, o relacje duchowe pomiędzy ludźmi, bo to one prawdziwie łączą ludzi. Nie te fizyczne, cielesne, o które dziś zabiega świat i je ukazuje. Seksualność łączy ludzi na tyle, na ile wcześniej jest przeniknięta jednością w Duchu Świętym. Kluczem budowania relacji jest więź duchowa, symfonia z Duchem Świętym, modlitwa. „Zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi wejdzie ze sobą w symfonię (...), to wszystko otrzymają od mojego Ojca…”. Jakie relacje buduję z ludźmi?

B.W.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".