Piątek, 15 sierpnia. Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

• Ap 11, 19a; 12, 1-6a.10ab • Ps 45 • 1 Kor 15, 20-26 • Łk 1, 39-56

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, święte jest imię Jego. A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.

Dzisiejsza liturgia słowa przypomina nam o tym, że nie tylko Jezus wstąpił do nieba ze swym ziemskim ciałem, ale i Maryja też została tam wzięta. Ta, która dała Jezusowi ludzkie ciało, została wyniesiona do tak wielkiej godności. Warto też wspomnieć, że ta sama Maryja, Matka Jezusa, została nam dana za Matkę na mocy testamentu z krzyża. Zatem Ona troszczy się o nas jak każda dobra matka troszczy się o swe dzieci. Tylko Jej troska jest inna od troski naszych ziemskich matek. Nasze mamy urodziły nas, karmiły, ubierały, wychowywały. Zawsze mogliśmy się do nich zwrócić o pomoc, o radę lub po prostu wygadać. Mamy nas wysłuchały, ale nie miały tak wielkiej możliwości jak Ona, która już jest przed obliczem Wszechmocnego Boga. One troszczyły się o nas przede wszystkim dbając o to wszystko, co nam trzeba do rozwoju na tym świecie. Maryja zaś wie więcej i rozumie więcej, bo jest już w obecności Boga. A przede wszystkim dlatego, że to właśnie Ona została wybrana na Matkę Jezusa. Ona urodziła się bez grzechu i do końca swego ziemskiego życia zachowała czyste serce. Nic zatem nie przesłaniało Jej Boga i nie odłączyło od Jego miłości. Bóg zaś złożył w Jej ręce wiele łask, którymi chętnie obdarowuje tych, którzy o to proszą. Warto o tym pamiętać nie tylko w chwilach trudnych. Maryja wypowiada Magnificat, znane nam wszystkim. Z jednej strony zachwyt, uwielbienie, a z drugiej – kolejne proroctwa. Ona wie, kim jest, poznała swoją tożsamość. Mimo że jest Matką Jezusa, nazywa się uniżoną Służebnicą. Wie, że będą Ją błogosławić nie tyle z powodu Jej zasług, ale dlatego, że wielkie rzeczy uczynił Jej Wszechmocny. Zatem Maryja jest wciąż pokorna, mimo że spotkało Ją tak wielkie wyróżnienie spośród wszystkich kobiet na świecie. Jakże więc inny jest przeciętny, współczesny człowiek, który zwykle uważa, że wszystko zawdzięcza sobie lub że wszystko jest grą przypadków. Maryja zaś wie, że to Bóg obdarowuje Ją wielkimi łaskami. Ona też poznała Boga, poznała Jego Miłosierdzie „nad tymi, którzy się Go boją”. Zakończmy te rozważania słowami św. Bernarda z Clairvaux: „Idąc za Maryją, nie zboczysz z drogi. Modląc się do Niej, nie stracisz nadziei. Myśląc o Niej, nie pomylisz się. Jej się trzymając, nie zginiesz. Kiedy Ona cię strzeże, nie trwożysz się. Gdy cię prowadzić będzie, nie zmęczysz się. Kiedy Ona łaskawa ci będzie, dotrzesz do celu”.

A.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".