W pewien szabat Jezus przechodził
wśród zbóż, a uczniowie
zrywali kłosy i wykruszając je
rękami, jedli. Na to niektórzy
z faryzeuszów mówili: «Czemu
czynicie to, czego nie wolno czynić
w szabat?». Wtedy Jezus
rzekł im w odpowiedzi: «Nawet
tegoście nie czytali, co uczynił
Dawid, gdy był głodny on
i jego ludzie? Jak wszedł do
domu Bożego i wziąwszy chleby
pokładne, sam jadł i dał swoim
ludziom? Chociaż samym tylko
kapłanom wolno je spożywać». I dodał: «Syn Człowieczy
jest panem szabatu».
Faryzeusze zaczepiają Jezusa, aby podważyć Jego autorytet.
Przecież nie można słuchać kogoś, kto lekceważy święto
szabatu dane Izraelowi przez samego Boga. W odpowiedzi
Chrystus odwołuje się historii Dawida – niekwestionowanego
autorytetu dla Izraelitów – który, będąc na skraju wyczerpania,
bierze ze świątyni chleby. Nikt go za to nie ukarał. Nikt
nie widział w tym przekroczenia przepisu szabatu. Tym samym
Jezus wykazuje, że w oczach Bożych ludzkie życie ma
dużo większą wartość niż wypełnienie przepisów Prawa,
które, notabene, zostały przekazane dla dobra ludzi.
Jezus zaprasza, aby słuchacze – ale oczywiście my
również – na nowo odczytali przykazania, które są
dane dla naszego dobra i wzrostu duchowego.
Ł.T.
ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".
Maryja zrozumiała wielkość Boga i dzieli się swoją wiedzą z nami. Niczego nie chce zatrzymać dla siebie. Chętnie, z radością, ze śpiewem na ustach, rozgłasza prawdę o Bogu.
„W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię – a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją. On przejawia moc ramienia swego, rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich. Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje – jak przyobiecał naszym ojcom – na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki». Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
