Z myślą o czasie wakacyjnym Centrum Wolontariatu Caritas rozpoczęło organizację letniego wypoczynku dla blisko 450 dzieci z ubogich rodzin naszej archidiecezji. Poszukują młodych wolontariuszy, którzy podczas kolonii zajmą się dziećmi, a dzięki odpowiedniemu przygotowaniu zdobędą doświadczenie i umiejętności pracy z maluchami i z młodzieżą.
Termin zgłaszania się do kolonijnego wolontariatu mija 6 marca, spotkanie z kandydatami odbędzie się 9 marca w siedzibie Caritas. – Poszukujemy gównie studentów i absolwentów kierunków pedagogicznych, ale mile widziani są także inni młodzi ludzie, którzy dobrze czują się w pracy z dziećmi – mówi Krzysztof Dembski, koordynator ds. wolontariatu Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. – Dajemy wolontariuszom wiele możliwości: począwszy od zdobycia kwalifikacji, poprzez doświadczenie, nowe zdolności interpersonalne i organizacyjne, ciekawe znajomości. Dzięki wolontariatowi mogą np. bezpłatnie ukończyć kursu wychowawcy kolonijnego.
Potrzeba troski i ciepła
Reklama
W tym roku Caritas Archidiecezji Wrocławskiej organizuje pięć turnusów kolonijnych nad morzem, na każdy z nich pojedzie ponad 80 dzieci. – Na koloniach wolontariusz, jako wychowawca, ma pod opieką 12 dzieci. Swojej grupie organizuje czas, na wieczornych spotkaniu kadry ustala plan na następny dzień i realizuje dany program – opowiada Krzysztof Dembski, który sam jako wolontariusz opiekował się dziećmi podczas czterech kolonii Caritas. – Są oczywiście kąpiele w morzu, gry, zabawy, spotkania w grupach, wycieczki, jest np. kurs pierwszej pomocy prowadzony przez strażaków. W młodszych grupach wychowawca dodatkowo pomaga w codziennych obowiązkach, w dbaniu o higienę dzieci – dodaje. Te dzieci potrzebują przede wszystkim uwagi i ciepła, potrzebują uśmiechu oraz troski, by ktoś chciał się nimi naprawdę zająć.
Przygotowanie do wyjazdu w charakterze opiekuna kolonijnego trwa kilka miesięcy. Wolontariusze spotykają się systematycznie, przechodzą odpowiednie szkolenia i kursy, biorą udział w tworzeniu programu kolonijnego. W planach jest też szkolenie wyjazdowe, które służyć ma integracji i lepszemu poznaniu się wolontariuszy.
Daj coś z siebie
Czemu warto zostać wolontariuszem? – Caritas od wielu lat organizuje kolonie dla najuboższych dzieci. Warto pochylić się nad tymi małymi ludźmi, którzy poza wyjazdem z Caritas nie mają szans na wakacyjny wypoczynek – przekonuje Krzysztof. – Wolontariusze dają tym dzieciom radość, chwilę wytchnienia i oderwania się od codzienności. A jadą dzieci, którym naprawdę warto poświęcić swój czas, swoje umiejętności. Dzieciaki za każdym razem są bardzo wdzięczne. Po zakończeniu kolonii uczestnicy utrzymują między sobą kontakty, dzieci spotykają się indywidualnie a na co dzień mają ze sobą kontakt przez Internet.
Kolonia z Caritas jest okazją do tego, by bardzo realnie, bardzo konkretnie pomagać – podkreśla Paweł Trawka, rzecznik prasowy wrocławskiej Caritas. – Student w czasie wakacji ma trochę wolnego, więc może wreszcie zaangażować się w coś dobrego, np. w wolontariat na który nie ma czasu w ciągu roku – dodaje. – Wakacyjny wypoczynek dzieci finansowany jest w całości z wigilijnych świec, z dobrych emocji, które wzbudziliśmy w sobie na święta. W ciągu roku te emocje mogą przygasnąć, a to jest doskonała okazja, by je na nowo wskrzesić, by kontynuować Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom. Zwłaszcza że studenci raczej wigilijnej świecy nie kupują, ale w ten sposób mogą do tego dzieła dołożyć swoje zaangażowanie, swoją obecność – zachęca rzecznik Caritas.
Są ich miliony na całym świecie. Mężczyźni i kobiety, osoby w różnym wieku, które dobrowolnie i bezinteresownie pomagają chorym i biednym. Mowa o wolontariuszach, którzy 5 grudnia obchodzili swoje święto. Z tej okazji w Legnicy odbyło się spotkanie wolontariuszy oddziału Opieki Paliatywnej, który mieści się przy Szpitalu Wojewódzkim w Legnicy.
Spotkanie odbyło się w sali konferencyjnej parafii Podwyższenia Krzyża Świętego, sąsiadującej z legnickim szpitalem. Przy blasku świec był czas na wspomnienia o tych, którzy już odeszli, ale także o tych, którzy dalej dźwigają swoje cierpienie. W spotkaniu wzięli udział wolontariusze, ich rodziny i przyjaciele, sponsorzy oraz pracownicy oddziału. – Cała rodzina – mówi Grażyna Majewska-Kazimierczak, oddziałowa oddziału medycyny paliatywnej legnickiego szpitala. – Te osoby, to coś więcej niż przyjaciele. Spotykamy się, aby podziękować im, bo to, co robią, robią z dobrego serca. Wolontariusze dla chorych są niezbędnymi towarzyszami. Personelu jest mało, nie zawsze dysponuje czasem, żeby posiedzieć przy łóżku chorego. A wolontariusz ma czas dla pacjenta, jest po to, by porozmawiać, poczytać książkę, zrobić zakupy, wysłuchać, a czasem po prostu potrzymać za rękę. Bo to jest sztuka, żeby umieć słuchać pacjenta. Potrzebni są też po to, aby włączyć się w akcje, które robimy, żeby zebrać fundusze na działalność hospicjum – podkreśla.
Na oddziale opieki paliatywnej w Legnicy na co dzień pracuje około 20 wolontariuszy. Przy akcjach, jak np. Akcja Żonkil, wolontariuszy jest ponad 300. Jak mówi Martyna Kuczyńska: – Praca wolontariusza jest niepowtarzalną okazją do dzielenia się z innymi tym, co w człowieku najlepsze – drobnymi gestami, poświęceniem czasu. Wywołuję uśmiech na twarzach, co niesie ogromną satysfakcję. Niejedna historia, którą usłyszałam od podopiecznych, niejeden ich gest miał wpływ na moją osobowość, wywołał refleksje odnośnie do przemijania i kruchości życia – dodaje pani Martyna.
Spotkanie było również okazją do podziękowania wszystkim, którzy przez cały rok współpracują z odziałem. Każda z osób, wyczytanych z imienia i nazwiska, otrzymała rzeczową niespodziankę oraz list z podziękowaniami. Wśród wyróżnionych osób, oprócz wolontariuszy, byli przedstawiciele m.in. szkół, przedszkoli, które przy większych akcjach wspierają i pomagają oddziałowi. Odczytano także list, który skierował ks. Piotr Krakowiak, krajowy duszpasterz hospicjów. Zebrani mieli również okazję podziwiać występ artystyczny w wykonaniu uczniów V Liceum Ogólnokształcącego w Legnicy.
Jak mówi Janina Senków, koordynator wolontariatu przy oddziale medycyny paliatywnej: – Wolontariuszem może zostać każdy. Nie trzeba mieć specjalnych kwalifikacji ani doświadczenia. Jedynymi kryteriami są tu silna motywacja i trochę wolnego czasu, który gotowi jesteśmy poświęcić innym, oraz otwarte serce. Chętni powinni zwrócić się do Centrum Wolontariatu najbliżej swego miejsca zamieszkania, gdzie otrzymają niezbędne informacje. Chociaż – dodaje pani Janina – wolontariuszem oddziału paliatywnego musi być osoba odporna psychicznie. Trzeba przejść odpowiednie szkolenie oraz rozmowę z psychologiem.
Dopełnieniem obchodów dnia wolontariusza była Msza św. sprawowana w niedzielę 8 grudnia w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Legnicy w intencji zmarłych pacjentów. Podczas Eucharystii przyjaciele, rodziny zmarłych, a także wolontariusze i personel oddziału opieki paliatywnej modlili się w intencji 281 pacjentów, którzy w tym roku odeszli na tym oddziale. Na zakończenie Mszy św. każdy mógł zapalić znicz w intencji osoby, za którą się modlił. Natomiast ofiary ze sprzedaży zniczy zostaną przekazane na potrzeby oddziału.
Wszystkim wolontariuszom składamy podziękowanie za odwagę i czas poświęcony drugiemu człowiekowi i życzymy wytrwania w misji.
Opowiadanie o odejściu Eliasza prowadzi ku Jordanowi, ku granicy ziemi. Tę samą drogę zna pamięć o Jozuem i wejściu do ziemi obiecanej. Eliasz idzie jak prorok zamykający pewien czas w dziejach Izraela. Elizeusz trwa przy nim z niezłomną wiernością. Trzy razy odmawia pozostania. Uczeń nie opuszcza mistrza w godzinie przejścia. Na brzegu Jordanu Eliasz uderza wodę płaszczem. Rzeka ustępuje. Płaszcz staje się znakiem przekazywanej misji. Po przejściu Elizeusz prosi o „podwójny udział ducha”. To język pierworodnego dziedzica z Pwt 21,17. Uczeń prosi więc o pełne prawo do dziedzictwa prorockiego. Wóz i rumaki ogniste nie służą opisowi ciekawości niezwykłej. W Piśmie ogień objawia obecność Boga i Jego moc sądu. Eliasz zostaje wzięty w wichrze. Elizeusz woła, że prorok był rydwanem Izraela i jego konnicą. Prawdziwa ochrona ludu płynie od Boga działającego przez swojego proroka. Po odejściu Eliasza Elizeusz podnosi płaszcz i wraca do Jordanu. Pyta o Pana, Boga Eliasza. Woda znów ustępuje. Odpowiedź przychodzi czynem. Bóg Eliasza jest obecny także przy Elizeuszu. Posługa prorocka trwa dalej. Dlatego tradycja Izraela będzie czekać na Eliasza przed dniem Pana. Ten tekst niesie pociechę. Bóg nie porzuca ludu po odejściu swoich sług.
„Podnieśmy oczy! Uczmy się od Jezusa patrzeć na bliźniego, na ludzi i na świat oczami Boga” – powiedział Leon XIV podczas audiencji generalnej. Podsumowując swoją podróż apostolską do Hiszpanii, Papież wskazał na potrzebę jedności, dialogu i nadziei zakorzenionej w Ewangelii.
Podczas środowej audiencji generalnej Leon XIV podzielił się refleksjami po zakończonej w ubiegłym tygodniu podróży apostolskiej do Hiszpanii. Ojciec Święty odwiedził Madryt, Barcelonę, Opactwo Montserrat oraz Wyspy Kanaryjskie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
