Reklama

Niedziela Przemyska

Rok Życia Konsekrowanego

Listy pisane duchem Boga żywego

Niedziela przemyska 11/2015, str. 6

[ TEMATY ]

rok życia konsekrowanego

Archiwum Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi

Tych, których mi Bóg powierzył, nie opuszczę” (św. abp Zygmunt Szczęsny Feliński). Św. Zygmunt Szczęsny był listem Boga. Listem pisanym w sercu, listem Chrystusowym, który mógł być z łatwością czytany przez wszystkich ludzi. Listem czytelnym, słowem miłości Boga dla rodziców, rodzeństwa, przyjaciół, emigrantów w Paryżu, kleryków i profesorów Seminarium w Żytomierzu, dla Sióstr Rodziny Maryi, dla spotkanych towarzyszy wygnańczej niedoli w dalekim Jarosławiu nad Wołgą czy dla prostego ludu małej galicyjskiej wioski Dźwiniaczka, gdzie spędził ostatnie lata życia, zawsze i wszędzie otwarty na Boga i na ludzi. Jako młody polski kapłan o sercu wrażliwym na nędzę duchową i biedę materialną założył w 1857 r. w Petersburgu Zgromadzenie Sióstr Rodziny Maryi.

Charyzmat i cel

Jako Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi kontynuujemy dzieło, któremu św. Zygmunt Szczęsny – tercjarz franciszkański – dał początek. Rodzinny charakter Zgromadzenia, naśladowanie Jezusa Chrystusa w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie na wzór Maryi, duch pokory, prostoty i bezgranicznego zaufania Opatrzności Bożej opromieniony franciszkańską radością – to nasz charyzmat. Realizując go podejmujemy posługę wśród dzieci, ubogich, osób chorych i starszych oraz wśród duchowieństwa. Apostolski cel Zgromadzenia wypełniamy poprzez wychowywanie dzieci i młodzieży w szkołach, przedszkolach, domach dziecka i ośrodkach wychowawczych; poprzez opiekę nad chorymi w szpitalach, hospicjach, stacjach Caritas, domach pomocy społecznej i zakładach leczniczo-opiekuńczych oraz poprzez pomoc duchowieństwu w pracy duszpasterskiej i w instytucjach kościelnych. Obecnie Zgromadzenie liczy niemal tysiąc sióstr posługujących na terenie Polski, Brazylii, Kazachstanu, Rosji, Ukrainy i Włoch.

Reklama

Rodzina Maryi w Kościele przemyskim

Na terenie naszej diecezji pracujemy od ponad stu lat. Wdzięczną pamięcią ogarniamy parafie, w których siostry niegdyś pracowały: Hucisko, Jawornik Polski, Jodłówkę, Kalwarię Pacławskę, Krzywczę, Maćkowice i Nienadową. Dzisiaj posługujemy w Bachórcu, Hyżnem, Przemyślu i Zarzeczu. W Bachórcu w Gminnym Środowiskowym Domu Samopomocy siostry starają się uczynić życie 32 podopiecznych piękniejszym i bardziej radosnym, podejmują także pracę katechetyczną i przy kościele. Pracę parafialną jako katechetki i zakrystianki siostry podejmują także w Hyżnem i Zarzeczu. Odmienny charakter ma dom sióstr w Przemyślu, gdzie pracują one w Wyższym Seminarium Duchownym oraz w Kurii Metropolitalnej.

Idziemy naprzód z nadzieją, zawierzając dziś tych, co przyjdą po nas. Św. arcybiskup Feliński obiecał, że nie opuści tych, których mu Bóg powierzył. Każdego dnia towarzyszą nam słowa naszego Ojca Założyciela: „Błogosławię was na pracę wewnętrzną, na budowanie Królestwa Bożego w duszach własnych, na niesienie krzyża w duchu pokuty i w duchu dobrowolnej ofiary na wzór Mistrza, Pana i Oblubieńca waszego. Amen”.

2015-03-12 11:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bezcenna obecność

Uroczystą Liturgią sprawowaną pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika z udziałem kilkuset sióstr i braci zakonnych zakończył się Rok Życia Konsekrowanego

W archikatedrze lubelskiej 2 lutego odbyło się doroczne święto osób życia konsekrowanego. Obchodzone z inicjatywy św. Jana Pawła II już po raz 20., w tym roku miało wyjątkowy wymiar ze względu na kończący się w Kościele Rok Życia Konsekrowanego. Zakonnice i zakonnicy, reprezentujący kilkadziesiąt zgromadzeń wpisanych w historię archidiecezji lubelskiej, zgromadzili się na wspólnej modlitwie Liturgią Godzin, Koronką do Miłosierdzia Bożego oraz na adoracji Najświętszego Sakramentu. Centralną częścią spotkania przygotowanego przez ks. Andrzeja Krasowskiego, wikariusza biskupiego ds. życia konsekrowanego, była Eucharystia koncelebrowana przez kilkudziesięciu kapłanów i zakonników oraz biskupów: Stanisława Budzika, Mieczysława Cisło, Józefa Wróbla i Ryszarda Karpińskiego.

Ogień w sercu

We wprowadzeniu do Liturgii Metropolita Lubelski zwrócił uwagę, że w katedrze zgromadziło się kilkaset „córek i synów Króla”, z których każdy mógłby opowiedzieć poruszającą historię swojego powołania i za prorokiem Jeremiaszem powtórzyć: „uwiodłeś mnie, Panie; w moim sercu zapłonął ogień”. W święto Ofiarowania Pańskiego, gdy tradycja nakazuje poświęcić zapaloną gromnicę, abp Stanisław Budzik wraz z całym zgromadzeniem dziękował Bogu za „ogień, który płonie w sercach i pozwala się otwierać na Chrystusa”. Pasterz dziękował również za osoby życia konsekrowanego, które dla świata są znakiem Bożej miłości, dobroci i piękna. Wskazując na obraz Matki Bożej Częstochowskiej – dar kard. Stefana Wyszyńskiego dla męskich zakonów, który do 17 lutego peregrynuje po naszej diecezji, mówił: – Każdy z nas powinien otworzyć się na spotkanie z Chrystusem. Niech Maryja, która niesie Chrystusa i ukazuje Go wszystkim jako Światłość Świata, będzie naszą przewodniczką. Kto spotkał Jezusa, kto doświadczył Jego obecności w sercu, jest człowiekiem radosnym i z radością podejmuje nowe wyzwania.

Czas przebudzenia

O potrzebie podejmowania nowych wyzwań mówiła również s. Joanna Maciąg ze Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej. – Jako osoby konsekrowane jesteśmy wezwani do dawania pozytywnej odpowiedzi na znaki czasu pojawiające się we współczesnym świecie, jak niegdyś czynili to nasi święci założyciele. Do takiej postawy wzywa nas papież Franciszek, który jak dobry ojciec z miłością stawia wymagania i przestrzega, by nie przesiąkać mentalnością tego świata. Nadszedł czas na przebudzenie i podjęcie wszelkich starań, by bardziej radośnie przeżywać naszą teraźniejszość i z odnowioną ewangeliczną pasją, bez lęku patrzeć w przyszłość – podkreślała zakonnica. Dziękując za dar powołania do wyłącznej służby Bogu, a także w nawiązaniu do symboliki przeżywanego święta, s. Joanna mówiła: – Chrystus jest światłem. Naszym zadaniem jest wśród mroków dzisiejszego świata być przynajmniej Jego odblaskiem. By być nosicielem światła, trzeba podtrzymywać ogień nadziei, trzeba w postach, modlitwach i adoracji nasłuchiwać Bożego głosu i wpatrywać się w Jego Miłosierne oblicze.

Wciąż potrzebni

W rozmowie z „Niedzielą” o. Andrzej Derdziuk OFMCap podkreślał, że intuicja papieża Franciszka, który ogłosił Rok Życia Konsekrowanego, skierowana była przede wszystkim do sióstr i braci, aby mogli na nowo rozpalić w sobie charyzmat, odczytać teraźniejszość i uświadomić, że nadal mają do spełnienia ważną misję w Kościele i świecie. – Owocem tego roku jest przekonanie, że nadal jesteśmy potrzebni – mówił o. Derdziuk. – W kontekście Roku Miłosierdzia, który wszedł jako swoista kontynuacja Roku Życia Konsekrowanego, to potrzeba serc, które będą gotowe poświęcić się z przekonaniem, że ich ofiara i rezygnacja na rzecz budowy większego dobra ma sens. Świat potrzebuje miłosierdzia, a osoby konsekrowane to miłosierdzie świadczą, począwszy od modlitwy i postu po wiele dzieł edukacyjnych i charytatywnych. Pełniona w ukryciu posługa sióstr i braci jest niezwykle cenna – zapewniał zakonnik. W opinii o. Derdziuka, sytuacja współczesnego świata, którego ziemskie struktury są nietrwałe, wyraźnie pokazuje, że tylko wybór Boga daje nadzieję. – Życie konsekrowane uświadamia nam, że nasza ojczyzna jest w niebie – podkreślał.

Być zaczynem

Przekonany o nieustannej potrzebie obecności w Kościele i w świecie sióstr oraz braci jest również bp Józef Wróbel, sercanin. Jako przedstawiciel osób życia konsekrowanego wśród lubelskich biskupów, w okolicznościowej homilii dowodził, że chociaż świat zakonny kojarzy się z życiem ukrytym, rzadko manifestowanym na zewnątrz, to rola i znaczenie życia konsekrowanego w Kościele i społeczności ludzkiej jest nie do przecenienia. Bp Wróbel, kreśląc szczegółowo panoramę życia zakonnego, przywołał najważniejsze daty i postaci, m.in. św. Benedykta z Nursji, św. Franciszka, św. Dominika i św. Ignacego Loyolę. Podkreślał, że każdy z nich, przeniknięty duchem wiary, odczytywał znaki czasu, a chociaż nie zawsze został dobrze oceniony przez sobie współczesnych, przez historię został uznany za wiernego ucznia Chrystusa, miłującego Kościół i człowieka. Zwracając się do współbraci, mówił: – Trzeba być zaczynem tego, co Boże, tego, co służy Ewangelii i zbawieniu. Piękne owoce takiego życia, które swój fundament ma w naśladowaniu Jezusa Chrystusa, wierności chryzmatowi zgromadzenia i w odczytywaniu znaków czasu, będzie można docenić i odczytać w przyszłości – zapewniał.

* * *

Archidiecezja lubelska jest bogata pod względem powołań – to ponad 500 sióstr i braci zakonnych wywodzących się z Lubelszczyzny oraz liczne zgromadzenia obecne na terenie naszej diecezji: 22 męskie (36 placówek) oraz 47 żeńskich (98 placówek)

CZYTAJ DALEJ

Andrzej Duda podsumował pięć lat swojej prezydentury

Na stronie prezydent.pl opublikowano podsumowanie pierwszych pięciu lat urzędowania Andrzeja Dudy. "Jestem dumny z tego, co udało mi się osiągnąć" - podkreślił Andrzej Duda przedstawiając sprawozdanie z pierwszej kadencji swojej prezydentury.

Podsumowanie przedstawiono w dwóch wersjach: jako obszerny opis na stronie internetowej, bogato ilustrowany zdjęciami oraz jako - równie obszerny - dokument do pobrania ze strony. Oba teksty opisują działalność prezydenta, choć są inaczej zredagowane.

Dokument w wersji PDF opisuje dokonania prezydenta m.in. w zakresie polityki społecznej, bezpieczeństwa, polityki zagranicznej, zdrowia i zarządzania w czasie pandemii, rozwoju ekonomicznego kraju, ekologii i ochrony środowiska, polityki historycznej, edukacji, kultury oraz sportu. W dokumencie zamieszczono też liczne "ciekawostki" dotyczące prezydenta, pary prezydenckiej, pierwszej damy i inne. Zawiera on też - poza opisami - spis "osiągnięć i aktywności" prezydenta w punktach.

"Jestem dumny z tego, co udało mi się osiągnąć. Wszystkie moje działania oraz efekty współpracy z Radą Ministrów były i są nakierowane na tworzenie jak najlepszej teraźniejszości i przyszłości dla Polaków" - napisał prezydent Duda na wstępie sprawozdania.

"Wiemy, jakiego państwa chcemy. Chcemy Polski praworządnej i sprawiedliwej, nowoczesnej i solidarnej, demokratycznej, a zarazem silnej i uczciwej. Budowa i umacnianie Rzeczypospolitej jest naszym wspólnym obowiązkiem" - dodał.

Andrzej Duda w dokumencie przypominana o wsparciu przez państwo rodzin w ramach programu 500 plus, programach dla seniorów, takich jak Emerytura plus oraz Leki 75 plus. Wspomina o rozwiązaniach mających na celu zwiększenie ochrony prawnej dzieci. Pisze o podniesieniu płacy minimalnej i obniżeniu niektórych podatków m.in. PIT, a także o wsparciu dla niepełnosprawnych.

Przypomina o realizowanej obecnie reformie sądownictwa, zwiększeniu bezpieczeństwa militarnego - m.in. przez współpracę z NATO, podniesienie wydatków na armię, zwiększenie jej liczebności oraz trwających zakupach amerykańskiego uzbrojenia. W tym kontekście porusza też kwestię cyberbezpieczeństwa i bezpieczeństwa energetycznego.

W zakresie polityki zagranicznej wymienia m.in. współpracę w ramach Trójmorza oraz swoją aktywność na forum ONZ. Podkreśla znaczenie relacji z USA, wspominając swoje liczne spotkania z prezydentem Donaldem Trumpem.

Podkreśla też znaczenie polityki europejskiej prowadzonej w ramach UE, ale też tej prowadzonej w bliskim sąsiedztwie z państwami Europy Środkowo-Wschodniej. "Chcemy Unii wolnych narodów i równych państw" - deklaruje prezydent.

Wymienia też inicjatywy pojęte w ramach relacji polsko-chińskich. W ramach polityki zagranicznej wspomina również o wsparciu środowisk polonijnych. Andrzej Duda przyznaje także, że ogromnie ważna jest dla niego polityka historyczna państwa.

Wśród ciekawostek wspomina o tym, że jest pierwszym polskim prezydentem, który odwiedził "Amerykańską Częstochowę" - Narodowe Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Doylestown w Pensylwanii, a także wspomina - nawiązując do zaangażowania na rzecz rozwoju sportu - swoje czasy studenckie i start w Akademickich Mistrzostwach Polski w narciarstwie alpejskim.

Prezydent Duda nie kryje, że "podstawą jego działań są rozmowy z ludźmi, które stanowią dla niego źródło wiedzy, motywacji i inspiracji". "Chcemy, żeby Polska była państwem dobrze rozwiniętym, ale przede wszystkim chcemy, żeby Polska była państwem, w którym jest bezpiecznie i w którym obywatel czuje się bezpiecznie" - zapewnia.
(PAP)

autor: Krzysztof Kowalczyk

krz/ godl/

CZYTAJ DALEJ

Patriota i męczennik. 80 lat temu w KL Sachsenhausen zakatowany został ks. Wacław Zienkowski

2020-08-05 17:32

Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej

80 lat temu w niemieckim obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, 5 sierpnia 1940 r., zakatowanego ks. Wacława Zienkowskiego, proboszcza parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej. W najbliższą niedzielę parafianie uczczą pamięć tego męczennika.


Uroczystości rozpoczną się od Mszy św. w rawskiej parafii o godz. 11.30, której przewodniczyć będzie bp Andrzej Dziuba. Po Eucharystii (o godz. 13.00) odbędzie się koncert „Dar i tajemnica” w reż. Jerzego Zelnika.

Duszpasterz i patriota

Ks. Zienkowski był kapłanem archidiecezji warszawskiej (obecnie Rawa Mazowiecka należy do diecezji łowickiej) i znany był z troski o ubogich, którym organizował stałą pomoc, a nie tylko doraźną. W Rawie Mazowieckiej jeszcze kilka lat temu żyli parafianie, którzy pamiętali niezwykle ciepłego i skromnego duchownego. Zapamiętali go jako oddanego drugiemu człowiekowi kapłana. Przed wojną z inicjatywy ks. Zienkowskiego wyremontowano kościół, założono instalację elektryczną oraz odnowiono wnętrze świątyni. Proboszcz często pielgrzymował z parafianami na Jasną Górę, jego brat był paulinem.

W czasie okupacji ks. Zienkowski był związany z działalnością AK. Brał udział w tajnym nauczaniu, pomagał w ucieczce więźniów z obozu jenieckiego, który Niemcy utworzyli w rawskim parku. Na początku 1940 r. jedna z parafianek złożyła donos na księdza i jego najbliższych współpracowników do niemieckiego burmistrza Rawy, ale ten początkowo informację zbagatelizował. Dopiero ponownie złożone pismo i powiadomienie gestapo przyczyniło się do aresztowania ks. Zienkowskiego wraz grupą ok. 20 parafian. Duchowny trafił do obozu w Sachsenhausen, gdzie bito go pałkami i zakatowano na śmierć.

Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej poszukuje pamiątek, świadectw i wspomnień dotyczących życia ks. Wacława Zienkowskiego oraz momentu jego aresztowania i śmierci. W celu ich przekazania należy kontaktować się z ks. Bogumiłem Karpem, proboszczem rawskiej parafii. Od kilku lat stara się o sprowadzenie prochów śp. ks. Zienkowskiego do miasta, w którym duchowny był proboszczem. Pragnie również, aby doszło do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego ks. Zienkowskiego.

Niemiec szuka Polaków

Urna z prochami ks. Wacława Zienkowskiego została odnaleziona w Niemczech dopiero po 76 latach od jego śmierci. Odnalezienie listy nazwisk z polskimi duchownymi, których urny z prochami złożono na cmentarzu Altglienicke w Berlinie, było możliwe dzięki pracy Klausa Leutnera, honorowego pracownika Miejsca Pamięci i Muzeum KL Sachenhausen. Od lat zajmuje się on polsko-niemieckimi projektami. Głównym przedmiotem jego badań jest docieranie do informacji o więźniach i robotnikach przymusowych straconych w więzieniu Plötzensee oraz poszukiwanie miejsc pochówków na berlińskich cmentarzach.

Klaus Leutner odnalazł w sumie 18 nazwisk pomordowanych kapłanów. Szukał danych w różnych księgach cmentarnych i archiwach parafialnych. Okazało się, że na cmentarzu Altglienicke, po lewej stronie od wejściowej bramy, przy murze w zbiorowej mogile znajdują się urny z prochami ponad tysiąca więźniów obozu koncentracyjnego Sachsenhausen oraz ofiar eutanazji zamordowanych w ramach Akcji „T4”. Wśród nich były szczątki 436 Polaków, w tym 18 polskich duchownych, którzy zginęli w obozie.

Ocalić od zapomnienia

Pierwsze urny ofiar grzebano tam w grudniu 1940 r., ostatnie we wrześniu 1943 r. Po wojnie miejsce to było zarośnięte trawą. Postawiono tam skromny betonowy pomnik z napisem „1284 zamordowanym antyfaszystom, których prochy są pochowane w tym miejscu”.Dopiero 80 lat później, miejsce pochówku więźniów KL Sachsenhausen oraz pamięć polskich kapłanów zostaje ocalona od zapomnienia. Na cmentarzu w Altglienicke w Berlinie powstanie pomnik upamiętniający zamordowanych księży.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję