Reklama

Wiara

GLOSSA MARGINALIA NA 27/11/2025

Rozważanie do Słowa Bożego: modlitwa nie jest prywatnym hobby

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Adobe Stock

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

1. czytanie (Dn 6, 12-28)

Dekret Dariusza zakazuje przez trzydzieści dni modlitwy do kogokolwiek poza królem. To klasyczna „religia państwowa”. Władza żąda znaku absolutnej lojalności. Daniel nie robi demonstracji. „Jak zwykle” otwiera okna ku Jerozolimie i trzy razy dziennie modli się do Boga. Właśnie ta spokojna wierność rytmowi przymierza staje się powodem oskarżenia.

Król, uwięziony we własnym prawie, musi wrzucić go do jamy lwów. Daniel wyznaje, że Bóg, któremu służy „nieprzerwanie”, ma moc ocalić. Noc w jaskini jest nocą próby. Jego wiara zostaje odarta z zabezpieczeń, zostaje tylko więź. Rano król woła z niepokojem, nazywając go „sługą Boga żywego”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Odpowiedź brzmi jak mała Pascha: „Bóg posłał swego anioła i zamknął paszcze lwom”. Sprawiedliwy nie jest ocalony dlatego, że był użyteczny dla państwa, ale dlatego, że okazał się niewinny wobec Boga. Dalej następuje dalsze odwrócenie dochczasowego biegu zdarzeń. Oskarżyciele trafiają do jamy, a Dariusz wydaje dekret chwały Boga Daniela.

Opowiadanie ma wymiar symboliczny. Lwy to nie tylko bestie, ale także system przemocy. „Anioł” to obecność Boga, który nie zawsze ratuje od śmierci, ale zawsze w śmierci. Daniel zapowiada Chrystusa. Tego niewinnego oskarżonego o nielojalność, wrzuconego do „jamy” śmierci, któremu Ojciec daje świadectwo.

Reklama

Tekst więc uczy Kościół, że modlitwa nie jest prywatnym hobby, lecz aktem posłuszeństwa ważniejszym niż każdy dekret. Wierność „jak zwykle” może rodzić konflikt, ale staje się miejscem, gdzie objawia się, kto naprawdę króluje.

Ewangelia (Łk 21, 20-28)

Jezus przechodzi od ogólnej zapowiedzi wstrząsów do konkretu. „Gdy ujrzycie Jerozolimę otoczoną przez wojska, wiedzcie, że zbliżyło się jej spustoszenie”. Dla Łukasza pierwsza perspektywa to rok 70, zburzenie miasta i świątyni. „Spustoszenie” (erēmōsis) nawiązuje do proroków, którzy widzieli w historii owoc zatwardziałego serca.

Uczniowie mają nie grać bohaterów, lecz „uciekać w góry”. Nie o tchórzostwo chodzi, ale o roztropne uznanie sądu Bożego nad systemem, który odrzucił Mesjasza. „Czasy pogan” (kairoi ethnōn) mówią o długim okresie, w którym Jerozolima będzie deptana, a Ewangelia pójdzie do narodów.

Druga perspektywa, spleciona z pierwszą, to ostateczne przyjście Syna Człowieczego. Znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, trwoga narodów, „moce niebios zostaną wstrząśnięte”. To język apokaliptyczny. Nie opis fizyki końca, lecz obraz rewizji całego porządku. W tym chaosie „ujrzą Syna Człowieczego nadchodzącego w obłoku z mocą i chwałą”.

Aluzja do Dn 7 przypomina, że ostatnie słowo nie należy do imperiów, ale do Tego, który otrzymuje „władzę, cześć i królestwo”. Kulminacją jest wezwanie: „gdy się to zacznie dziać, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie (apolytrōsis)”.

Reklama

Uczniowie nie mają liczyć dat ani z każdego wstrząsu czynić sensacji. Mają rozpoznawać dojrzewanie żniwa i prostować sylwetkę. Podnieść głowę to stanąć jak wolny, nie jak więzień lęku.

Tekst dzisiejszej Ewangelii koryguje zatem dwie pokusy: naiwnego optymizmu, który wierzy w prosty postęp, oraz katastrofizmu, który w każdej wojnie widzi „koniec”. Jezus uczy trzeźwej nadziei. Historia przechodzi przez sądy, ale celem jest odkupienie, nie zagłada.

W świetle Daniela „kamień nie ludzką ręką odłączony”, który kruszy posąg imperiów, to Syn Człowieczy przychodzący w chwale. Żyjemy więc między oblężoną Jerozolimą a obłokiem. W tym „międzyczasie” uczeń powołany jest, by być czujny i wierny, zaangażowany, ale nie zniewolony strachem, z sercem opartym na Odkupicielu, nie na kruchych budowlach świata.

2025-11-26 21:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +98 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dobry pasterz woła swoje owce po imieniu

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Mowa Piotra dochodzi do punktu kulminacyjnego w dzień Pięćdziesiątnicy. Pada zdanie: „Bóg uczynił Go Panem i Mesjaszem”. Nie chodzi o to, że Jezus dopiero teraz stał się kimś innym. Chodzi o Jego wywyższenie i publiczne objawienie po zmartwychwstaniu. Tytuł „Pan” (Kyrios) ma wielką wagę. W greckim przekładzie Pisma często zastępuje święte Imię Boga. Dlatego to zdanie odsłania wyjątkową godność Jezusa. „Mesjasz” (Christos) oznacza Pomazańca oczekiwanego z rodu Dawida. Piotr mówi do „całego domu Izraela”, bo sprawa Jezusa dotyczy całego ludu.
CZYTAJ DALEJ

Warszawa: Zdewastowano dwa pomniki; pojawiły się czerwone napisy „Slava UPA”

2026-11-15 10:27

[ TEMATY ]

Warszawa

dewastacja

akt wandalizmu

Adobe Stock

Policja poszukuje sprawców dewastacji dwóch stołecznych pomników na których pojawiły się napisy: „Slava UPA”. Wcześniej takiej dewastacji dokonano m.in. w Gdańsku. Akt wandalizmu potępiła Ambasada Ukrainy w Polsce.

Napis wymalowano na pomnikach: Bohaterów Getta przy Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN i Żołnierzy 1. Armii Wojska Polskiego na Skwerze Więźniów Politycznych Stalinizmu.
CZYTAJ DALEJ

Konsekracja ołtarza

2026-11-16 00:08

Biuro Prasowe AK

– Jeśli dobrze rozumiecie ten ołtarz i ten kościół, to zmienia się Wasze podejście do miejsca, w którym żyjecie, w którym pracujecie. Wszędzie tam znajdziecie Boga. Wszędzie znajdziecie sposób, żeby odkryć Jego świętość – mówił kard. Grzegorz Ryś podczas Mszy św. połączonej z konsekracją ołtarza w parafii św. Klemensa w Wieliczce.

Na początku przedstawiciele parafian powitali kard. Grzegorza Rysia i poprosili go o konsekrację ołtarza. – Dzisiejsza uroczystość ma dla nas szczególne znaczenie. W nowym ołtarzu, przez ręce księdza kardynała, pragniemy złożyć relikwie naszego patrona świętego Klemensa I, papieża i męczennika — powiedział przedstawiciel parafian. Dodał, że relikwie wraz z dokumentem potwierdzającym ich autentyczność zostały odnalezione w mieszkaniu przeznaczonym do likwidacji w okolicach Wiednia. Do Polski przywiózł je nieżyjący już Władysław Owca, który pracował przy remoncie mieszkania. Następnie trafiły do parafii na krakowskich Bielanach, później do parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski na Woli Justowskiej, skąd zostały przekazane wspólnocie w Wieliczce. – Pragniemy, aby ten ołtarz był prawdziwym sercem naszej świątyni i naszej parafialnej wspólnoty. Aby jednoczył nas wokół Chrystusa, umacniał naszą wiarę, uczył miłości i prowadził ku świętości – zaznaczył przedstawiciel.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję