Reklama

Polityka

Dokończymy przerwaną misję

Z Adamem Kwiatkowskim – ministrem w Kancelarii Prezydenta RP Andrzeja Dudy – rozmawia Artur Stelmasiak

Niedziela Ogólnopolska 32/2015, str. 20-21

[ TEMATY ]

polityka

społeczeństwo

Jan Bielecki/East News

Adam Kwiatkowski wyjaśnia, że wraz z Andrzejem Dudą byli bliskimi współpracownikami prezydenta Lecha Kaczyńskiego, którego misja służby dla Rzeczypospolitej została przerwana

ARTUR STELMASIAK: – Prezydent Andrzej Duda mówił, że jest Pan jego przyjacielem.

MIN. ADAM KWIATKOWSKI: – Choć mówią, że w polityce nie ma przyjaciół, to my jesteśmy tego zaprzeczeniem. Pana Prezydenta poznałem w 2009 r., gdy ja byłem urzędnikiem, a on ministrem w kancelarii Lecha Kaczyńskiego. Przez ten czas poznaliśmy się na tyle dobrze, że możemy nazywać siebie przyjaciółmi. Powiem więcej, także nasze żony się przyjaźnią i spędzamy trochę wolnego czasu w rodzinnym gronie. Prezydent Andrzej Duda powiedział o mnie jako o swoim przyjacielu w bardzo trudnym okresie mojego życia. To było na początku kampanii, kiedy byłem przykuty do łóżka, a każdy ruch sprawiał mi ból.

– A czym przyjaciel będzie się zajmował w Pałacu Prezydenckim?

– Wiem, ale nie powiem... (śmiech).

– Dlaczego?

– Przydzielanie kompetencji jest w gestii Pana Prezydenta. On sobie zastrzegł, że sam ogłosi, kto jest kim w jego kancelarii. Jako jego minister jestem lojalny i nie wychylam się przed szereg.

– Teraz rozumiem, dlaczego Prezydent stawia na przyjaciół przy dobieraniu swoich najbliższych współpracowników.

– Stawia na ludzi, których zna, którzy się sprawdzili, na których nigdy się nie zawiódł.

– A może po prostu daje pracę kolegom?

– Nie ma nic dziwnego w tym, że chce otaczać się ludźmi, którym ufa. Zaskakujące byłoby, gdyby do kancelarii zaprosił ludzi, o których wie, że nie może mieć do nich zaufania. A jeżeli ktoś jest przyjacielem albo kolegą, z którym dobrze się rozumie, to tym lepiej. Dzięki temu prezydencka kancelaria będzie funkcjonować sprawniej i lepiej będziemy mogli służyć Polsce.

– Od razu przyjął Pan zaproszenie Prezydenta?

– To dla mnie zaszczyt. Pierwszemu obywatelowi RP się nie odmawia. A gdy jest nim przyjaciel, to tym bardziej. Obaj byliśmy współpracownikami prezydenta Lecha Kaczyńskiego, którego misja służby dla Rzeczypospolitej Polskiej została przerwana. Naszym politycznym celem po 2010 r. jest jej kontynuacja.

– Przypomniał mi Pan nasze spotkanie w 2010 r., kilka miesięcy po katastrofie smoleńskiej. Odeszło wówczas wielu Waszych kolegów, przyjaciół i Prezydent. Polska została „zdemolowana” politycznie i podzielona. Czy powrót na Krakowskie Przedmieście Andrzeja Dudy, jako prezydenta, można traktować jako wyrok sprawiedliwości dziejowej?

– Razem z Prezydentem wystąpiliśmy w filmie dokumentalnym „Mgła”, który ukazuje kontekst polityczny katastrofy. Na jednym z pokazów mówiłem, że nasi świętej pamięci przyjaciele nie oczekują, iż będziemy tylko ich opłakiwać. Oni chcieliby, abyśmy kontynuowali ich służbę dla Polski. Teraz po wygranych wyborach będzie to możliwe na znacznie większą skalę. Wygrana prezydenta Andrzeja Dudy to przede wszystkim wielka szansa dla Polski.

– Koledzy, przyjaciele, prezydent Lech Kaczyński są dziś z Was dumni?

– Mam nadzieję, że to dopiero początek... Na pewno prezydent Andrzej Duda będzie czerpał z dziedzictwa prof. Lecha Kaczyńskiego. Polska ma bowiem bardzo duży potencjał, który w ostatnich latach nie był wykorzystywany.

– Czy prezydent Duda i jego ludzie wiedzą, jak ten potencjał odbudować?

– Jestem przekonany, że doświadczenie, które wynieśliśmy z pracy w kancelarii, będzie mogło teraz zaprocentować. Gdy jest zmiana władzy, to często mówi się: Co teraz będzie? W przypadku prezydenta Andrzeja Dudy dokładnie wiemy, czego można się spodziewać. On przecież pokazał swoje najwyższe kompetencje jako minister, poseł, europoseł i kandydat na prezydenta. Teraz jako głowa państwa będzie mógł ze swych kwalifikacji i kompetencji korzystać w o wiele większym zakresie. Doskonale wie, jak powinien być sprawowany najwyższy urząd w państwie, bo osobiście pracował dla Prezydenta.

– Z naszej rozmowy wynika, że mamy świetnego Prezydenta, który dobiera sobie kompetentnych współpracowników. Ale wróćmy do listopada 2014 r., kiedy to prezes Jarosław Kaczyński mówił, że Andrzej Duda będzie kandydatem PiS i Zjednoczonej Prawicy na Prezydenta RP. Ile postawiłby Pan na jego wygraną, ile procent szans miał? Tylko proszę nie traktować tego pytania jako zachęty do hazardu.

– (Śmiech). Na pewno można było sporo zarobić, bo wówczas prawie nikt nie dawał mu szans. Ja zaliczam się do tej grupy osób, które doskonale znają merytoryczne przygotowanie Andrzeja i jego pracowitość. Zawsze mówiłem, że sukces jest możliwy. Nie powiem, że byłem pewny wygranej, ale wiedziałem, że Andrzej Duda jest stworzony do tytanicznej pracy.

– Czy nie było tak, że o ile doceniano atuty Andrzeja Dudy, to nie doceniano słabości jego głównego kontrkandydata – prezydenta Bronisława Komorowskiego?

– Odpowiedzi na to pytanie będzie można znaleźć w wielu analizach naukowych, bo rzeczywiście ostatnie wybory prezydenckie były bardzo ciekawe dla politologów i socjologów.

– Ale to nie jest wygrana tylko jednego człowieka – stało za nim ugrupowanie. Czy dziś możemy powiedzieć, że wszyscy się sprawdzili?

– Tak, była to praca wielu osób. Przede wszystkim wielką zasługę w zwycięstwie ma pani Beata Szydło, która potrafiła połączyć różne partyjne nurty, natomiast Jarosław Kaczyński dał pełne polityczne wsparcie.

– Przecież media twierdziły, że prezes się schował. Jak więc to wsparcie wyglądało?

– Gdy pojawiały się w partii głosy, że operacja z kandydatem na prezydenta jest bez szans, Prezes odpowiadał twardo. Mówił, że naszym zadaniem nie jest zastanawianie się nad szansami, ale skupienie na ciężkiej pracy, a wówczas operacja będzie miała szanse. Prezes Jarosław Kaczyński kolejny raz pokazał, że jest politycznym wizjonerem i świetnie zna Andrzeja Dudę.

– Pytałem jeszcze o ustępującego prezydenta. Okazał się słabszy, niż początkowo zakładano?

– To prawda, że kandydat Bronisław Komorowski był słaby, ale kampania obnażyła również słabość całego obozu politycznego, który go wspierał. Polacy zrozumieli, że są oszukiwani i manipulowani.

– A może pomogła słynna „ustawka” na początku kampanii, kiedy Andrzej Duda pospieszył Panu z pomocą na stoku narciarskim? Poseł Ireneusz Raś śmiał się, że była to celowa zagrywka. Takie słowa muszą boleć podwójnie...

– Poseł Raś nie był jedyny... Mam ogromne szczęście, że uszedłem z życiem i mogę już w miarę sprawnie się poruszać.

– Ile było operacji?

– Dwie i czekają mnie jeszcze dwie. Ale lekarze mówią, że z każdą będzie lepiej... (uśmiech).

– Życzę szybkiego powrotu do zdrowia, aby ze wszystkich sił mógł Pan wspierać Prezydenta. Czego możemy spodziewać się w najbliższych tygodniach urzędowania prezydenta RP Andrzeja Dudy? Jakie są najważniejsze wyzwania?

– Nie chcę mówić za Pana Prezydenta, bo to on jest pierwszym obywatelem RP. My, ministrowie i urzędnicy, jesteśmy tylko po to, aby mu pomagać. Na pewno weźmiemy się z impetem za realizację wyborczych obietnic, bo przecież Prezydent poważnie traktuje dane słowo. Ale wydaje mi się, że kluczowym wyzwaniem dla Pana Prezydenta będzie przywrócenie poczucia dumy z tego, że jesteśmy Polakami i płynącej z tego chęci życia w swojej ojczyźnie. Bardzo przykra jest sytuacja, kiedy młodzi, świetnie wykształceni ludzie chcą zakładać rodziny w tylu miejscach na świecie, tylko nie w swoim kraju. Emigracja wiąże się z największym problemem, z którym zmagamy się w Polsce, czyli demografią. Ona ma największy wpływ na przyszłość naszej ojczyzny – na sprawy budżetowe i gospodarcze. Jeśli dziś chcemy naprawdę służyć Polsce, to musimy stworzyć warunki dla młodych, aby nie uciekali ze swojej ojczyzny.

– Mówi się, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Pana przyjaźń z Prezydentem zaczęła się właśnie w bardzo trudnych okolicznościach, po katastrofie smoleńskiej. Andrzej Duda mówił, że połączyła Was przyjaźń z Pawłem Wypychem, ministrem w kancelarii Lecha Kaczyńskiego. Można powiedzieć, że człowiek, który zginął 5 lat temu, nadal ma wpływ na życie publiczne w Polsce?

– To nie jest tak, że człowiek umiera i ginie bez śladu. Pamięć jest żywa, a przyjaźń trwa nawet po śmierci. Z Panem Prezydentem poznałem się bliżej właśnie dlatego, że mieliśmy wspólnego przyjaciela. To Paweł Wypych mówił mi, że Andrzej jest solidnym, rzetelnym i przede wszystkim dobrym człowiekiem. Ja mogę to z całą stanowczością potwierdzić: Mamy bardzo dobrego Prezydenta!

2015-08-05 08:56

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

GUS: 61% Polaków jest w różnym stopniu zaangażowana religijnie

2020-03-09 14:06

[ TEMATY ]

modlitwa

społeczeństwo

religijność

Archiwum

61% mieszkańców Polski w wieku co najmniej 16 lat jest, w mniejszym lub większym stopniu, zaangażowana religijnie. Wśród nich największy odsetek stanowią osoby słabo zaangażowane (33%), a następnie średnio zaangażowane (23%). Osoby bardzo zaangażowane religijnie to jedynie 5,5% analizowanej populacji. Badanie, przeprowadzone przez Główny Urząd Statystyczny w 2018 r., zamieszczono w szerszym opracowaniu "Wyznania religijne w Polsce w latach 2015-2018".

Na podstawie badania spójności społecznej GUS opracował wskaźnik zaangażowania religijnego w oparciu o deklaracje dotyczące postaw, aktywności, przekonań religijnych oraz poczucia przynależności do wyznania lub instytucji religijnych.

Chodziło o poczucie przynależności do Kościoła, wspólnoty czy organizacji religijnej, przejawiające się członkostwem i współodpowiedzialnością, a także poświęcanie czasu na pracę społeczną w ramach tejże wspólnoty oraz częstotliwość wykonywania tej pracy; udział w imprezach lub wydarzeniach organizowanych przez tę organizację, wspólnotę (oraz częstotliwość z jaką się to zdarza); przynależność do Kościoła lub związku wyznaniowego.

Brana też była pod uwagę autodeklaracja wiary – stosunek do wiary religijnej, praktyki religijne oceniane jako częstotliwość udziału w mszach św., nabożeństwach lub spotkaniach religijnych, praktyki religijne oceniane jako częstotliwość modlitwy, poczucie związku z parafią, zborem, Kościołem lokalnym, własną wspólnotą religijną, wreszcie znaczenie w życiu wiary religijnej jako wartości.

W oparciu o wartości złożonego wskaźnika wyodrębniono 5 kategorii zaangażowania religijnego. Pierwsza kategoria to tzw. pozakościelni – tworzą ją osoby deklarujące brak przynależności wyznaniowej, nieodczuwające więzi z organizacjami religijnymi i nieaktywne religijnie w znaczeniu wypełniania instytucjonalnych praktyk religijnych.

Druga kategoria to niezaangażowani – osoby deklarujące przynależność wyznaniową, ale niewykazujące aktywności na polu religijnym lub wykazujące ją jedynie w niewielkim stopniu.

Następne trzy kategorie to grupy osób deklarujące przynależność wyznaniową oraz wykazujące różny poziom zaangażowania religijnego: słabo zaangażowani, średnio i bardzo zaangażowani religijnie.

Bardzo zaangażowani religijnie to osoby, które deklarują swoją wiarę oraz wykazują dużą aktywność w Kościele, tak w sensie religijnym, jak i społecznym.

Z badania wynika, że w 2018 r. około 61% mieszkańców Polski w wieku co najmniej 16 lat była, w mniejszym lub większym stopniu, zaangażowana religijnie. Wśród nich największy odsetek stanowiły osoby słabo zaangażowane (33%), a następnie średnio zaangażowane (23%). Osoby bardzo zaangażowane religijnie to 5,5% analizowanej populacji.

Liczną zbiorowość – ok.34% – tworzyły osoby, uznane według przyjętych kryteriów, za niezaangażowane religijnie (czyli takie, które deklarowały co prawda przynależność wyznaniową ale nie wykazywały żadnej lub jedynie znikomą aktywność na polu religijnym).

Najmniej liczną grupę (5%) stanowiły osoby nienależące do żadnego Kościoła lub związku wyznaniowego i nieaktywne religijnie, które zostały określone jako pozakościelni.

Poziom zaangażowania religijnego jest wyraźnie zróżnicowany ze względu na różne cechy społeczno-demograficzne, w tym ze względu na wiek. Istnieją bowiem wyraźne różnice pokoleniowe w poziomie religijności polskiego społeczeństwa.

Najniższym poziomem zaangażowania religijnego odznaczają się osoby młodsze (do 44. roku życia), w tym jednak przede wszystkim osoby w wieku 25–34 lata (a więc nie najmłodsza grupa, lecz druga w kolejności poczynając od najmłodszych).

W tej grupie wieku odnotowano najwyższe odsetki osób niezaangażowanych religijnie oraz „pozakościelnych” (łącznie ponad 51%) oraz najniższe odsetki osób bardzo lub średnio zaangażowanych (łącznie ok. 17%).

W najmłodszej grupie wieku objętej badaniem (16–24 lata) zaobserwowano nieco mniejszy udział osób niezaangażowanych religijnie oraz pozakościelnych (łącznie niecałe 46%) i nieco wyższy odsetek bardzo lub średnio zaangażowanych (łącznie ok.18%). Jednocześnie w najmłodszej grupie wieku zaobserwowano najwyższy udział (spośród 7 uwzględnionych w analizie grup wieku) osób słabo zaangażowanych (ok. 36%).

Wyraźnie najwyższym poziomem religijności charakteryzują się osoby starsze. Dotyczy to głównie osób w wieku co najmniej 75 lat, ale także osób w przedziale 65–74 lata. Wśród osób liczących co najmniej 75 lat ponad połowa (ok. 51%) to osoby o co najmniej średnim poziomie zaangażowania religijnego, w tym ponad 10% została zaliczona do grupy bardzo zaangażowanych.

Grupę osób najstarszych charakteryzuje jednocześnie najniższy udział osób niezaangażowanych religijnie oraz niezwiązanych z żadnym wyznaniem (łącznie 18%).

Wśród osób w wieku 65–74 lata łączny odsetek osób niezaangażowanych religijnie i niezwiązanych z żadnym wyznaniem wyniósł 28%, natomiast osób średnio lub bardzo zaangażowanych religijnie ok. 41%, w tym bardzo zaangażowanych – prawie 8%.

Badanie ankietowe spójności społecznej przeprowadzono w pierwszej połowie 2018 r. Jednostką badania było gospodarstwo domowe oraz jeden wylosowany do badania członek gospodarstwa domowego w wieku co najmniej 16 lat.

CZYTAJ DALEJ

Minister Szumowski dementuje doniesienia o groźbach dymisji

2020-04-02 21:52

[ TEMATY ]

minister zdrowia

PAP

Minister Szumowski dla 300POLITYKI dementuje doniesienia o groźbach dymisji: Twierdzenie, że ktoś mnie naciska, jest taką grą moją osobą, że aż przykro. Zamiast pozwolić mi się zająć walką z epidemią, muszę się zajmować kolejnymi publikacjam.

– Jakiś absurd kompletny. Żadną dymisją nikomu nie groziłem. Jest to kompletnie wyssane z palca i próba manipulacji. Cały czas spędzam na walce z koronawirusem, a te doniesienia o dymisji są naprawdę wyssane z palca. Rozmawiam z premierem codziennie i nigdy nie przyszło mi do głowy grozi dymisją. Tym bardziej ,że nasza współpraca jest bardzo dobra – mówi minister zdrowia Łukasz Szumowski w rozmowie z 300POLITYKĄ.

Zapytaliśmy ministra zdrowia o jego komentarz do wieczornej publikacji Onetu, w której napisano, że minister groził premierowi dymisją.

– Największy nacisk, jaki jest na mnie wywierany to nacisk medialny. Ja cały czas odpowiadam zarówno mediom, jak i politykom to samo, że realne prognozy co do sytuacji w maju możemy mieć ok. połowy kwietnia. Twierdzenie, że ktoś mnie naciska, jest taką grą moją osobą, że aż przykro. Zamiast pozwolić mi się zająć walką z epidemią, muszę się zajmować kolejnymi publikacjami – mówi nam minister zdrowia.

– Co do sytuacji w maju, mówię szczerze i żadne medialne naciski mnie nie skłonią do żadnego innego stanowiska, bo to byłoby idiotyczne z punktu widzenia naukowego, połowa kwietnia to są dopiero przecięcia krzywych – mówi nam prof. Szumowski.

Zapytaliśmy min. Łukasza Szumowskiego jaka jest opinia minister zdrowia o propozycji przeprowadzenia wyborów w pełni korespondencyjnie: – Wybory korespondencyjne są bezpieczniejsze niż wybory bezpośrednie. Jeżeli analizujemy z punktu widzenia medycznego, to na pewno są lepszym rozwiązaniem niż wybory przeprowadzone w tradycyjny sposób w czasach epidemii, która nie wiadomo ile będzie trwała.

CZYTAJ DALEJ

Papież modlił się za pomagających rozwiązać problem ubóstwa i głodu wywołanego koronawirusem

2020-04-03 10:04

[ TEMATY ]

papież

papież Franciszek

yt.com/vaticannews

O osobach dotkniętych skutkami pandemii COVID-19 oraz tych, które myślą już o rozwiązywaniu problemów, z jakim będzie się trzeba zmierzyć w przyszłości pamiętał Franciszek podczas porannej Eucharystii w Domu Świętej Marty. Transmitowały ją media watykańskie. W homilii Ojciec Święty nawiązał do tradycyjnego wspomnienia Matki Bożej Bolesnej w piątek przed Niedzielą Palmową i zachęcił do dziękczynienia za to, że zgodziła się być Matką.

W wprowadzeniu do liturgii papież zachęcił do modlitwy za osoby pomagające zmagać się z następstwami pandemii koronawirusa:

„Są ludzie, którzy już teraz zaczynają myśleć o tym co nastąpi po przezwyciężeniu pandemii. O wszystkich problemach, które nadejdą: problemach ubóstwa, bezrobocia, głodu... Módlmy się za wszystkich ludzi, którzy pomagają dzisiaj, ale także myślą o jutrze, aby pomóc nam wszystkim” – powiedział Franciszek.

W swojej homilii Ojciec Święty nawiązał do tradycyjnego wspomnienia Matki Bożej Bolesnej w piątek poprzedzający Niedzielę Palmową.

Papież przypomniał, że według tradycji siedem boleści Matki Bożej to: proroctwo Symeona, które mówi o mieczu, który przeniknie serce Maryi; ucieczka do Egiptu, aby uratować życie swego Syna; trzy dni udręki, kiedy chłopiec pozostał w świątyni; spotykanie Jezusa w drodze na Kalwarię; śmierć Jezusa na krzyżu; zdjęcie Jezusa z krzyża, martwego, którego Maryja bierze w swe ramiona; oraz złożenie Jezusa do grobu. Zaznaczył, że w ten sposób pobożność chrześcijańska podąża drogą Matki Bożej, która towarzyszyła Jezusowi. Franciszek wyznał, że późnym wieczorem, kiedy odmawia modlitwę „Anioł Pański” rozważa także siedem boleści, pamiętając, że Matka Kościoła z wielkim bólem zrodziła nas wszystkich.

Ojciec Święty podkreślił, że Matka Boża nigdy nie prosiła o nic dla siebie, a jedynie zgodziła się, aby być Matką. Towarzyszyła Jezusowi jako uczennica, szła za Jezusem i łączyła się z upokorzeniem Syna. Nie chciała żadnych tytułów dla siebie, będąc jedynie Matką, także na modlitwie z apostołami.

„Matka Boża nie chciała odebrać Jezusowi żadnego tytułu; otrzymała dar bycia Jego Matką i obowiązek towarzyszenia nam jako Matka, bycia naszą Matką. Nie prosiła dla siebie, by była quasi-odkupicielką lub współodkupicielką: nie. Odkupiciel jest jeden jedyny i tego tytułu się nie podwaja. Tylko uczennica i matka. I tak, musimy o niej myśleć jako matce, musimy jej szukać, musimy się do niej modlić. Ona jest matką. W Kościele Matką. W macierzyństwie Matki Bożej widzimy macierzyństwo Kościoła, który przyjmuje wszystkich, dobrych i złych: wszystkich” – powiedział papież.

Franciszek zachęcił do rozważenia boleści Maryi. „Jest Ona naszą matką. Jak je dobrze znosiła, z siłą, z płaczem: to nie był płacz udawany, to było właśnie jej serce wyniszczone cierpieniem. Warto, byśmy się chwilę zastanowili i powiedzieli Matce Bożej: «Dziękuję, że zgodziłaś się być Matką, gdy powiedział ci to Anioł, i dziękuję, że zgodziłaś się być Matką, gdy powiedział ci to Jezus»” – stwierdził Ojciec Święty.

Na zakończenie Mszy św. miała miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu oraz błogosławieństwo eucharystyczne, a papież zachęcił wiernych śledzących liturgię za pośrednictwem mediów do Komunii św. duchowej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję