Leon XIV upoważnił 22 stycznia kard. Marcellą Semeraro, prefekta Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, do promulgowania dekretów dotyczących męczeństwa Augusto Rafaela Ramíreza Monasterio, kapłana Zakonu Braci Mniejszych, oraz uznania cudu przypisywanego wstawiennictwu Angeli Cateriny Isacchi, założycielki Zgromadzenia Urszulanek Najświętszego Serca Jezusa z Asoli, którzy zostaną ogłoszeni błogosławionymi.

Uznano także heroiczność cnót Nerina Cobianchiego, świeckiego, oraz sióstr zakonnych: Crocifissy Militerni, z Zgromadzenia św. Jana Chrzciciela, Marii Giseldy Villeli, założycielki Karmelu Świętej Rodziny w Pouso Alegre, oraz Marii Tecli Antonii Relucenti, współzałożycielki Zgromadzenia Sióstr Pobożnych Robotnic Niepokalanego Poczęcia, którzy od dziś noszą tytuł czcigodnych Sług Bożych.

Zamordowany za wiarę

Augusto Rafael Ramírez Monasterio, kapłan Zakonu Braci Mniejszych, urodził się w 1937 roku, jako kapłan poświęcił się pracy duszpasterskiej oraz pomocy ubogim i bezbronnym w Gwatemali, w czasie gdy kraj był wyniszczany przez wojnę domową. O. Augusto Rafael, który udzielił pomocy chłopu, pragnącemu zerwać z przeszłością partyzantckąj i skorzystać z amnestii ogłoszonej przez rząd, został dwukrotnie aresztowany w 1983 roku. Torturowany podczas zatrzymań próbował uciec, lecz dogoniony przez wojskowych został zabity. Za przyczynę jego zabójstwa uznano odium fidei - nienawiść do wiary.

Cud uzdrowienia

Znana w świecie jako Angela Caterina, Maria Ignazia Isacchi, urodziła się 8 maja 1857 roku w Stezzano, w prowincji Bergamo. Mając nieco ponad dwadzieścia lat wstąpiła do Instytutu Sióstr Urszulanek z Somasca, przyjęła imię Maria Ignazia. W 1893 roku biskup Cremony, monsignor Geremia Bonomelli, poprosił ją o poprowadzenie grupy sióstr zakonnych, które w Gazzuolo dały początek nowemu zgromadzeniu - Instytutowi Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusa.

Zmarła 19 sierpnia 1934 roku w Seriate, a jej wstawiennictwu przypisuje się cudowne uzdrowienie, które miało miejsce w 1950 roku: siostry Marii Assunty Zappelli, urszulanki Najświętszego Serca Jezusa, cierpiącej na silne bóle brzucha spowodowane „enterokolitem o prawdopodobnie gruźliczym charakterze”. Współsiostra, która się nią opiekowała, zaproponowała rozpoczęcie nowenny do matki Marii Ignazji, prosząc o uzdrowienie poprzez odmawianie modlitwy ułożonej przez nią w 1943 roku. Ostatniego dnia nowenny siostra Maria Assunta nagle poczuła się lepiej. Lekarze stwierdzili nagłą i nieoczekiwaną poprawę, szybki postęp zdrowienia oraz całkowite wyzdrowienie po kilku dniach.

Ojciec rodziny, sługa potrzebujących

Nerino Cobianchi, to włoski wychowawca młodzieży, skautów, wolontariusz Caritas i założyciel wspólnoty pomagającej ubogim. Jego życie cechowała intensywna działalność charytatywna oparta na głębokiej wierze, umacnianej modlitwą, codziennym uczestnictwem we Mszy Świętej, lekturą Biblii oraz odmawianiem Różańca. Ten ojciec rodziny zmarł w 1998 roku mając 43 lata w opinii świętości. Jego grób jest odwiedzany do dziś, a Kościół uznał go teraz za czcigodnego Sługę Bożego.

Pomogła rozkwitać powołaniom

Czcigodną Sługą Bożą uznana została także s. Crocifissa Militerni (w świecie Teresa) pochodziła z Kalabrii. Urodziła się 24 grudnia 1874 roku. Porzuciła wygodne życie i poświęciła się opiece nad ubogimi dziewczętami i przyczynia się do powstania ochronki, przeznaczonej dla dzieci najbiedniejszych rodzin i zapewniającej im podstawową edukację. Jej życie wyróżniała intensywna i gorliwa działalność apostolska, a dzięki jej darowi rozeznania rozkwitło wiele powołań zakonnych.

Matka zakonna

Maria Giselda Villela, urodzona 12 stycznia 1909 roku w Maria da Fé w Brazylii w wieku 21 lat została przyjęta do Karmelu św. Teresy w Campinas (stan São Paulo) i przyjęła habit zakonny, otrzymując imię siostra Maria Niepokalana od Trójcy Przenajświętszej. Współzakładała klasztor w Pouso Alegre, a w czasie Soboru Watykańskiego II organizowała czuwania modlitewne otwarte także dla świeckich oraz troszczyła się o wprowadzanie w życie postanowień soborowych, aktualizując konstytucje zakonne. Słynęła z otwartości, życzliwości wobec innych, udzielania trafnych porad. Przeszła chorobę nowotworową w wieku 14 lat, z której została wyleczona, jednak pojawiały się nawroty. Zmarła w opinii świętości w 1988 r. po kolejnym nawrocie choroby. Jest uznana za czcigodną Sługę Bożą.

Pogłębianie formacji kobiet

Podobny tytuł ma współzałożycielka Zgromadzenia Sióstr Pobożnych Robotnic Niepokalanego Poczęcia, Maria Tecla Antonia Relucenti, która urodziła się 23 września 1704 roku w Ascoli Piceno. Po rozpoczęciu życia wspólnego zaangażowała się w założenie pierwszej bezpłatnej szkoły żeńskiej w Ascoli Piceno. kierowała Akademią Niepokalanego Poczęcia, powołaną do pogłębiania formacji kulturalnej, religijnej i ludzkiej sióstr oraz kobiet ze wszystkich środowisk społecznych.