Reklama

Wiara

GLOSSA MARGINALIA NA 17/02/2026

Cyryl Jerozolimski napomina, by w chorobie i ucisku nie oskarżać Boga

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Jk 1,12-18

List Jakuba rozwija temat wytrwania w „próbie” (peirasmos). Tekst otwiera błogosławieństwo: człowiek, który znosi ucisk i pozostaje wierny dobru, po przejściu próby otrzymuje „wieniec życia” (stephanos). Jan Chryzostom porównuje tę nagrodę do koron cenniejszych niż złoto, zachowanych dla tych, którzy żyją prawie pośród utrapień.

Autor porządkuje słowo „pokusa”. Zła nie przypisuje Bogu. Cyryl Jerozolimski napomina, by w chorobie i ucisku nie oskarżać Boga, ponieważ człowiek bywa raniony własnym grzechem. Augustyn i Beda rozróżniają pokusę zwodzącą oraz próbę, która sprawdza wiarę; w tym sensie Bóg „doświadcza” Abrahama. Jakub opisuje mechanizm upadku obrazem zaczerpniętym z łowów. Człowiek zostaje „wyciągnięty i zwabiony” przez własną pożądliwość (epithymia; exelkomenos, deleazomenos).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

„Nie dajcie się zwieść” stoi jak znak ostrzegawczy. Beda wiąże to z łaską, która uprzedza ludzkie plany i prowadzi ku światłu. „Ojciec świateł” nawiązuje do Stworzyciela ciał niebieskich z Rdz 1. Greckie „parallagē… tropēs aposkiasma” mówi o braku zmienności i o braku „cienia zwrotu”. Beda Czcigodny dopowiada, że od Boga pochodzą dary światła, bez domieszki błędu. „Zrodził nas przez słowo prawdy” opisuje początek życia wiary, a „pierwociny stworzeń” przywołują język Tory o pierwszych plonach oddawanych Bogu. Beda odwołuje się do tego motywu oraz do Jr 2,3, gdzie Izrael zostaje nazwany „pierwocinami”.

Mk 8,14-21

Scena rozgrywa się w łodzi, tuż po rozmnożeniu chleba i po sporze z faryzeuszami, którzy domagali się „znaku z nieba”. Beda opisuje tło tego żądania. Wyobraźnia religijna wracała do Mojżesza i do manny. Oczekiwano, że Mesjasz nakarmi lud w sposób widzialny, z wysoka. Uczniowie zapominają o chlebie i mają tylko jeden bochenek. Beda zauważa, że to zapomnienie odsłania ich skupienie na Nauczycielu. Troska o posiłek schodzi na dalszy plan.

Jezus wypowiada ostrzeżenie przed „kwasem” (zymē). W codziennym pieczeniu niewielka porcja zakwasu porusza całe ciasto; obraz mówi o wpływie, który przenika myślenie i obyczaj. W Torze zakwas bywa usuwany z domów na czas Paschy, dlatego łatwo kojarzy się z dawną infekcją, którą trzeba wynieść. W tej Ewangelii pojawia się „kwas faryzeuszów” i „kwas Heroda”. Catena Aurea przypomina, że Mateusz mówi o faryzeuszach i saduceuszach, Łukasz o faryzeuszach, a Marek dodaje Heroda. Beda w VII wieku rozwija dwie diagnozy. Pierwsza dotyczy religijności, która stawia ludzkie zwyczaje ponad Bożym Prawem i rozdziela słowo od czynu. Druga dotyczy sposobu życia związanego z dworem Heroda: przemoc, rozwiązłość, lekkomyślne przysięgi, pozór pobożności, wrogość wobec Jezusa i Jana Chrzciciela.

Uczniowie słyszą to dosłownie i zaczynają mówić o braku chleba. Jezus przywołuje pamięć o dwóch rozmnożeniach i o liczbie zebranych ułomków: dwanaście i siedem koszów. W komentarzu Bedy pokarm oznacza prawdziwą naukę, a „kwas” oznacza wypaczone nauczanie i praktykę. Ten sam autor widzi różnicę między pięcioma i siedmioma chlebami jako znak przejścia od litery Pism Dawnych do pełniejszej łaski Ewangelii. W pytaniach Jezusa pojawia się twardość wnętrza; grecki czasownik (pōroō) opisuje otępienie i utratę wrażliwości na sens znaków.

Następny epizod u Marka opowiada o uzdrowieniu niewidomego w dwóch etapach (Mk 8,22-26). To sąsiedztwo ukazuje proces dojrzewania ucznia: widzenie staje się coraz jaśniejsze, a pamięć o dziełach Jezusa nabiera znaczenia duchowego. Jezus uczy tu pamięci, która karmi wiarę; i uczy czujności wobec wpływów, które rozpraszają i zniekształcają obraz Boga.

2026-01-22 10:27

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ocena: +112 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Każdy, kto na wzór Maryi słucha i wypełnia Słowo Boże, będzie szczęśliwy

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Fot. Monika Książek

Rozważania do Ewangelii Łk 11, 27-28.

Sobota, 14 października. Św. Kaliksta I, papieża i męczennika, wsp. dow.
CZYTAJ DALEJ

Nie jesteście w ciemności

2026-11-09 14:49

Niedziela Ogólnopolska 46/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

Listopad jest wyjątkowym czasem. My, ludzie wierzący, przeżywamy go jako okres, w którym nasze myśli i modlitwy biegną ku tym, których już nie ma pośród nas. Choć uroczystość Wszystkich Świętych przypomniała nam o tym, że każdy z nas jest powołany do świętości, to Dzień Zaduszny budzi refleksje nad naszym przemijaniem i ziemskim końcem, który kiedyś musi nadejść. Czy tego chcemy, czy nie, czas biegnie nieubłaganie. Przypomina nam o tym także słowo Boże, lecz nie po to, żeby nas straszyć, ale po to, żeby zachować w nas czujność. Na temat przypowieści o talentach na pewno słyszeliśmy już bardzo wiele. Wygłoszono pewnie setki tysięcy kazań o tym, w jaki sposób należy postępować z darami otrzymanymi od Boga. Wiemy, że Bóg każdemu z nas daje tyle, ile jesteśmy w stanie udźwignąć. Ale dziś, kiedy spoglądamy na groby naszych bliskich zmarłych, chcemy zapytać siebie: czy my odziedziczymy królestwo niebieskie? Czy usłyszę od Boga słowa: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię. Wejdź do radości twego pana!”. Co robię w moim codziennym życiu? Pamięć o zmarłych powinna rodzić w nas pytanie, co by było, gdyby dzisiaj Bóg wezwał mnie do siebie? Czy dziś jestem gotowy na spotkanie z Chrystusem? Jak przeżywam moje codzienne życie? Jak realizuję moje codzienne powołanie? Jakim jestem ojcem, jaką jestem matką? Jakim jestem pracownikiem, jakim jestem pracodawcą? Co kieruje moim codziennym życiem? Czy naprawdę jestem człowiekiem wierzącym wtedy, kiedy jestem wśród innych? Czy przypadkiem nie zamknąłem Chrystusa w kościele i zakrystii? A może moja religijność zaczyna się i kończy tylko w pokoju, w którym mieszkam? Jaka jest moja codzienna postawa? Wracamy zatem do dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi Przysłów: „Niewiastę dzielną któż znajdzie?”. I choć może chcielibyśmy widzieć w tym czytaniu tylko i wyłącznie kobietę, to tak naprawdę autor Księgi Przysłów pyta dzisiaj o postawę każdego z nas. O postawę mojego codziennego funkcjonowania w świecie. Pokazuje, że prawdziwego człowieka wierzącego poznajemy po jego codziennym życiu. Nie po tym, co mówi, ale po tym, w jaki sposób postępuje. Bardzo mocno widzimy uzewnętrznienie tego, co tak naprawdę jest w środku. I nie bez przesady mówi tutaj o kobiecie dzielnej, bo bycie człowiekiem wierzącym we współczesnym świecie musi być nacechowane wielką odwagą. Choć może w naszym męskim rozumieniu chcielibyśmy widzieć kobietę jako tą słabszą, może nawet bardziej bojaźliwą, to żadna postawa nie usprawiedliwia nigdy naszego tchórzostwa. Jeśli chodzi o świadectwo naszej wiary, nikt nie ma prawa być tchórzem. A co więcej – być może ci, którzy uznawani byli za ludzi słabszych, tchórzliwych, tak naprawdę okazywali się osobami prawdziwie odważnymi. I pewnie można za św. Pawłem Apostołem powiedzieć, że to wszystko, o czym dzisiaj piszemy, jest dla każdego z nas jasne i oczywiste – przecież nie jesteśmy synami nocy ani ciemności – dlatego czuwamy i jesteśmy trzeźwi, abyśmy byli gotowi na przyjście Pana.
CZYTAJ DALEJ

Niepodległość wykuwa się także dziś

2026-11-15 23:41

Paweł Pasionek

- Służba Ojczyźnie nie kończy się na polu walki – powiedział Albert Golonka.

Rok 1918 przyniósł Polsce wolność i Limanowa była wówczas jednym z pierwszych miast, które zrzuciły zaborcze jarzmo. Ale Limanowa już w 1914 r. – a zatem na samym początku I wojny światowej - stała się areną kluczowych walk Legionów Polskich. Bowiem górujące nad miastem wzgórze Jabłoniec na początku grudnia 1914 r. było centrum bitwy pod Limanową, która pozwoliła zatrzymać podążające na zachód wojska rosyjskie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję