Wtorek, 10 lutego. Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy.

• 1 Krl 8, 22-23.27-30 • Ps 84 • Mk 7, 1-13

U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych. Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?» Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie». I mówił do nich: «Sprawnie uchylacie Boże przykazanie, aby swoją tradycję zachować. Mojżesz tak powiedział: „Czcij ojca swego i matkę swoją”, oraz: „Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmierć poniesie”. A wy mówicie: „Jeśli ktoś powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem złożonym w ofierze jest to, co miało być ode mnie wsparciem dla ciebie” – to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ani dla matki. I znosicie słowo Boże ze względu na waszą tradycję, którą sobie przekazaliście. Wiele też innych tym podobnych rzeczy czynicie».

Jezus jest synem Izraela. Zna dobrze kulturę, zwyczaje i prawo. Od najmłodszych lat uczył się przestrzegać tego wszystkiego, ale także studiował – na ile Mu pozwoliły możliwości (wychowywał się w małej i ubogiej miejscowości) – prawo. W miarę upływu lat wzrastał w mądrości, czytamy w Biblii, to znaczy, że nie miał od początku pełnej świadomości, kim jest. Relacja z Ojcem, której doświadcza i rozwija, pozwala Mu z całą jasnością odkryć to, w jakim celu został posłany. Dla Izraelitów prawo i tradycja stały się ważniejsze od samego Boga. To jest postawa, której łatwo można ulec. Łatwiej może jest pościć, odprawiać rytuały pobożne, niż spotykać się z Bogiem i dać się prowadzić do braci, którzy potrzebują naszego wsparcia. Jezus przychodzi nie po to, aby zanegować prawo, post czy niektóre tradycje, ale żeby pokazać, że są one tylko środkiem, który prowadzi do celu. Celem jest Bóg i przebywanie z Nim, które pozwala nam coraz bardziej się do Niego upodabniać.

D.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".