W raporcie grupy synodalnej Wanda Półtawska jest przykładem tego, jak
charyzmat autorytetu był przekazywany na przestrzeni dziejów w życiu, myśli i dziełach
i „których świadectwo nie zostało zatarte przez czas ani zapomnienie”.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
W skład grupy roboczej, która zajmowała się kwestią „udziału kobiet w życiu i kierowaniu Kościołem” weszli członkowie Dykasterii Nauki Wiary. Przygotowany przez nich raport, odwołujący się do bogatych refleksji podejmowanych przy okazji Synodu o synodalności, podzielony jest na trzy części, a jego publikacja wpisuje się w pragnienie Leona XIV, by „w duchu transparentności” udostępniać całemu Ludowi Bożemu wyniki prac poszczególnych grup. W sumie dokument liczy 86 stron, z których większość stanowią załączniki, zawierające m.in. analizę postaci kobiecych, które - od czasów starożytnych, aż po współczesność - są wzorem dobrze pojmowanego autorytetu i ponadczasowym świadectwem.
W tym raporcie Wanda Półtawska jest przykładem tego, jak „charyzmat autorytetu był przekazywany na przestrzeni dziejów w życiu, myśli i dziełach” i „których świadectwo nie zostało zatarte przez czas ani zapomnienie”.
Reklama
W dokumencie zauważono, że kwestia obecności kobiet w przestrzeni publicznej i strukturach kierowniczych jest „znakiem czasu”, wykraczającym poza ramy Kościoła oraz, że między Kościołem a społeczeństwem rzeczywiście istnieją rozbieżności, co do zaangażowania kobiet w przywództwo, co jest przestrzenią do dalszej pracy. Podkreślono cenny wkład, jaki kobiety wnoszą we wspólnotę Kościoła. Zwrócono uwagę też na napięcia, wynikające m.in. z
automatycznego przenoszenia autorytetu i wyjątkowej roli, jaka przysługuje kapłanowi w ramach celebracji eucharystycznej, na wszystkie inne obszary życia wspólnoty,
co może prowadzić do różnego rodzaju nadużyć.
W raporcie zwrócono też uwagę na szeroko pojęty kryzys wiary, który przekłada się m.in. na mniejszą obecność kobiet i mężczyzn w Kościele i spadek powołań do zgromadzeń zakonnych i instytutów. Podkreśla też m.in. niedostosowanie języka przepowiadania i dokumentów Kościoła, który nie uwzględnia obecności kobiet.
Nie ma niczego, co w samym fakcie bycia kobietą uniemożliwiałoby pełnienie funkcji kierowniczych w Kościele
- podkreślają jednak autorzy raportu, przestrzegając, że odpowiedzialność ta nie powinna być powierzana kobiecie na zasadzie koncesji, przyznanej na próbę. W dokumencie nie powraca temat diakonatu kobiet, który jeszcze na etapie plenarnych został ostatecznie uznany za niedostatecznie umotywowany, by był przedmiotem dalszego rozeznawania.
Wanda Półtawska - ponadczasowy wzór kobiety w Kościele
Wśród 19 kobiet wskazanych w dokumencie jako wzór osób obdarzonych charyzmatem przywódczym, obok takich postaci jak św. Hildegarda z Bingen, św. Katarzyna ze Sieny czy Maria Montessori, wymieniona jest Wanda Półtawska. Została umieszczona w gronie kobiet, wybranych, by ukazać,
poprzez konkretne przykłady, w jaki sposób charyzmat władzy był przekazywany w historii przez życie, myśli i dzieła ważnych postaci kobiecych, których świadectwo nie zostało zatracone przez czas ani zapomnienie.
W krótkim biogramie Półtawskiej, wskazany jest m.in. jej charakter „kobiety ze stali”, ale też „pełnoetatowe zaangażowanie polityczne i duszpasterskie(…), „szczera relacja z watykańską hierarchią” i życiowa droga, będąca dowodem pozytywnie pojmowanej emancypacji.
