Wtorek, 31 marca. Wtorek Wielkiego Tygodnia.

• Iz 49, 1-6 • Ps 71 • J 13, 21-33.36-38

W czasie wieczerzy z uczniami Jezus wzruszył się do głębi i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie wyda». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego, niepewni, o kim mówi. Jeden z Jego uczniów – ten, którego Jezus miłował – spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?» Ten, oparłszy się zaraz na piersi Jezusa, rzekł do Niego: «Panie, któż to jest?» Jezus odparł: «To ten, dla którego umoczę kawałek chleba i podam mu». Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka chleba wstąpił w niego Szatan. Jezus zaś rzekł do niego: «Co masz uczynić, czyń prędzej! » Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: «Zakup, czego nam potrzeba na święto», albo żeby dał coś ubogim. On więc po spożyciu kawałka chleba zaraz wyszedł. A była noc. Po jego wyjściu rzekł Jezus: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale – jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię – dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, dokąd idziesz?» Odpowiedział Mu Jezus: «Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz». Powiedział Mu Piotr: «Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? Życie moje oddam za Ciebie». Odpowiedział Jezus: «Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz».

Nasze rozumienie tego fragmentu Ewangelii zmieni się diametralnie, jeśli skorzystamy z podpowiedzi, jeśli spytamy samych siebie: Co by było, gdybym to ja sam był na tej wieczerzy z Jezusem? Co by było, gdyby Jego głos naprawdę do mnie przemówił? „Jeden z was mnie zdradzi”. Kto to jest? Zatrzymajmy się na chwilę, zanim powiemy: „Judasz Iskariota”. Kim jest Judasz? Jednym z apostołów, czyli jednym z naśladowców Chrystusa, takim jak Piotr czy Jan, czyli takim jak ja. Właśnie – on jest taki jak ja, ponieważ nikt z nas nie jest wolny od grzechu. Na tym polega dramatyczna część tej sceny: jeden z przyjaciół Jezusa Go zdradza. To mogę być ja, to może być Piotr lub jakikolwiek inny uczeń. Każdemu może się zdarzyć, że sprawi Jezusowi zawód, że zawiedzie w takim czy innym momencie swojego życia. Jesteśmy ludźmi i jesteśmy słabi. Dlatego tak ważne jest, aby prosić Boga o siłę do bycia Jemu wiernym: „Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” – powiedział Jezus swoim uczniom. Przyjrzyjmy się teraz innemu wydarzeniu z ostatniej wieczerzy. Za dramatyzmem i smutkiem tej chwili kryje się również coś pozytywnego, pięknego: „Jeden z apostołów, którego Jezus bardzo miłował, spoczywał na Jego piersi”. Kim jest Jan? Jest jednym z nich, to znaczy jednym z apostołów, jednym z uczniów Jezusa. A to oznacza, że to ja też mogę być tym, który spocznie na Jego piersi. Co więcej, ja jestem naprawdę tym uczniem, którego Jezus bardzo umiłował. Za kilka dni będziemy wspominać największy wyraz Chrystusowej miłości i na nowo uradujemy się z tego, że On ukochał nas i samego siebie wydał za nas. On kocha mnie tak bardzo, że oddaje swoje życie za mnie, aby wybawić mnie od grzechu i śmierci. Boże miłosierdzie jest tak realne jak mój grzech. Piotr myśli, że może Jezusa obronić przed tym, co Mu zagraża. Ale Jezus zapowiada trzykrotne zaparcie się Piotra. Próba wiary obejmie też innych uczniów, ich zaparcie, rozczarowanie, rozproszenie. Po pokazaniu uczniom, jak ich miłuje, Jezus udziela im ostatnich wskazówek w formie testamentu, który rozpoczął od słów: „Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami”.

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".