Nowy symbol został zaprojektowany przez Janusza Sobczyka, kawalera Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego, artystę, twórcę warszawskiej pracowni autorskiej Ars Antiqua, której dokonania można podziwiać w wielu kościołach w Polsce, jak i zagranicą. – Herb naszej diecezji przywołuje spuściznę historyczną i znaczenie dziejowe. Dlatego znajdziemy w nim odwołanie do patronów – Matki Bożej Pięknej Miłości, a także bł. bp. Michała Kozala, męczennika z Dachau – mówi wikariusz generalny, pomysłodawca i koordynator inicjatywy związanej z powstaniem herbu – ks. kanonik Tomasz Cyl. – Jest on również elementem ewangelizacji, a także – używając współczesnego języka – promocji – dodaje wikariusz generalny.

W polu błękitnym, symbolizującym kolor Najświętszej Maryi Panny, głównej patronki diecezji, w górnej części tarczy, znalazły się trzy lilie heraldyczne o srebrnej/białej barwie ze złotą przewiązką, ułożone w poziomy pas. Nawiązują one do trzech lilii z herbu Archidiecezji Gnieźnieńskiej z terenu, której w przeważającej części wydzielono Diecezję Bydgoską. Zarazem stanowią maryjną symbolikę. Lilia, symbol czystości i dziewictwa odnosi się do wersu z Pieśni nad pieśniami „Jak lilia pośród cierni…” (Pnp 2, 2).

Poniżej, centralnie znalazła się złota krzywaśń pastorału z krzyżem równoramiennym w centrum, otoczona srebrną/białą ośmiowęzłową koroną cierniową. Figura ta odnosi się do drugiego patrona diecezji bł. biskupa Michała Kozala – męczennika z Dachau. Krzywaśń pastorału symbolizuje biskupią władzę oraz pasterską troskę o wiernych, zaś ośmiowęzłowa korona cierniowa męczeństwo i chwałę zmartwychwstania.

Tarcza herbowa położona jest na skrzyżowanych ze sobą złotym krzyżu i złotym pastorale, zawierającym w swej krzywaśni dziesięciopłatkową różę, symbol Matki Bożej Pięknej Miłości, której obraz znajduje się w ołtarzu głównym bydgoskiej Katedry świętego Marcina i świętego Mikołaja.

U góry nad tarczą widnieje złota infuła z opadającymi na boki dwiema taśmami. Opcjonalnie w dolnej części pastorału i krzyża, umieszczono srebrzystą banderolę z końcami zawiniętymi wokół trzonów, z podpisem diecezji.

Odtąd herb jest znakiem rozpoznawczym, reprezentacyjnym i tożsamościowym diecezji. Zasady jego używania określa specjalny regulamin, umieszczony wraz z herbem na stronie diecezji bydgoskiej. Prawo do jego używania mają wyłącznie takie organy, jak biskup, kuria, kapituły, komisje diecezjalne; jednostki organizacyjne diecezji działające w ramach duszpasterstwa i administracji oraz parafie i instytucje diecezjalne w związku z działalnością kościelną lub promocyjną.

Korzystanie z herbu przez inne podmioty wymaga pisemnej zgody biskupa diecezjalnego lub upoważnionego przedstawiciela. Herb może być umieszczany na: dokumentach urzędowych i listach; informatorach, materiałach promocyjnych i edukacyjnych; stronach internetowych i profilach diecezjalnych; budynkach diecezjalnych, tablicach informacyjnych, pieczęciach, sztandarach, materiałach wydarzeń kościelnych.

Twórca herbu – Janusz Sobczyk – urodził się 23 stycznia 1961 roku w Staszowie. Jest absolwentem liceum plastycznego w Kielcach i historii sztuki na KUL. Założona przez niego warszawska pracowania artystyczna Ars Antiqua wykonała ponad tysiąc projektów w pięciu krajach. Za swoje prace otrzymała medal Per Artem Ad Excelsis od Przewodniczącego Rady ds. Kultury i Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Konferencji Episkopatu Polski. Do jego bardziej znanych realizacji należą: kościół akademicki św. Jana Pawła II w Kielcach, pomnik pamięci księży niezłomnych w Kielcach, witraże w kolegiacie św. Mikołaja w Wolinie, witraże w polskim seminarium duchownym w Paryżu, wnętrze kościoła św. Faustyny Kowalskiej w Warszawie, a także rozeta w kościele św. Floriana Opactwa Cystersów w Wąchocku.