Jak zaznaczył Papież na początku przemówienia, jest on „pierwszym spośród Następców Apostoła Piotra, który w czasach nowożytnych odwiedza Księstwo Monako – miasto-państwo, wyróżniające się głęboką więzią łączącą je z Kościołem Rzymskim i wiarą katolicką”.

Wobec demonstracji siły i nadużywania władzy

Leon XIV powiedział, że Monako jest krajem, który jest zwrócony ku Morzu Śródziemnemu; wyróżnia go także położenie między „krajami założycielskimi jedności europejskiej”. Jego powołaniem jest „spotkanie i pielęgnowanie przyjaźni społecznej, które są dziś zagrożone przez powszechny klimat zamknięcia i samowystarczalności”. Papież podkreślił: „Dar niewielkiego terytorium i żywe dziedzictwo duchowe angażują wasze bogactwo w służbę prawa i sprawiedliwości, zwłaszcza w historycznym momencie, w którym demonstracja siły i logika nadużywania władzy szkodzą światu i zagrażają pokojowi”.

Mikrokosmos Monako

Ojciec Święty porównał Monako do kraju – „mikrokosmosu”, „do którego dobrobytu przyczynia się energiczna mniejszość lokalnych mieszkańców oraz większość obywateli pochodzących z innych krajów świata”. Papież dodał: „Wśród nich niemało osób zajmuje stanowiska o znaczącym wpływie w sferze gospodarczej i finansowej, wielu wykonuje prace służebne, liczni są również goście i turyści. Mieszkanie tutaj stanowi dla niektórych przywilej, a dla wszystkich szczególne wezwanie do zastanowienia się nad własnym miejscem w świecie”.

„W oczach Boga niczego nie otrzymuje się na próżno!”

Ewangeliczna perspektywa Królestwa Bożego jest wezwaniem do właściwego wykorzystania powierzonych darów. Nie chodzi o świat utopijny; lecz o rzeczywistość, której Jezus poświęcił swoje życie; która jest „blisko, ponieważ przychodzi pośród nas i wstrząsa niesprawiedliwymi układami władzy, strukturami grzechu, które drążą przepaście między ubogimi a bogatymi, między uprzywilejowanymi a odrzuconymi, między przyjaciółmi a nieprzyjaciółmi”.

Światło Ewangelii na czas beznadziei

Papież przypomniał, że Monako jest jednym z nielicznych krajów w świecie, gdzie katolicyzm ma status religii państwowej. Wiara stanowi wezwanie, aby chrześcijanie stawali się „królestwem braci i sióstr, obecnością, która nie przytłacza, lecz podnosi, która nie rozdziela, lecz łączy, gotową zawsze z miłością chronić każde ludzkie życie, w każdym czasie i każdych warunkach, aby nikt nigdy nie był wykluczony ze stołu braterstwa”.

Leon XIV zwrócił również uwagę na kwestię ekologii integralnej, która ma szczególne znaczenie w Monako. Biorąc pod uwagę głęboką więź Księstwa Monako z Kościołem Rzymskim, Papież wskazał na szczególne zadanie jakim jest pogłębianie nauki społecznej Kościoła oraz opracowywanie dobrych praktyk lokalnych i międzynarodowych, które ukażą jej przemieniającą moc.

„Nawet w kulturze mało religijnej, silnie zsekularyzowanej, sposób podejścia do problemów właściwy Magisterium społecznemu może objawić wielkie światło płynące z Ewangelii dla naszych czasów – czasów, w których tak wielu ludziom bardzo trudno żywić nadzieję” - zaznaczył Ojciec Święty.