Wtorek, 19 maja. Dzień Powszedni.

• Dz 20, 17-27 • Ps 68 • J 17, 1-11a

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: «Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał. Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie».

Dziś mamy przed sobą piękne słowa modlitwy, którą Jezus kieruje do Ojca, świadomy, że wkrótce opuści ten świat. Zwraca się do wszystkich, którzy uwierzyli w Niego i starają się podążać za Nim na drodze do świętości, zdając sobie sprawę, że nie będzie im łatwo. Dlatego modli się do Ojca, aby chronił wszystkich, którzy idą tą drogą, przed wszystkimi trudnościami na drodze do wieczności. Wiele możemy się nauczyć z tych słów Jezusa i z Jego postawy. Jezus przyszedł na świat, żył w nim, a potem odszedł do wieczności. W tym możemy dostrzec również nasze życie. Urodziliśmy się w tym świecie. Obecnie tu żyjemy, ale nie pozostaniemy tutaj na zawsze. Podobnie jak Jezus, również my odejdziemy z tego świata do wieczności. Ważne jest, abyśmy byli tego świadomi i abyśmy wszystkie swoje życiowe plany tworzyli z tej perspektywy. Widzimy również, jak Jezus troszczy się o wszystkich. Jego celem jest nie odejść do Ojca bez zadbania o innych. Możemy się również uczyć z tego przykładu. Ważne jest, aby dbać o własne życie i zbawienie, ale jesteśmy również posłani jedni drugim. Jesteśmy powołani do mówienia ludziom, z którymi żyjemy, pracujemy i spotykamy się, o rzeczywistości, że człowiek stworzony jest do znacznie więcej niż tylko do przemijającego świata.

S.H.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".