Kościół św. Jakuba Starszego Apostoła w Jakubowie obchodzi w tym roku jubileusz. - Ad maiorem Dei gloriam – na większą chwałę Boga w Trójcy Świętej Jedynego, dzisiaj 19 czerwca 2026 roku, przeżywamy wielki jubileusz 650-lecia kościoła św. Jakuba Starszego Apostoła w Jakubowie. Na tej Eucharystii dziękujmy wspólnie Bogu za dar kościoła – tego, w którym się modlimy i tego, który tworzymy – mówił na początku Mszy św. kustosz sanktuarium w Jakubowie ks. Stanisław Czerwiński.

Następnie dekret Penitencjarii Apostolskiej o udzielonym z racji jubileuszu odpuście odczytał diecezjalny ekonom ks. Rafał Tur: 

GALERIA ZDJĘĆ poniżej:

Jubileuszowej Mszy św., przewodniczył bp Krzysztof Nykiel, regens Penitencjarii Apostolskiej ds. Sumienia. Liturgię koncelebrowali biskupi Tadeusz Lityński i Adrian Put oraz licznie zgromadzone duchowieństwo.

Na początku homilii bp Krzysztof Nykiel przyznał, że stoi przy Ołtarzu Pańskim w Jakubowie z nieukrywanym wzruszeniem i wdzięcznością. Zauważył, że dzisiejsza uroczystość to nie jedynie sentymentalne wydarzenie, ale jubileusz szczególnego powołania. - Nasza dzisiejsza uroczystość to nie jedynie sentymentalne okadzenie tym wielkim tutejszym kadzidłem tych czcigodnych murów czy związanej z nimi pobożnej jakubowej tradycji, ale raczej jubileusz szczególnego powołania, które zostało zapisane na tej ziemi na pograniczu Dolnego Śląska i Ziemi Lubuskiej. Gdzie zapisane? Zapisane w modlitwach, trudach, pocie pielgrzymów tu przybywających lub idących stąd dalej aż do grobu Apostoła w dalekiej Hiszpanii – mówił bp Nykiel. - Sanktuarium w Jakubowie to czytelny znak, że Kościół żyje, gdy jest w drodze, a wiara oddycha, gdy ma przed sobą horyzont i jasny cel, a nie jedynie pewne zakazy, nakazy, rozporządzenia czy pogoń za tytułami i zaszczytami – zauważył biskup w kontekście odczytanej dzisiaj Ewangelii jak matka synów Zebedeusza prosiła dla swoich synów o miejsca po prawej i lewej stronie Jezusa. - Wydaje się, że to opowieść o wygórowanych ambicjach: o pragnieniu władzy, o marzeniu, by być w tym świecie kimś, by zaistnieć, by się wybić w Bożym Królestwie. A Jezus, tak jak słyszeliśmy, studzi te niezdrowe zabiegi i odpowiada słowami, które są jak twardy fundament pod Jego Kościół. Mówi krótko: "Nie tak będzie między wami". "Kto chce być pierwszy, niech się stanie sługą". A Paweł na innym miejscu dopowie: "Jedni drugich brzemiona noście","nie bądźcie sobie w niczym dłużni poza wzajemną miłością". Siostry i Bracia, ta ostra i jednoznaczna reprymenda Pana Jezusa brzmi jak program, jak swoisty Jezusowo-ewangeliczny manifest – oby stał się dzisiaj tu, w naszym Jakubowie, manifestem twojego i mojego życia, manifestem naszego życia, naszej wiary, naszej współpracy w Kościele w diecezji i w parafii! – podkreślił gość z Watykanu. - Bo Siostry i Bracia, Jezus chce takiego Kościoła. Kościół Jezusa to Kościół w drodze, a nie zamknięty w twierdzy. To szpital polowy, jak często mawiał papież Franciszek, a nie wygodna rezydencja! Doskonale to rozumiał św. Jakub, który nie był ani strategiem, ani menedżerem, czy urzędnikiem. Był pielgrzymem, był świadkiem, był człowiekiem "drogi" czyli człowiekiem Jezusa! - dodał.

Biskup podkreślił, że jeżeli Kościół ma się odnowić się to musi sobie uświadomić jedną rzecz. - Musimy przestać walczyć po miejsca po prawej i lewej stronie, ale zacząć klękać przy ranach współczesnego człowieka, bo to są rany samego Jezusa - podkreślił w homilii bp Nykiel.

- Drogiemu księdzu kanonikowi kustoszowi, całej wspólnocie, nam wszystkim z głębi serca życzę, aby to diecezjalne Sanktuarium św. Jakuba stało się swoistym laboratorium przyszłości Kościoła, który jest w drodze i na właściwej drodze, bo właśnie na tym polega prawdziwa jego synodalność. Jakubów nie jest i nie może się stać jedynie miejscem pradawnej pobożności. Życzę wam, aby stał się nowoczesnym, duchowym laboratorium Kościoła jutra, miejscem formacji uczniów-misjonarzy zdolnych nie tylko słuchać Słowa Bożego, ale nim żyć na co dzień, stając się misjonarzem-świadkiem Ewangelii – mówił kaznodzieja. - Życzę, aby to święte miejsce stało się szkołą modlitwy i drogi, przestrzenią dialogu, ciszy i rozeznawania, przystankiem dla tych, którzy są w drodze, szczególnie dla tych duchowo pogubionych, bo pielgrzymia droga, Siostry i Bracia, uczy, że wiara dojrzewa w dynamicznym procesie. Tak samo każda parafia, diecezja, potrzebuje dziś takich dynamicznych, dalekowzrocznych procesów. Potrzebuje towarzyszenia – nie tylko nauczania, ale potrzebuje świadectwa. Parafia, diecezja potrzebuje odwagi i kroczenia w przyszłość – zarówno tę czasową, jak i tę ostateczną – w wieczność. A znając z opowiadania kreatywność tutejszego kustosza ks. kan. Stanisława to jestem pewny, że to nie będzie dla niego żaden problem, ale piękne nowe wyzwanie – podkreślił bp Krzysztof Nykiel.

W uroczystej Liturgii uczestniczyli przedstawiciele wspólnot i bractw jakubowych z całej Polski. Liturgia była poprzedzona dwoma ważnymi akcentami. Najpierw została oficjalnie otwarta międzynarodowa wystawa poświęcona osobie św. Jana Pawła II, a następnie w procesji wejścia zostały uroczyście wniesione i zainstalowane w świątyni relikwie: św. Wojciecha, św. Stanisława Biskupa i Męczennika oraz św. Jadwigi Królowej.

Na zakończenie Eucharystii bp Krzysztof Nykiel poświęcił figurę Matki Bożej del Pilar, która objawiła się w 40 r. w Saragossie św. Jakubowi Starszemu po jego niepowodzeniach w misji ewangelizacyjnej i chęci rezygnacji. Maryja powiedziała mu wówczas: "W tym miejscu, przez moją modlitwę i wstawiennictwo, moc Najwyższego dokonywać będzie niezwykłych znaków i cudów, szczególnie dla tych, którzy będą mnie wzywać w swoich potrzebach".

Bp Tadeusz Lityński zauważa, że jubileusz kościoła pw. św. Jakuba Starszego Apostoła w Jakubowie jest okazją do dziękczynienia Panu Bogu za dar tego miejsca na mapie diecezji: 

GALERIA ZDJĘĆ poniżej:

Pierwsze wzmianki o istnieniu kościoła i parafii w Jakubowie sięgają 991 r. Już w XII i XIII w. do Jakubowa przybywali pątnicy ze Śląska, Czech, Moraw, a nawet Francji. Od 1376 r. jest udokumentowane istnienie gotyckiego kościoła podległego kanonii głogowskiej. Przebudowany od był w XIV i XVI w., natomiast w okresie reformacji w 1571 r. kościół przejęli protestanci. Podczas wojny 30-letniej żołnierze szwedzcy zrabowali wota i zniszczyli ołtarz. Z czasem kościół odremontowano a po włączeniu Śląska do państwa pruskiego z dominującym protestantyzmem parafia przestała istnieć na blisko sto lat. Odrodziła się dopiero w połowie XIX w.

20 czerwca 2007 roku kościół w Jakubowie został ustanowiony diecezjalnym Sanktuarium św. Jakuba Starszego Apostoła. Od 1999 r. proboszczem w Jakubowie, a jednocześnie kustoszem miejsca jest ks. kan. Stanisław Czerwiński.