Ojciec Święty Jan Paweł II w liście apostolskim Salvifici doloris pisze m. in., że w swej mesjańskiej działalności Jezus Chrystus przybliżał się nieustannie do świata ludzkiego cierpienia. Uzdrawiał chorych, pocieszał strapionych, karmił głodnych, trzykrotnie przywrócił umarłych do życia. Był wrażliwy na każde ludzkie cierpienie, zarówno ciała, jak i duszy. Równocześnie nauczał, a w centrum swego nauczania postawił Osiem Błogosławieństw, które są skierowane do ludzi doznających różnorodnych cierpień w życiu doczesnym.

***

5 lutego br. o godz. 11.00 w gmachu Urzędu Miejskiego we Włocławku rozpoczęła się konferencja poświęcona problemom ludzi niepełnosprawnych z naszego miasta i okolic, zorganizowana z racji ogłoszonego przez Unię Europejską roku 2003 Rokiem Osób Niepełnosprawnych. Gospodarzami spotkania byli prezydent Włocławka Władysław Skrzypek oraz zastępca prezydenta ds. społecznych Dorota Dzięgelewska.
W programie opracowanym przez Urząd Miasta znajdą się akcje promujące wiedzę o sytuacji tych osób (imprezy, konkursy i inne przedsięwzięcia). Stawiając na "nową jakość", Urząd Miasta planuje powołanie Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych, który niebawem rozpocznie pracę. Proponuje także ofertę kulturalną, psychologiczną oraz pośrednictwo zawodowe. Nieprzerwanie będą także znikać bariery architektoniczne.
Podczas wystąpień kolejni prelegenci wyjaśniali istotę rehabilitacji zawodowej oraz społecznej. Przybliżali także problematykę związaną z funkcjonowaniem organizacji pozarządowych i ich rolę w rehabilitacji niepełnosprawnych. Uczestnicy konferencji mieli możliwość zapoznania się ze znaczeniem terminu "organizacja pozarządowa" oraz z zasadami jej funkcjonowania. Dlaczego tak ważne jest ich istnienie? Odpowiedź jest prosta: środowisko niepełnosprawnych w Polsce nie ma praktycznie innej reprezentacji.
Po referatach miała miejsce dyskusja, a także prezentacja poszczególnych organizacji. Postulowano współpracę samorządu miejskiego z ośrodkami doskonalenia nauczycieli oraz zorganizowanie w mieście informatora dla osób niepełnosprawnych (w taki sposób, aby do nich trafiał). Przedstawiono pomysł zorganizowania teatru - słuchowiska radiowego dla niewidomych; swoją ofertę przedstawił "Teatr Nasz". Zarysowano także problem trudności w dostępie do edukacji osób głuchych i niewidomych. Wskazywano ponadto na potrzebę kolejnych spotkań (także w szerszych grupach - z osobami spoza branży).
Po wymianie opinii i prezentacjach zaproponowano podsumowanie Roku Osób Niepełnosprawnych pod koniec 2003 r.

***

Inicjatywa Urzędu Miasta napawa pewnym optymizmem. Jednak doświadczenie każe być ostrożnym i postawić pytanie: czy nie mamy do czynienia z jeszcze jedną, nagłośnioną akcją? Na ile przedstawiony program jest prawdziwy, czy powstał z autentycznej niezgody na trwanie w marazmie, obojętności na los słabszych? Zadaniem każdego z nas nie jest jednak przyglądanie się temu, co stara się zdziałać ktoś inny. Jako chrześcijanie winniśmy nieustannie pomagać naszym skrzywdzonym przez los bliźnim i postrzegać to jak proces, nie zaś akcję, którą można podsumować sprawozdaniem i złożyć w archiwum. Co więcej - świadczona pomoc i troska o ludzi kalekich ma nas rozwijać i wzbogacać o nowe doświadczenia.
Każdy z nas ma naprawdę wiele możliwości pomagania bliźnim. Czasem wystarczy tak niewiele, ale chodzi o prawdziwe, z potrzeby serca zrodzone uczynki. Kiedy piszę ten tekst, przychodzą mi na myśl słowa z 1989 r., gdy odradzała się nasza Ojczyzna, wzywające do jedności w działaniu. Brzmiały one: "Jesteśmy wreszcie we własnym domu. Nie stój, nie czekaj. Co robić? Pomóż!".