Sobota, 25 lipca. Święto św. Jakuba, apostoła.

• 2 Kor 4, 7-15 • Ps 116B • Mt 20, 20-28

Matka synów Zebedeusza podeszła do Jezusa ze swoimi synami i oddawszy Mu pokłon, o coś Go prosiła. On ją zapytał: «Czego pragniesz?». Rzekła Mu: «Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie». Odpowiadając zaś, Jezus rzekł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić?». Odpowiedzieli Mu: «Możemy». On rzekł do nich: «Kielich mój wprawdzie pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale dostanie się ono tym, dla których mój Ojciec je przygotował». Gdy usłyszało to dziesięciu pozostałych, oburzyli się na tych dwóch braci. Lecz Jezus przywołał ich do siebie i rzekł: «Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym, tak jak Syn Człowieczy, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu».

Zbliża się moment męki Jezusa i jest On już w Jerozolimie wraz ze swoimi uczniami, którym bardzo wyraźnie zapowiada swoją męczeńską śmierć na krzyżu. Co myśleli uczniowie w tym momencie? Jak zareagowały ich serca na myśl o Jezusie torturowanym, wyśmiewanym, znieważanym, tak jak zapowiadali to prorocy Starego Testamentu? Pomimo zbliżających się tych dramatycznych wydarzeń, apostołowie angażują się w dyskusję o tym, kto będzie pierwszy w królestwie niebieskim. Samolubnie myślą jedynie o sobie i swojej przyszłości. I chociaż ta dyskusja została wywołana przez słowa matki Jakuba i Jana, to jednak myśl o tym, który będzie najważniejszy obok Jezusa w Jego królestwie, była w sercach każdego z nich. Czasami my również, gdy Chrystus chce nam powiedzieć coś ważnego lub udzielić nam szczególnej łaski, dajemy się pochłonąć naszym własnym egoistycznym myślom i nie słuchamy tego, co On chce nam powiedzieć. „Kto chce być pierwszy, niech będzie ostatni” – mówi nasz Pan. Jezus kocha ludzi pokornych, prostych, tych o dziecięcym sercu. Ten, kto jest prostolinijny i wielkoduszny, nigdy nie chce pierwszego miejsca dla siebie, ale dla innych. Chrystus chce zobaczyć w naszych sercach czułość i zaufanie dziecka. Niech porusza nas myśl o Nim, o Jego ofierze życia, a nie nasze egoistyczne myśli. Jezus pokazał swoim uczniom lepszy styl służby. Jest to służba motywowana miłością, to jest służba, w której wszyscy czują się ważni, docenieni i zaspokojeni. Wtedy życie tych, którzy pojęli Jego słowa i zaangażowali się w nie swoim życiem, ma sens i cel.

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".