Jr 13, 1-11 <- KLIKNIJ

Jeremiasz otrzymuje polecenie wykonania znaku bardzo wymownego. Ma kupić lniany pas i nosić go na biodrach. Len przywołuje świat czystości i świętej służby; pas przylega do ciała, mówi więc o bliskości. Następnie prorok ma ukryć go przy Perat. Wielu odczytuje tę nazwę jako Eufrat, inni wskazują pobliskie miejsce o podobnym brzmieniu. Sens znaku pozostaje czytelny: pas zostaje oddalony, ukryty, wystawiony na zniszczenie. Po wielu dniach okazuje się spróchniały i do niczego nieprzydatny. Pan sam wyjaśnia znaczenie. Chciał, by Izrael i Juda przylgnęli do Niego tak ściśle, jak pas przylega do bioder. Lud miał być dla Boga „na imię, na chwałę oraz na ozdobę” - miał nosić Jego obecność pośród narodów. Pycha i chodzenie za obcymi bogami zniszczyły tę więź. Znak odsłania więc karę i zarazem powołanie. Człowiek został stworzony do bliskości z Bogiem; z niej czerpie spójność i zdolność pełnienia swojej misji. Los pasa mówi sam za siebie: siła świadectwa płynie ze słuchania słowa. Bóg przypomina, do czego przeznaczył swój lud.

Mt 13, 31-35 <- KLIKNIJ

Jezus opowiada dwie krótkie przypowieści o wzroście królestwa. Ziarnko gorczycy jest tak małe, że łatwo je przeoczyć. A jednak wyrasta z niego krzew, w którego gałęziach ptaki znajdują schronienie. Obraz przywołuje wielkie wizje prorockie, w których drzewo daje miejsce wielu ludom. Taka jest droga królestwa: zaczyna się skromnie, rośnie cierpliwie i w ukryciu. Druga przypowieść mówi o zaczynie ukrytym w trzech miarach mąki. To ilość bardzo duża, przypominająca obfitą gościnę Abrahama. Odrobina zaczynu przenika całe ciasto i przemienia je od środka. Podobnie królestwo Boga: wnika w człowieka, w dom, w dzieje. Działa w ciszy i przemienia wszystko. Jan Chryzostom odnosił oba obrazy do początków Kościoła. Dwunastu było jak garść zaczynu ukryta w wielkim cieście świata. Moc leżała w Panu, który przez nich działał. Mateusz dodaje cytat z Psalmu 78. Jezus mówi w przypowieściach, by odsłonić rzeczy ukryte od założenia świata. Przypowieść otwiera tajemnicę przed tym, kto słucha sercem. Mały początek niesie obietnicę. Pan potrafi z drobnego zasiewu wyprowadzić wielkie schronienie i ukrytym zaczynem przemienić całe ciasto życia.