Reklama

Popielgrzymkowe duszpasterstwo

2016-09-08 09:59

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 37/2016, str. 4-6

Archiwum autora
Spotkanie sandomierskiej „Trójki” w Pustelni Złotego Lasu w Rytwianach

Tegoroczna piesza pielgrzymka na Jasną Górę przeszła już do historii. Doświadczyliśmy na niej niezapomnianych przeżyć duchowych, stworzyliśmy jedną wielką wędrującą rodzinę, wktórej przyświecał wspólny cel – dotarcie do tronu jasnogórskiej Pani. Połączył nas nie tylko trud pielgrzymowania, ale także wspólne modlitwy, refleksje, śpiewy, a nawet tańce. I ta ogromna życzliwość, z którą spotykaliśmy się niemal na każdym kroku. Pozostały wspomnienia, które powracają jak bumerang

A teraz postarajmy się zagospodarować ten czas łaski. Podejmijmy refleksję i dajmy działać w sobie Duchowi Świętemu.

Jakie plany?

Możemy pytać, jak sprawić, aby nie zmarnować tych kilkunastu dni w drodze. Myślę, że trzeba szukać rozwiązania, które potrafiłoby scalić wspólnotę pielgrzymkową. Grupa pątników w skali diecezji jest duża, bo stanowi grubo ponad tysiąc osób. Jest też wielu tych, którzy pielgrzymom pieszym towarzyszyli duchowo, wielu gościło pątników w swoich domach czy przygotowywało im posiłki. Każdy z nas miał również swoich bliskich i tych, którzy prosili nas o zaniesienie swoich intencji przed tron Matki Bożej. Co zrobić, aby wysiłek i wkład modlitewny, jaki złożyliśmy, nie był trwoniony?

Reklama

Może to sprawa spotkań po pielgrzymce winna ulec modyfikacji, a może trzeba myśleć o jakiejś formie duszpasterstwa i tworzenia wspólnot z osób idących oraz im towarzyszących?

Spotkania ma niemal każda grupa. Niektórzy robią to dwa razy w roku – tak świątecznie. Inni dokładają do tego spotkanie przed pielgrzymką i po niej. Bywają spotkania okolicznościowe i szkolenia dla kadr porządkowych czy przygotowywanie ekipy posługującej modlitewnie. Są też tacy, duchowni i świeccy, którzy o pielgrzymowaniu myślą cały rok, zabezpieczając sprawy organizacyjne.

O janowskich doświadczeniach życia pielgrzymką poza czasem pielgrzymowania, ale również o potrzebach rodzących się w pątniczym sercu mówi Magdalena: – Oczywiście wielokrotnie brałam udział w spotkaniach popielgrzymkowych. Naszą tradycją są prezentacje. Myślę, że to jest bardzo fajna sprawa. Wszyscy zawsze czekają na to wydarzenie, dlatego na pewno nie wolno z niego rezygnować. To taki dobry czas na wspomnienia. Świetnie byłoby oprócz grilla czy ogniska wprowadzić jeszcze jakieś zabawy integracyjne, których u nas nawet na pielgrzymce było bardzo mało, itp. Myślę, że dobrze byłoby robić jakieś czuwania czy przygotowania do pielgrzymki, jak np. nowenna przez dziewięć miesięcy. Jest tylko jeden wielki problem – chęci! A właściwie ich brak. Przede wszystkim u osób idących w służbach. Chęci u reszty pielgrzymów można by wspomóc marketingowymi zagraniami. Budowanie takiej wspólnoty przez cały rok zaowocowałoby potrzebą bycia i pójścia z innymi w następnym roku. Tym samym wzrosłaby frekwencja – wskazuje wieloletnia uczestniczka pielgrzymki. A Agata dodaje: – Na pielgrzymce byłam cztery razy, a na spotkaniach popielgrzymkowych zaledwie raz. Myślę, że są one potrzebne, bo można odnowić kontakty z nowymi ludźmi i spotkać się ze starymi znajomymi. Niemniej jednak warto byłoby zastanowić się nad promocją tych spotkań i nad samą ich formą. Uważam, że spotkania popielgrzymkowe powinny być nie tylko w tych małych grupkach, ale i w tej większej. Warto także sporządzić plan, by zadowoleni byli zarówno młodzi pątnicy, jak i ci starsi. Dobrze byłoby również pomyśleć o czymś, co by przypomniało czasy pielgrzymki: zdjęcia, filmiki, świadectwa, itp.

Ks. Marcin Grzyb, kierownik kolumny sandomierskiej, nosi się z myślą zorganizowania dla wszystkich chętnych z trzech grup sandomierskich wieczoru uwielbienia.

Niewątpliwie trzeba pamiętać o modlitwie wypraszającej rozwój pielgrzymowania, o czym przypomina ks. Grzegorz Rożek: – Jako zmartwienie grupy trzeciej i intencja do modlitwy pozostaje wypraszanie nowych członków chętnych, by wspólnie wyruszyć na pielgrzymi szlak. Sandra Zalewska dodaje natomiast: – Jako wspólnota uczestników pieszego pielgrzymowania angażujemy się także w życie parafii, prowadząc czuwania w Wielkim Poście. Razem z niecierpliwością oczekujemy kolejnej pielgrzymki.

Spotkania już wystartowały

Pielgrzymka piesza na Jasną Górę to nie tylko czas pątniczego wakacyjnego szlaku, bo kiedy kończy się ona Mszą św. w jasnogórskiej bazylice, to – jak mawiają wytrawni pielgrzymi, rozpoczyna się już przygotowanie do tej, która ma się odbyć w następnym roku.

Jak jest na popielgrzymkowym spotkaniu? Jak ono wygląda? 27 września w murach klasztoru Pustelni Złotego Lasu mieszczącego się w Rytwianach odbyło się takie spotkanie popielgrzymkowe jednej z sandomierskich grup. Uczestniczyło w nim 60 osób. Byli to nie tylko sami pielgrzymi, ale ich rodziny oraz przyjaciele. Jak informuje ks. Grzegorz Rożek, przewodnik sandomierskiej „Trójki”: – Grupa spotyka się średnio cztery razy w roku, by trwać na modlitwie i budować bratersko-siostrzaną atmosferę. Obecne spotkanie rozpoczęło się Koronką do Bożego Miłosierdzia, po której sprawowano Eucharystię. Następnie, jak to grupa ma już w tradycji, wspólna zabawa i posiłek trwały do godziny Apelu Jasnogórskiego. Ci ludzie szczycą się rodzinną atmosferą między nimi i istniejącą Różą im. św. Jakuba. Ta wspólnota modlitwy owocuje już wieloma świadectwami opieki i wstawiennictwa Maryi w życiu pątników i ich bliskich – zauważa ksiądz przewodnik.

Pielgrzymująca z grupą Anna Wąż dodaje: – Rodzinny, serdeczny klimat pielgrzymki sprawia, że pomiędzy jej uczestnikami tworzą się trwałe więzi. Spotkanie grupy pielgrzymkowej to dla mnie nade wszystko doświadczenie radości wspólnoty. Jakież to szczęście móc spotkać się z siostrami i braćmi po kilku tygodniach! Zanim jednak tę naszą radość wyrazimy w uściskach i słowach, wcześniej jednoczy nas Eucharystia sprawowana przez pielgrzymujących z nami kapłanów. Odnawiamy w sercu intencje, z którymi szliśmy pątniczym szlakiem. Dziękujemy za owoce pielgrzymowania. Modlimy się wspólnie za siebie. Nie ma znaczenia wiek, płeć czy profesja. Jest nam po prostu ze sobą dobrze. Właśnie taką niepowtarzalną okazję dają nam spotkania popielgrzymkowe. Ładują nasze akumulatory na kilka dobrych tygodni. Umocnieni wspólnotą, kiedy wracamy do szarej rzeczywistości, chętniej podejmujemy codzienne obowiązki i stawiamy czoła przeciwnościom losu – wskazuje pątniczka.

Głos pielgrzymów

Ania Wiącek, 9. raz na pielgrzymce: – Spotkanie popielgrzymkowe to zarówno wspaniały powrót do pięknych wspomnień związanych z wędrowaniem na Jasną Górę, jak i pełne radości rozmowy z osobami, z którymi jeszcze nie tak dawno modliliśmy się, dzieliliśmy trudy pielgrzymki, radości i smutki. Po prostu spędzaliśmy ten wyjątkowy czas razem. To czas ponownej możliwości spotkania się w wyjątkowym gronie sióstr i braci ze wspólnoty pielgrzymkowej. Takie rzeczy pamięta się i wspomina tak długo, jak samą pielgrzymkę.

Krzysztof Kiszka z Janowa Lubelskiego – porządkowy pielgrzymujący 6. raz: – Takie spotkania na pewno pozwalają na utrzymanie i pogłębianie znajomości zawartych na pielgrzymce. Dzięki nim można razem powspominać zabawne lub te bardziej poważne czy wzruszające chwile. Moim zdaniem, są one potrzebne, bo dzięki nim można zachęcić innych do udziału w pielgrzymce przez pokazanie cząstki atmosfery, jaka panuje podczas niej.

Sandra Zalewska ze Stalowej Woli: – Spotkania popielgrzymkowe sprawiają, że grupa nie zostaje rozwiązana w momencie dojścia na Jasną Górę, ale pozostaje wspólnotą przez cały rok. W atmosferze radości i otwartości, przy kawie, ciastku i innych smakołykach, wspominamy czas pielgrzymowania i dzielimy się naszymi wrażeniami czy doświadczeniami. Razem oglądamy film z naszych rekolekcji w drodze. Czasem jest to jedyna okazja, by spotkać ludzi, z którymi wędrowaliśmy do Matki. Organizowane są również spotkania świąteczne, podczas których składamy sobie życzenia.

Izabela: – Raz brałam udział w takim spotkaniu. Pomimo że pielgrzymka skończyła się 12 sierpnia, to jednak przez dłuższy okres czasu po niej człowiek myśli o ludziach, których poznał na niej, dlatego też uważam, że należy organizować takie spotkania, dzięki którym można na spokojnie powspominać między sobą, jak to było na pielgrzymce.

Małgorzata Dudowska, 6. raz na pielgrzymce: – Każde spotkanie popielgrzymkowe rozpoczynamy wspólną Eucharystią. Modlimy się i dziękujemy za minioną pielgrzymkę, za wszystkich, którzy nas podczas niej wspierali, i zawierzamy tę, która odbędzie się w następnym roku. Po wspólnej modlitwie gromadzimy się w salce parafialnej na poczęstunku, który jest przygotowywany przez siostry i braci pielgrzymkowych. Atmosfera takiego spotkania przypomina chwile pieszej wędrówki. Jest to czas na odrobinę refleksji, jak i na przypomnienie sobie tych dziewięciu niesamowitych dni. Spotkanie to obok wspólnej modlitwy także zabawy i świadectwa. Dla mnie najpiękniejszym momentem jest właśnie czas świadectw. Dają one poczucie, że warto chodzić na pielgrzymki i podejmować trud, który może zmienić ludzkie życie.

Reasumując

Spotkania popielgrzymkowe to wielki duchowy dar. Ciekawe porównanie snuje Anna Wąż: – Ten dar można by odnieść do płaszczyzny trzech cnót teologalnych. Po pierwsze: spotkania są umocnieniem naszej wiary, bo dzięki nim uświadamiamy sobie, że nie jest ona teoretyczną fikcją, zaś Kościół to nie tylko instytucja, ale żywy twór, w którym wielu ludzi podobnie myśli i wyznaje te same prawdy. Po drugie: spotkania są pokrzepieniem naszej chrześcijańskiej nadziei. Dzieje się tak za sprawą radosnej atmosfery, którą przenosimy w codzienność. Po powrocie do domu jeszcze długo mamy w uszach dźwięki pielgrzymkowych pieśni, a w pamięci odtwarzają się fragmenty rozmów i towarzyszących im sytuacji. Wszystko to działa mobilizująco i sprawia, że raźniej, w pogodnym nastroju przystępujemy do codziennych zajęć. I po trzecie: spotkania podsycają naszą chrześcijańską miłość, bowiem są okazją do drobnych gestów życzliwości, zainteresowania się drugim człowiekiem, poświęcenia mu chwili uwagi, rozmowy czy modlitwy w jego intencji. Tak więc wynika z nich korzyść wieloraka, zarówno w wymiarze wspólnotowym, jak i indywidualnym – wylicza wytrwała pątniczka.

Tagi:
pielgrzymka

Reklama

Piękny jubileusz

2019-12-04 07:37

Maria Fortuna-Sudor
Edycja małopolska 49/2019, str. I

Maria Fortuna-Sudor
Chrześcijańscy przedsiębiorcy w procesji z darami ofiarnymi

Dwa dni trwała XVI Pielgrzymka Przedsiębiorców i Pracodawców Duszpasterstwa „Talent”, a motywem przewodnim był jubileusz 20-lecia działalności. Spotkanie rozpoczęło się w sobotę 30 listopada (w Centrum Jana Pawła II na Białych Morzach) od cyklu konferencji poświęconych tematyce związanej z wartościami chrześcijańskimi w biznesie. Z kolei w godzinach popołudniowych był czas składania świadectw przedsiębiorców i dyskusje wokół tematu: „Zostać liderem, pozostać sługą”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Adwent 2019: Rekolekcje z o. Szustakiem w Warszawie

2019-12-09 12:11

ar / Warszawa (KAI)

Rekolekcje z o. Szustakiem, rekolekcje akademickie, rekolekcje o modlitwie czy biblijne – propozycji na owocne przeżycie Adwentu w Warszawie nie brakuje. Prezentujemy najciekawsze z nich.

Archiwum ASK SD
Konferencja z o. Adamem Szustakiem z cyklu „Sympatia Miłość Małżeństwo” na Uniwersytecie Warszawskim, maj 2018 r.

Duszpasterstwo Akademickie ARKA zaprasza do udziału w rekolekcjach adwentowych, prowadzonych przez o. Adama Szustaka OP. Nauki odbędą się w terminie 11, 12, 13 grudnia 2019 roku w parafii Nawrócenia św. Pawła Apostoła (ul. Kobielska 10) o 19:30. Pierwszego dnia dominikanin poprowadzi konferencję dla chłopców i mężczyzn, drugiego dla dziewcząt i kobiet, a trzeciego dla narzeczonych i małżeństw.

Z kolei rekolekcje pt. "Kardynał Stefan Wyszyński w służbie Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie" poprowadzi ks. dr Jarosław Wąsowicz SDB, w terminie 9-11 grudnia o 18:00 w Auli Schumana na kampusie UKSW przy ul. Wóycickiego 1/3 w Warszawie. Każdego dnia zaplanowano inny temat wykładu, a są nimi kolejno: „Przez Maryję do Jezusa – miejsce Maryi w życiu i posłudze kard. Wyszyńskiego”, „Kardynał Wyszyński wychowawca narodu”, ”Kardynał Wyszyński wychowawca młodzieży”.

Na "Adwentowe Rekolekcje o Miłości", w dniach 8-10 grudnia o 20:30, do kościoła Najświętszego Zbawiciela zaprasza o. Janusz Pyda, duszpasterz akademicki krakowskiej "Beczki". - O miłości powiedziano już chyba wszystko. A mimo tego wciąż tak bardzo jej pragniemy i tak wiele osób doświadcza jej braku. Gdzie popełniliśmy błąd? Przyjdź, przekonaj się i kochaj! Nie ma piękniejszego czasu do refleksji nad miłością niż Adwent! – czytamy w zapowiedzi.

Natomiast "Rekolekcje o modlitwie jako relacji" wygłosi jezuita, o. Tadeusz Hajduk SJ w parafii św. Dominika na warszawskim Służewie. Początek rekolekcji – w niedzielę, 15 grudnia, podczas Mszy o godz. 7.00, 8.00, 9.30, 11.00 (Msza dla rodzin), 12.30, 14.00, 17.00 i 18.30. Kolejne nauki zaplanowano od poniedziałku do środy (16-18 grudnia) podczas Mszy o godz. 6.00 (roraty), 12.00, 18.00 i 19.30.

Nagrania rekolekcji będą dostępne na stronie http://www.sluzew.dominikanie.pl/nagrania/

- Zapraszamy na rekolekcje adwentowe, tym razem biblijne. Razem przygotujmy się na nowe przyjęcie rodzącego się w Betlejem Słowa – do Bazyliki Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela na Starym Mieście zaprasza ks. Maciej Jaszczołt. Rekolekcje odbędą się one w dniach 15-18 grudnia. W niedzielę zaplanowano naukę rekolekcyjną w czasie Mszy św. o godz. 9.30, 11.00, 12.30, 18.00, 19.00 i 21.00, natomiast od poniedziałku do środy o godz. 19:00.

- Kiedy masz się spotkać z osobą, której dawno nie widziałeś, a bardzo ją kochasz - serce chce wyskoczyć z radości. Warto więc powiedzieć sobie wprost: Adwent NIE JEST czasem pokuty i umartwienia! Adwent to radosne oczekiwanie na przyjście Pana Jezusa – zachęcają warszawscy franciszkanie z kościoła św. Antoniego przy ul. Senatorskiej 31, gdzie w dniach 8-10 grudnia o 8:00 i 22:00 odbywają się rekolekcje, które prowadzi ks. Radosław Rafał MSF - charyzmatyczny kapłan ze Zgromadzenia Świętej Rodziny, pasterz wspólnoty “Poznanie Jezusa”, redaktor naczelny pisma „Posłaniec Świętej Rodziny”, który jak sam przyznaje - „kocha Pana Jezusa jak wariat”. - Przyjdź! Niech nam wszystkim serca walą jak szalone – zachęca kapłan.

"Jak spotkać Boga w modlitwie?" - to tytuł rekolekcji, które odbędą się w dniach 15-18 grudnia o 19:30 w klasztorze ojców dominikanów na Freta. Wygłosi je o. Maksymilian Nawara OSB, benedyktyn mieszkający na co dzień w Lubiniu.

Podobnie jak w poprzednich latach parafia Matki Bożej z Lourdes (ul. Wileńska 69) oraz Siostry Uczennice Krzyża zapraszają chętnych do wspólnej modlitwy słowami Akatystu we wszystkie niedziele Adwentu. Hymn będzie śpiewany jeszcze 15 i 22 grudnia w Kaplicy Krzyża Świętego (kaplica Adoracji). Rozpoczęcie modlitwy - godz. 20.00.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tymoteusz Szydło złożył prośbę do papieża o przeniesienie do stanu świeckiego

2019-12-11 07:16

dg / Warszawa (KAI)

- Obecnie moja reputacja jako księdza jest zdruzgotana przez plotki i domysły. Z bólem stwierdzam też, że nie udało mi się pokonać kryzysu wiary i powołania. W tej sytuacji nie pozostało mi nic innego, jak złożyć w kurii diecezji bielsko-żywieckiej prośbę skierowaną do Ojca Świętego o przeniesienie mnie do stanu świeckiego, by uregulować moją pozycję kanoniczną i nie pozostawać w konflikcie sumienia - napisał Tymoteusz Szydło w oświadczeniu przesłanym Katolickiej Agencji Informacyjnej przez jego pełnomocnika, adwokata Macieja Zaborowskiego z Kancelarii Kopeć Zaborowski Adwokaci i Radcowie Prawni.

diecezja.bielsko.pl

Tymoteusz Szydło w oświadczeniu przekazanym Katolickiej Agencji Informacyjnej przez jego pełnomocnika, adwokata Macieja Zaborowskiego, napisał, że do publikacji czuje się zmuszony przez krzywdzące spekulacje, towarzyszące dopuszczalnej przez prawo kanoniczne zgodzie biskupa bielsko-żywieckiego na to, by udał się na urlop. "W ostatnich miesiącach przeżywałem głęboki kryzys wiary i powołania. Z bólem przyznaję, że z czasem zacząłem tracić sens mojej posługi i coraz częściej nachodziły mnie myśli o odejściu ze stanu duchownego. Po głębszym namyśle postanowiłem jednak dać sobie jeszcze jedną szansę i poprosiłem o kilka miesięcy urlopu, by poukładać swoje życie duchowe. Uznałem, że będzie to uczciwe w stosunku do Wiernych, wobec których zawsze starałem się sprawować posługę szczerze i z przekonaniem" - wyjaśnia T. Szydło.

– W tamtym okresie nie uważałem, że powinienem informować opinię publiczną o moich rozterkach duchowych. Uznałem, że nie jestem osobą publiczną i że mam prawo do prywatności. Wydawało mi się, że najlepszym wyjściem będzie odsunięcie się od posługi i przemyślenie wszystkiego w spokoju. Niestety ten czas przyniósł jeszcze więcej zamętu. Plotki, na mój temat podsycane przez media goniące za sensacją, właściwie uniemożliwiły mi refleksję. Co bardzo dla mnie bolesne, zainteresowanie tematem podsycały również osoby blisko związane z Kościołem, poprzez wielokrotne wracanie do domysłów na mój temat. Mam świadomość, że rozpoznawalność, której nigdy nie chciałem, jest związana z funkcjami, które pełni moja Mama – napisał w oświadczeniu.

Przyznaje, że w kontaktach z mediami popełniał błędy, zwłaszcza nie sprzeciwiając się próbom kojarzenia go z konkretną opcją polityczną i dając się uwikłać w wydarzenia sprzyjające takim opiniom.

– Obecnie moja reputacja jako księdza jest zdruzgotana przez plotki i domysły. Z bólem stwierdzam też, że nie udało mi się pokonać kryzysu wiary i powołania. W tej sytuacji nie pozostało mi nic innego, jak złożyć w kurii diecezji bielsko-żywieckiej prośbę skierowaną do Ojca Świętego o przeniesienie mnie do stanu świeckiego, by uregulować moją pozycję kanoniczną i nie pozostawać w konflikcie sumienia. Jednocześnie oświadczam, że to moja ostatnia wypowiedź w tej sprawie. Nie zamierzam więcej zabierać głosu i bardzo proszę o uszanowanie tej decyzji - wyjaśnia, prosząc media o uszanowanie prywatności i zaprzestanie publikacji jego temat.

Przeprosił także osoby, które czują się zawiedzione jego decyzją, "zwłaszcza moją rodzinę, przyjaciół, znajomych, przełożonych, współpracowników, parafian z Przecieszyna, Osieka, Buczkowic i Oświęcimia, a także wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób czują się dotknięci lub zgorszeni".

– Mam nadzieję, że to oświadczenie ostatecznie przetnie wszelkie spekulacje oraz plotki na temat mojego klienta i pozwoli mu dalej normalnie żyć - powiedział w rozmowie z KAI adwokat Maciej Zaborowski, pełnomocnik Tymoteusza Szydło.

Oświadczenie dotyczące prośby o przeniesienie do stanu świeckiego

Wobec narastających spekulacji dotyczących mojego urlopu, na który otrzymałem zgodę od biskupa bielsko-żywieckiego, czuję się zmuszony zabrać głos. Chciałbym przeciąć w ten sposób krzywdzące spekulacje, które poza mną dotykają przede wszystkim moich bliskich a także osoby postronne. W ostatnich miesiącach przeżywałem głęboki kryzys wiary i powołania. Z bólem przyznaję, że z czasem zacząłem tracić sens mojej posługi i coraz częściej nachodziły mnie myśli o odejściu ze stanu duchownego. Po głębszym namyśle postanowiłem jednak dać sobie jeszcze jedną szansę i poprosiłem o kilka miesięcy urlopu, by poukładać swoje życie duchowe. Uznałem, że będzie to uczciwe w stosunku do Wiernych, wobec których zawsze starałem się sprawować posługę szczerze i z przekonaniem.

Biskup bielsko-żywiecki przyjął prośbę o urlop, co jest dopuszczalne w ramach prawa kanonicznego. W tamtym okresie nie uważałem, że powinienem informować opinię publiczną o moich rozterkach duchowych. Uznałem, że nie jestem osobą publiczną i że mam prawo do prywatności. Wydawało mi się, że najlepszym wyjściem będzie odsunięcie się od posługi i przemyślenie wszystkiego w spokoju. Niestety ten czas przyniósł jeszcze więcej zamętu. Plotki, na mój temat podsycane przez media goniące za sensacją, właściwie uniemożliwiły mi refleksję. Co bardzo dla mnie bolesne, zainteresowanie tematem podsycały również osoby blisko związane z Kościołem, poprzez wielokrotne wracanie do domysłów na mój temat. Mam świadomość, że rozpoznawalność, której nigdy nie chciałem, jest związana z funkcjami, które pełni moja Mama. Oczywiście dziś zdaję sobie sprawę, że sam także popełniłem szereg błędów w kontaktach z mediami, zwłaszcza tuż po święceniach, kiedy nie oponowałem, gdy próbowano skojarzyć mnie z określoną opcją polityczną. Nigdy nie było to moim celem ani ambicją, jednak zabrakło mi siły woli, by zaprotestować przeciwko publikacjom na mój temat. Co gorsza, dałem się uwikłać w wydarzenia, które mogły zostać błędnie odczytane jako udzielenie poparcia politycznego. Przez następne lata mojej posługi unikałem mediów i protestowałem prywatną drogą przeciw publikacjom na mój temat.

Obecnie moja reputacja jako księdza jest zdruzgotana przez plotki i domysły. Z bólem stwierdzam też, że nie udało mi się pokonać kryzysu wiary i powołania. W tej sytuacji nie pozostało mi nic innego, jak złożyć w kurii diecezji bielsko-żywieckiej prośbę skierowaną do Ojca Świętego o przeniesienie mnie do stanu świeckiego, by uregulować moją pozycję kanoniczną i nie pozostawać w konflikcie sumienia. Jednocześnie oświadczam, że to moja ostatnia wypowiedź w tej sprawie. Nie zamierzam więcej zabierać głosu i bardzo proszę o uszanowanie tej decyzji.

Żałuję, że moja historia potoczyła się w ten sposób, ale mimo wszystko mam nadzieję, że uda mi się poukładać życie na nowo. W tym miejscu mogę jedynie prosić media o uszanowanie mojej prywatności i zaprzestanie publikacji na mój temat. Zdaję sobie sprawę, że moja decyzja jest bolesna dla wielu osób, ale nie mogę postąpić inaczej. Przepraszam wszystkich, których zawiodłem, zwłaszcza moją rodzinę, przyjaciół, znajomych, przełożonych, współpracowników, parafian z Przecieszyna, Osieka, Buczkowic i Oświęcimia, a także wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób czują się dotknięci lub zgorszeni.

Tymoteusz Szydło

Bielsko-Biała, 10.12.2019

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem