Poniedziałek, 7 września. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Melchiora Grodzieckiego, prezbitera i męczennika.

• 1 Kor 5, 1-8 • Ps 5 • Łk 6, 6-11

W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę. Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go. On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Podnieś się i stań na środku!» Podniósł się i stanął. Wtedy Jezus rzekł do nich: «Pytam was: Czy wolno w szabat czynić coś dobrego, czy coś złego, życie ocalić czy zniszczyć?» I spojrzawszy dokoła po wszystkich, rzekł do niego: «Wyciągnij rękę!» Uczynił to, i jego ręka stała się znów zdrowa. Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, jak mają postąpić wobec Jezusa.

Ewangelia opisuje życie ludzi, którzy są uwięzieni przez prawo i przepisy. Nie patrzą na człowieka, na to, co jest potrzebne i dobre. Jezus wcześniej powiedział: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu”. Z pewnością trudno było człowiekowi z uschłą ręką stanąć na środku i wyciągnąć dłoń. Widać u niego wiarę i zaufanie, bo ufa Jezusowi. Z drugiej strony Żydzi obserwują, co zrobi Jezus i czy uzdrowi tego człowieka. Znając ich intencje, pyta: „Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy wolno źle czynić; życie ocalić czy zniszczyć?” (Łk 6, 9). Stawia to przed nami wiele pytań. Czyż nie kryją się w nas ci sami faryzeusze i uczeni w Piśmie? Czy istnieje określony lub ograniczony czas na czynienie dobra? Ci, którzy poszli za Nim, Jego wierni uczniowie, zawsze postępują jak ich Nauczyciel. Starajmy się żyć pełnią sakramentów, wtedy Duch Święty przemówi do nas i zachęci nas do wykonywania dzieł naszego Mistrza. Bądźmy Mu wierni i wytrwali w wykonywaniu każdego zadania, które przed nami stawia. Niech Jezus uzdrowi nas z każdego strachu i ograniczenia, a także z każdej przeszkody, która stanie na drodze do czynienia dobra!

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".