Zespół Szkół z Oddziałami Integracyjnymi im. Jana Pawła II w Siemiatyczach na jedno popołudnie zamienił się w niebo, stało się to za sprawą Balu Świętych, który po raz kolejny zorganizowano w tej szkole 27 października. Spotkanie dzieci w strojach świętych, błogosławionych i aniołów rozpoczęło się w kościele pw. św. Andrzeja Boboli. Modlitwa różańcowa i Litania do Wszystkich Świętych były okazją, by powierzyć Bogu codzienne sprawy, trudy i radości i poprosić o błogosławieństwo na czas wspólnej zabawy. Z kościoła poczet świętych przemaszerował do szkoły.
Na pięknie udekorowanym szkolnym korytarzu najpierw dzieci obejrzały prezentację świętych połączoną z zagadkami o nich. Potem rodzice zaprosili wszystkich na pyszne gofry i inne łakocie. Kiedy przyszedł czas na tańce, w rolę wodzireja wcieliły się s. Gloriosa i wolontariuszka Monika. Bogactwo ich tanecznych pomysłów wprawiało w zadziwienie balowiczów, którzy z wielką radością uczyli się nowych pląsów.
Dzieci, wybierając przebrania, miały okazję lepszego poznania postaci świętych. W trakcie balu odbyły się konkurs wiedzy o świętych oraz konkurs na najpiękniejsze przebranie. Komisja w składzie: s. Ignis, Barbara Oleksiuk, Walentyna Gawryluk i Julia Bogucka przyznało nagrody w dwóch kategoriach wiekowych – klas II-III i klas IV-VI. Warto podkreślić, że na szkolnym balu spotkać można było dzieci przebrane m.in. za bł. Karolinę Kózkównę, św. Urszulę Ledóchowską, św. Marię Goretti, św. Dominika Savio. Dzieci podkreślały, że wybór konkretnej postaci był dal nich bardzo ważny i wybierały świętych, których najbardziej lubią.
Na koniec wszystkich uczestników balu obdarowano SMS-em od świętego wraz ze słodkim upominkiem. Imprezę zorganizowano z inicjatywy katechetek s. Ignis, Agnieszki Olendziej i Barbary Oleksiuk.
Bal Wszystkich Świętych już po raz kolejny odbywał się w sobotę (28 października) w częstochowskiej Dolinie Miłosierdzia. Inicjatywa kierowana do dzieci, a realizowana przez członków Fundacji ufam Tobie, była okazją do poznawania życiorysów świętych Kościoła katolickiego poprzez wspólną zabawę, a także odpowiednio przygotowane stroje.
„W polską tradycję bardzo mocno wpisana jest uroczystość Wszystkich Świętych. Pokażmy dzieciom, że ten dzień nie jest smutny, ale radosny i kierujący nas ku Niebu” – tłumaczą organizatorzy. A klimatu niebiańskiego nie zabrakło. Już na samo wejście przez bramy Nieba każdy z kandydatów do Raju musiał przedstawić się i powiedzieć kilka słów o swoim życiu na ziemi. Później pośród niebieskiej scenerii odbywały się liczne zabawy i konkursy z iście anielską muzyką w tle. Nie zabrakło także okazji do tańca, gdyż zgodnie z zaleceniem św. Augustyna: „Istoto ludzka! Ucz się tańca. Bo inaczej, cóż poczną z Tobą aniołowie w niebie..." każdy miał okazję na zaprezentowanie swoich umiejętności na parkiecie. Po takim zmęczeniu fizycznym należało zregenerować swoje siły podczas wspólnego poczęstunku.
Ta ewangeliczna scena może przerażać. Wzbudza wewnętrzny niepokój. Świat wciąż przekonuje, że diabeł nie istnieje. A jednak powiadają, że największym przekrętem tego świata jest to, że on, przeciwnik Boga przekonał ludzi do swego nieistnienia. A jednak, przystąpił do Jezusa. Nie wiedział kim jest? Wiedział i chciał w Nim zasiać wątpliwość, wciągnąć w rozmowę, zakwestionować słuszność drogi, wyboru, powołania, misji, logiczność tego świata, ośmieszyć, zaatakować i uderzyć w ludzką naturę. Jeśli przez Adama i Ewą udało się skutecznie popsuć człowieka, to dlaczego nie spróbować z Jezusem, przecież też jest i człowiekiem. Diabelska myśl, ale jakże bliska doświadczeniu każdego człowieka.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 22 lutego 2026; Rok A, II
Do św. Franciszka mam szczególny sentyment. Mój dziadek, członek Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przy warszawskim kościele ojców kapucynów, od dzieciństwa czytał mi „Kwiatki św. Franciszka” i wciąż o nim opowiadał podczas rodzinnych spotkań. Od tych opowieści biła jakaś niesamowita radość i prostota, której wtedy nie umiałam nazwać.
Gdy dziś myślę o ludziach, którzy wchodzą do bazyliki św. Franciszka w Asyżu, by zobaczyć doczesne szczątki jednego z najbardziej znanych na świecie świętych, zastanawiam się, co ich tam tak naprawdę prowadzi. Jedni pewnie ściskają różaniec i półgłosem kłócą się z Bogiem, inni przybywają z sercem tak poranionym, że trudno im uwierzyć w jakiekolwiek przesłanie Biedaczyny z Asyżu. Są też zapewne i tacy, którzy chcą po prostu zaspokoić ciekawość - widzieli już ciało o. Pio, więc teraz może „kolej na Franciszka”. A jednak, ostatecznie wszyscy spotykają się w tym samym punkcie: przed ciałem człowieka, który 800 lat temu zaryzykował wiarę, że Ewangelią da się żyć naprawdę, a nie tylko „mniej więcej”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
