Od kapłaństwa do pracy akademickiej

Fulton J. Sheen urodził się 8 maja 1895 r. w El Paso w stanie Illinois. Kapłanem został 20 września 1919 r. dla diecezji Peoria. Od początku wyróżniał się zainteresowaniami filozoficznymi i naukowymi. Jak sam mówił, w kapłaństwie chciał poznawać „to, o czym myśli świat” oraz odpowiadać na błędy w świetle filozofii św. Tomasza.

Po studiach w Europie -w Louvain i na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza w Rzymie z doktoratami z filozofii i teologii powrócił do Peorii i przez pewien czas pracował jako wikariusz w ubogiej parafii w centrum miasta. Zaangażował się tam m.in. w ewangelizację „od drzwi do drzwi”. Wkrótce rozpoczął pracę profesora na Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie, gdzie przez 25 lat należał do najbardziej popularnych wykładowców. W tym okresie napisał ponad połowę ze swoich blisko 70 książek.

Jego kaznodziejstwo wyróżniało się znakomitym przygotowaniem. Sheen nie korzystał z notatek, a opanowanie materiału zawdzięczał wielogodzinnym przygotowaniom i pamięciowemu przyswajaniu treści.

Ewangelizacja przez radio i telewizję

W latach 30. i 40. XX wieku ks. Sheen zdobył ogólnokrajową popularność jako prowadzący program „The Catholic Hour”, emitowany przez NBC Radio w Nowym Jorku. Podejmował w nim także kwestie społeczne i polityczne, w tym zagrożenie ze strony komunizmu. Jego działalność zwróciła uwagę FBI, które prowadziło dotyczące go śledztwo.

W 1950 r. został dyrektorem Dzieła Rozkrzewiania Wiary i przeniósł się do Nowego Jorku. Rok później został mianowany biskupem pomocniczym Nowego Jorku, a 11 czerwca 1951 r. przyjął sakrę biskupią w Rzymie. Jako odpowiedzialny za działalność misyjną z dużą energią rozwijał dzieło ewangelizacji.

Największą popularność przyniósł mu telewizyjny program „Life Is Worth Living”, emitowany we wtorkowe wieczory w latach 1952-1957. Według materiału jego widownię szacowano na około 30 mln osób. Ks. Sheen mówił o sensie życia i wierze, posługując się m.in. charakterystyczną tablicą.

Dochody z reklam oraz jego książek przeznaczano na wsparcie misji. Każdy 30-minutowy program poprzedzała godzina przygotowań. W 1953 r. ks. Sheen otrzymał nagrodę Emmy dla najlepszej osobowości telewizyjnej. Odbierając ją, w charakterystyczny sposób podziękował swoim „autorom”: Mateuszowi, Markowi, Łukaszowi i Janowi.

Kaznodzieja i duszpasterz

Bp Sheen był także cenionym kaznodzieją. Podczas podróży po świecie odwiedzał misje i gromadził wielkie tłumy. Szczególną sławą cieszyły się jego kazania wielkopiątkowe w katedrze św. Patryka w Nowym Jorku.

Jego styl łączył erudycję, dowcip i humor z prostym językiem oraz troską o człowieka. Według źródła działalność medialna bpa Sheena przyczyniła się do osłabienia nastrojów antykatolickich w Stanach Zjednoczonych. Sam duchowny podkreślał jednak, że nie przypisywał sobie zasługi za nawrócenia. Gdy papież Pius XII zapytał go, ilu ludzi pomógł nawrócić, miał odpowiedzieć, że obawia się, iż policzenie ich mogłoby sprawić, że przypisałby sobie to, czego dokonał Bóg.

Centralne miejsce w jego życiu duchowym zajmowała codzienna godzina adoracji eucharystycznej, którą nazywał „godziną, która wypełnia mój dzień”. Żywił również szczególne nabożeństwo do Matki Bożej.

Próby, konflikty i posługa biskupia

Sława przyniosła Sheenowi także trudne doświadczenia. Przez dekadę zmagał się z wrogością kardynała Francisa Spellmana, arcybiskupa Nowego Jorku. Sam później interpretował swoje cierpienia jako doświadczenie, które pozwoliło mu głębiej zrozumieć tajemnicę krzyża.

W latach 1966-1969 był biskupem Rochester w stanie Nowy Jork. Aktywnie uczestniczył w Soborze Watykańskim II i jako biskup diecezjalny podejmował m.in. działania związane z reformą formacji kapłańskiej i większym udziałem świeckich. Angażował się także w pomoc ubogim, poprawę stosunków międzyrasowych i sprzeciw wobec wojny w Wietnamie. Jego posługa w Rochester spotkała się jednak z silnym oporem i zakończyła się wcześniejszym przejściem na emeryturę.

W 1969 r. Paweł VI nadał mu tytuł arcybiskupa. Do końca życia abp Sheen pozostawał aktywny jako kaznodzieja i rekolekcjonista, prowadząc m.in. rekolekcje dla kapłanów oraz występując w mediach. 2 października 1979 roku, dwa miesiące przed jego śmiercią, papież Jan Paweł II odwiedził katedrę św. Patryka podczas swojej papieskiej wizyty w Stanach Zjednoczonych. W trakcie uroczystości papież uścisnął Sheena i powiedział: „Dobrze pisałeś i mówiłeś o Panu Jezusie Chrystusie. Jesteś wiernym synem Kościoła”.

Choć Fulton Sheen nigdy nie odwiedził Polski, w swojej działalności wielokrotnie odwoływał się do jej historii i roli w chrześcijańskiej Europie. Postrzegał Polskę jako „naród męczenników”, który stał się pierwszą i największą ofiarą obu totalitaryzmów: narodowego socjalizmu i komunizmu. W swoich audycjach radiowych w trakcie II wojny światowej oraz w okresie zimnej wojny, często stawiał postawę Polaków jako wzór wierności wartościom chrześcijańskim w obliczu prześladowań.

Śmierć i proces beatyfikacyjny

Fulton Sheen zmarł 9 grudnia 1979 r. w Nowym Jorku, w wieku 85 lat, po długich problemach zdrowotnych związanych z operacją serca. Zmarł w obecności Najświętszego Sakramentu. Po jego śmierci rozwijała się cześć wiernych, którzy zwracali się do niego także w modlitwie o wstawiennictwo. Proces beatyfikacyjny rozpoczęto w 2002 r., a dziesięć lat później abp Sheen został ogłoszony Czcigodnym Sługą Bożym.

Postępowanie napotkało później przeszkody związane m.in. ze sporem o przeniesienie jego szczątków z katedry św. Patryka w Nowym Jorku do Peorii oraz z pytaniami dotyczącymi sposobu zarządzania kryzysem związanym z nadużyciami seksualnymi duchownych w okresie, gdy Sheen był biskupem Rochester. Stolica Apostolska w 2019 r. zwróciła się o odroczenie planowanej uroczystości beatyfikacyjnej.

9 lutego 2026 r. biskup Peorii Louis Tylka poinformował, że proces beatyfikacyjny Czcigodnego Sługi Bożego Fultona Sheena został zatwierdzony do kontynuowania.. 25 marca 2026 Dykasteria Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła nową datę beatyfikacji abp Fultona Sheena - na 24 września 2026 r.