Poniedziałek, 5 października. Wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej, dziewicy.

• Ga 1, 6-12 • Ps 111 • Łk 10, 25-37

Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?» Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?» On rzekł: «Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego». Jezus rzekł do niego: «Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył». Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: «A kto jest moim bliźnim?» Jezus, nawiązując do tego, rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”. Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?» On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie». Jezus mu rzekł: «Idź i ty czyń podobnie!»

Kochać Boga ponad wszystko! Uczony w Prawie wystawia Jezusa na próbę, a może i chce przed Nim zabłysnąć swoją wiedzą. Jak widzimy, Jezus nie odpowiada od razu na jego pytanie, co ma czynić, aby osiągnąć życie wieczne, ale stawia podpytanie: „Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?”. Odpowiedź jest prawidłowa, egzamin teoretyczny zdany. Sam Jezus to potwierdza, ale na tym nie koniec. Jezus wskazuje mu na coś bardzo ważnego: że nie tylko on ma wiedzieć, jak napisane jest w Prawie, ale tak ma żyć. „Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył”. Uczony, szukając usprawiedliwienia dla siebie, pyta Jezusa: a kto jest moim bliźnim? Miłowanie Boga całym swoim sercem, całą swoją duszą i umysłem jest dla niego jasne. Ale miłość bliźniego wymaga już wyjaśnienia z powodu istniejących podziałów. W Starym Testamencie „bliźnim”jest tylko ten, kto jest członkiem Narodu Wybranego i ewentualnie zadomowiony przybysz. Dla prawdziwych Żydów Samarytanie są ich wrogami, heretykami, ludźmi przeklętymi. Jezus, wiedząc o tym, pragnie poszerzyć uczonemu zawężony horyzont jego patrzenia na bliźniego. Opisuje sytuację człowieka w potrzebie, który został ograbiony, pobity i zostawiony na drodze. Przechodzi kapłan, zobaczył go i minął, poszedł dalej. Tak samo postąpił lewita. Natomiast ten Samarytanin, który sam był w podróży, gdy zobaczył potrzebującego, wzruszył się głęboko. Opatrzył jego rany, wsadził na swoje bydlę i zawiózł do gospody, prosząc gospodarza, aby się nim zaopiekował. Samarytanim zostawił na jego utrzymanie dwa denary z zastrzeżeniem, że jeśli gospodarz wyda więcej, to w drodze powrotnej on ureguluje dług. Jezus pyta teraz uczonego: „Któryż z tych trzech okazał się według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?”. Uczony odpowiada: „Ten, który mu okazał miłosierdzie”. Odpowiedź prawidłowa, ale znowu na tym nie koniec. Jezus zaprasza nie tylko uczonego, ale i każdego z nas: „Idź i ty czyń podobnie”. Zastanów się nad tym, czy byłbyś gotowy na takie poświęcenie dla bliźniego w potrzebie, jak ten Samarytanin. Czy pragniesz naprawdę kochać swego Boga całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i umysłem? Co robisz, aby tak było? Niech św. Faustyna Kowalska, której wspomnienie dziś obchodzimy, będzie dla ciebie przykładem całkowitego poświecenia Bogu, wierności i ścisłej współpracy z Miłosiernym Jezusem.

Z.L.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".