Sobota, 31 października. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę.

• Flp 1, 18b-26 • Ps 42 • Łk 14, 1.7-11

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich: «Jeśli cię ktoś zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by przypadkiem ktoś znamienitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: „Ustąp temu miejsca”, a wtedy musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce. Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. A gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”. I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».

Jezus jest w gościnie, siedzi nieco z boku i obserwuje, jak ludzie pragną pierwszych miejsc, jak rywalizują ze sobą, kto usiądzie bliżej gospodarza. Gdziekolwiek ludzie się schodzą w jakiejś formie wspólnoty, często spotykając się, myślą o sobie, pragną być ważniejsi, bardziej znaczący, upatrują się własnego pierwszeństwa. Wskutek takiego podejścia nierzadko kreuje się niemiła atmosfera, padają ostre słowa, nieprzyjemne gesty i spojrzenia, którymi oceniają i ranią się nawzajem. A przecież każdy posiłek, każde świętowanie ma swoją piękną stronę – powinno być czasem wzajemnej miłości, jedności i tolerancji, bogactwem wzajemnego zrozumienia i akceptacji. Jezus chce, abyśmy w takich chwilach spojrzeli na siebie, na swoje ewentualnie chore pragnienia, swoje dążenie do bycia na pierwszym miejscu. On obserwuje, co dla nas naprawdę liczy się w życiu i jak do tego podchodzimy. Dlatego mówi: „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony” (Łk 14, 11). Jesteśmy wezwani do tego, by żyć w miłości wobec innych, bez wzajemnej rywalizacji i wyścigu o pozycję. Należy pamiętać, że prawdziwa wielkość zawsze kryje się w pokorze. Trwajmy w prawdzie, oddając każdemu to, co mu się należy – wtedy inni również będą gotowi powiedzieć prawdę o nas samych. Czy jestem gotów na życie w pokorze, miłości i prawdzie?

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".