Bp Tendej nigdy nie planował wyjazdu na misje. Przez wiele lat był m.in. dyrektorem liceum ogólnokształcącego. „Wszyscy mówili: ty tu umrzesz” – wspomina z uśmiechem. Nikt nie przypuszczał, że kiedykolwiek zmieni miejsce posługi.
Prawie zapomniany e-mail
Miesiąc po wyborze papieża Franciszka ks. Tendej otrzymał wiadomość z kurii generalnej swojego Zgromadzenia Księży Misjonarzy. Miał wyjazd z młodzieżą, więc ją odłożył.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Stwierdziłem, że to nie dla mnie
– opowiada. Gdy w końcu ją przeczytał, nie mógł uwierzyć: proponowano mu wyjazd do Papui-Nowej Gwinei. Kto w wieku 50 lat jedzie na misje? – mówi dziś z uśmiechem.
Wiele czasu spędził wtedy na adoracji Najświętszego Sakramentu. Przełomem okazała się lektura listu Franciszka do Konferencji Episkopatu Argentyny. Papież pisał, że Kościół, który nie wychodzi do ludzi, choruje, a temu, który wychodzi, może przydarzyć się wypadek – i że tysiąc razy woli Kościół po wypadku niż Kościół chory.
To chyba taka odpowiedź od Ducha Świętego
– mówi Vatican News bp Tendej.
Miesiąc po wyborze papieża Franciszka ks. Tendej otrzymał wiadomość z kurii generalnej swojego Zgromadzenia Księży Misjonarzy i tak zaczęła się jego przygoda z misjami
Diecezja Alotau-Sideia
Biskup diecezji Alotau-Sideia w Papui-Nowej Gwinei Jacek Tendej
Wyprawa w nieznane
Pojechałem, nie wiedząc, jak to wszystko będzie
– wspomina. Na miejscu został rektorem seminarium duchownego. „Seminarium trochę nie przypominało seminarium, ale powoli udało się” wszystko poukładać – mówi.
W niektórych pokojach świeciło słońce przez dach. A jak padał deszcz, to trzeba było co chwilę wiadro wody wynosić. W moim pokoju na szczęście kapało od razu do zlewu
Kolejne zaskoczenie
Reklama
W lipcu 2025 r. ks. Tendej został wezwany przez nuncjusza apostolskiego, który przekazał mu, że Leon XIV mianował go biskupem diecezji Alotau-Sideia.
Ojciec Święty Leon prosi cię, żebyś został biskupem w Alotau
– usłyszał. Choć był ogromnie zaskoczony, przyjął nominację. Sakrę biskupią otrzymał 27 września 2025 r.
Przeniosłem się ze stolicy na koniec świata. Naprawdę, to jest koniec świata
– mówi. Diecezja Alotau-Sideia w 95 proc. składa się z wody, a tylko 5 proc. jej powierzchni to ląd. Szesnaście parafii leży na wyspach, a dotarcie do nich podczas wizytacji to ogromne wyzwanie.
Do najdalszych płynie się nawet trzy doby
– zaznacza. Cieszy go, że ostatnio udało się pozyskać dla Papui-Nowej Gwinei kolejnych misjonarzy.
Modlitwa w ruchu
W tym wszystkim trzeba się modlić. To chyba najważniejsze
– podkreśla biskup. Modlitwa to także jeden z tych akcentów nauczania Leona XIV, które są mu szczególnie bliskie.
Znalazłem swój specyficzny sposób modlitwy. W moim «pałacu» jest jeden pokój, nie ma kaplicy, ale w katedrze jest Najświętszy Sakrament. Przed Najświętszym Sakramentem spaceruję z trzech powodów. Po pierwsze, jak się zatrzymam, komary nie dadzą się modlić. Po drugie, nie zasypiam na modlitwie. A po trzecie, to dobre ćwiczenie
– opowiada.
Diecezja Alotau-Sideia
Biskup diecezji Alotau-Sideia w Papui-Nowej Gwinei Jacek Tendej
Ludzie spragnieni Boga
Widzę, że oni bardzo czekają, aż biskup przyjedzie
– mówi bp Tendej o wiernych, których odwiedza podczas wizytacji. Mimo złej pogody i trudności logistycznych, z Bożą pomocą udaje się dotrzeć nawet do najodleglejszych zakątków diecezji.
Jedną z takich wypraw wspomina szczególnie. Miał poświęcić szkołę.
Wszyscy się zgromadzili, miało być o dziesiątej, a przypłynęliśmy o czwartej. Przysłali nam dwie łodzie eskorty. Udało się. W drodze powrotnej było tak samo, bardzo trudno. Takie rzeczy się pamięta
– wspomina biskup.
_1792598077.jpg)
