Całość relacji: wilno.tvp.pl.
W listopadzie myśli wiernych na całej Wileńszczyźnie w sposób szczególny kierują się ku Ostrej Bramie. Zgodnie z głęboką tradycją, której korzenie sięgają XVIII w., przed obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej odbywa się coroczny Odpust Opieki Najświętszej Maryi Panny. Podczas oktawy wierni proszą Matkę Miłosierdzia o wstawiennictwo, dzielą się swoimi troskami, bólem i cierpieniem, dziękują za otrzymane łaski i wysłuchane prośby - zwraca uwagę TVP Wilno. Autorka Anna Pieszko przekazuje również świadectwa uzdrowień za przyczyną Ostrobramskiej Matki Miłosierdzia.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
W listopadzie ubiegłego roku, w okresie odpustu Opiek, wierni zostali zachęceni, by podzielili się świadectwami o uzdrowieniach, nawróceniach, uwolnieniach, wyjściu z trudnych sytuacji życiowych, ocaleniach, łaskach otrzymanych za wstawiennictwem Matki Bożej Ostrobramskiej - czytamy.
Do zakrystii zaczęli zgłaszać się ludzie, którzy przynosili kolejne wota, ale też podawali przykłady, w jaki sposób Matka Ostrobramska działa w ich życiu. Jak się okazało, cuda związane z obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej mają miejsce do dziś.
Reklama
– Niektórzy przynoszą wota bez żadnego uzasadnienia, nie wdając się w szczegóły, mówią: „Po prostu proszę uwierzyć, że doświadczyłem cudu”. Z kolei inni chętnie dzielą się historiami swego życia. Te świadectwa rejestrujemy, często są one podpisane z imienia i nazwiska – przekazuje Walenty Królikowski.
Jak mówi, najczęściej świadectwa dotyczą cudownych uzdrowień, własnych lub członków rodziny.
– Opisywane są w nich sytuacje, które na pierwszy rzut oka wydawały się beznadziejne. Dotyczyły np. kogoś w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej, a lekarze nie widzieli już możliwości dalszego leczenia. Mimo to osoby te wracały do zdrowia – opowiada.
„Moja siostra była mocno chora i leżała w szpitalu. Lekarze nie dawali nadziei. Mama czuwała przy jej łóżku, a tata modlił się w Ostrej Bramie, wchodząc na kolanach po schodach. Siostra wyzdrowiała i dzisiaj ma się dobrze” – czytamy w jednym ze świadectw.
„Przez 10 lat staraliśmy się z mężem o dziecko. Modliliśmy się razem, wchodząc na kolanach do Kaplicy Ostrobramskiej. Cud się zdarzył. Mamy dziś dwóch synów nastolatków. Jesteśmy wdzięczni za ten i inne małe cuda” – to kolejna kartka z księgi.
Reklama
„Kiedy Justyna miała 6 lat, zachorowała na zapalenie płuc. Pojawiły się komplikacje. W płucach gromadził się płyn i uciskał jej małe serduszko. Prognozy były smutne. Dziewczynka przebywała w śpiączce. Mama pojechała do Ostrej Bramy i długo modliła się na kolanach przed obrazem. Kiedy dziewczynka odzyskała przytomność, opowiadała, że widziała piękną panią, która się nad nią pochylała. Nie mieliśmy wątpliwości, że była to Najświętsza Maria Panna, Matka Miłosierdzia. Po tym zdarzeniu dziewczynka wyzdrowiała w ciągu kilku godzin. Sami lekarze się dziwili i określili to jako prawdziwy cud” – czytamy w kolejnej z relacji.
Gruba księga z zapisem trudnych ludzkich historii jest przechowywana w Skarbcu Ostrobramskim.
– Czasami tak jest, że to co mamy na co dzień, co jest blisko nas, z czasem powszednieje. Słyszymy o cudownym wizerunku Matki Boskiej w Lourdes, a sami nie doceniamy, że na wyciągnięcie ręki mamy własny święty wizerunek, za którego sprawą dzieją się cuda – zwraca uwagę Walenty Królikowski.
Rozmówca TVP Wilno opowiada również o osobistym doświadczeniu, w którym sam doświadczył cudownego wstawiennictwa Maryi.
Adobe Stock
– Kiedy przed laty młodo zmarła moja małżonka, zostałem sam z nastoletnim synem. Dla każdego dziecka mama jest główną osobą w życiu – bardzo obawiałem się, żeby syn nie pogubił się w tych niepewnych czasach. Sytuację utrudniało to, że podczas gdy opiekowałem się chorą żoną, straciłem pracę. Wysyłałem nieustannie CV do różnych miejsc, ale mimo mego wyższego wykształcenia i znajomości języków, nikt mnie nie chciał – wspomina.
W tym trudnym okresie, kiedy brakowało nawet na chleb, przypomniał słowa swojej mamy, żeby iść do Ostrej Bramy, kiedy jest trudno. Tak też zrobił.
– Mocno, z ufnością się modliłem, żeby Pan Bóg wyprostował ścieżki, a najważniejsze, żeby syn szedł dobrą drogą. Tak też się stało. Myślę, że Maryja usłyszała me prośby. Dzisiaj mam dobrą pracę w państwowej firmie. Jestem też bardzo dumny z mego syna, który jest muzykiem i kompozytorem, a w życiu otaczają go wartościowi ludzie. To jest taki mój prywatny cud – dzieli się swoim doświadczeniem mężczyzna.
