Piątek, 20 listopada. Wspomnienie św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera.
• Ap 10, 8-11 • Ps 119 • Łk 19, 45-48
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: „Mój dom będzie domem modlitwy”, a wy uczyniliście go jaskinią zbójców». I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.
Gdy rozważamy to wydarzenie, spójrzmy na swój dom modlitwy. Może to być budowla, ale także nasze serce. W obu tych miejscach mieszka Bóg. Nie oceniając innych, najpierw spójrzmy na siebie. Kiedy przychodzę do kościoła – co robię, jak się zachowuję, jak oddaję cześć Bogu? Czy przyszedłem tylko obserwować, co się tutaj dzieje, tak jak w teatrze, bez głębszego zaangażowania? Czy przyszedłem, by zobaczyć, jak kto się ubrał? Co tak naprawdę robię podczas Mszy Świętej i innych sakramentów? Jak wygląda moje serce – dom, w którym mieszka Bóg? Czy odnajduję Boga w sobie? Jak wygląda moja modlitwa? Czy ona jest przypadkowa, czy modlę się z przyzwyczajenia, w pośpiechu? Co Jezus wyrzuciłby z mojego serca?
D.L.
ROZWAŻANIA ŻYĆ EWANGELIĄ NA ROK 2027 JUŻ DOSTĘPNE W NASZEJ KSIĘGARNI!: ksiegarnia.niedziela.pl.

