Niedziela, 22 listopada. Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.
• Ez 34, 11-12.15-17 • Ps 23 • 1 Kor 15, 20-26.28 • Mt 25, 31-46
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Reklama
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”. Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?” A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście”. Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie”. Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?” Wtedy odpowie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”. I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».
Jednym z głównych przesłań ewangelicznego fragmentu, który mamy przed sobą, jest to, że ten przemijający świat to nie wszystko. Istnieje wieczność, a to, jak ona będzie dla nas wyglądać, zależy od tego, jak przeżyliśmy swoje życie ziemskie. Jednym z kryteriów naszej szczęśliwej lub nieszczęśliwej wieczności jest miłość wobec bliźniego i dlatego ważne jest to, co robimy lub czego nie robimy dla bliźnich. Jezus w tej przypowieści potwierdza swoje słowa, że cokolwiek uczynimy lub nie uczynimy innemu człowiekowi, w pewnym sensie jakbyśmy to robili/ nie robili Jemu. Na pewno łatwiej nam przychodzi pojąć i żyć miłością wobec Boga niż miłością wobec drugiego człowieka. Jezus wielokrotnie w swoich wypowiedziach podkreśla, że te dwie miłości są nierozłączne. Niemożliwe jest szczerze kochać Boga, jeśli nie kochamy drugiego człowieka jak siebie samego. Dlatego ważne jest, abyśmy byli świadomi, że codziennie jesteśmy posłani do świata, aby kochać drugiego człowieka i codziennie szukać sposobów, jak ludziom dookoła siebie ułatwiać ich życiową ścieżkę. Jesteśmy dla siebie nawzajem darem i tylko taki sposób patrzenia na drugiego człowieka jest należyty. Zastanówmy się dzisiaj, jaka jest nasza miłość do ludzi, którzy nas otaczają: członków rodziny, kolegów z pracy, sąsiadów... Co robimy dla nich, a co niesłusznie zaniedbujemy?
S.H.
ROZWAŻANIA ŻYĆ EWANGELIĄ NA ROK 2027 JUŻ DOSTĘPNE W NASZEJ KSIĘGARNI!: ksiegarnia.niedziela.pl.

